The Merchant Who Kept Giving

Long ago, a rich merchant named Visayha loved to give. Every day, poor people lined up outside his house, and he gave them food and cloth.

බොහෝ කලකට පෙර, විසය්හ නම් ධනවත් වෙළෙන්දෙක් දන් දෙන්න ආසා කළා. හැමදාම දුප්පත් අය ඔහුගේ නිවස ඉදිරියේ පෙළ ගැසුණා. ඔහු ඔවුන්ට ආහාර සහ රෙදි දුන්නා.

High in the heavens, Sakka, the king of the gods, watched him. “Is he truly generous?” he wondered. “Let me test him.”

ඉහළ දෙව්ලොව, දෙවියන්ගේ රජු සක්දෙවිඳු ඔහු දෙස බලා සිටියා. “ඔහු ඇත්තටම ත්‍යාගශීලීද?” ඔහු කල්පනා කළා. “මම ඔහුව පරීක්ෂා කරන්නම්.”

One morning, Visayha’s storerooms were completely empty! All his riches had vanished. His wife looked worried, but Visayha stayed calm.

එක් උදෑසනක විසය්හගේ ගබඩා කාමර මුළුමනින්ම හිස්! ඔහුගේ සියලු ධනය නැති වෙලා. ඔහුගේ බිරිඳ කනස්සල්ලට පත් වුණා, ඒත් විසය්හ සන්සුන්ව සිටියා.

He searched the house and found an old sickle and a piece of rope. “These will do,” he said with a smile.

ඔහු නිවස පුරා හෙව්වා. ඔහුට පරණ දෑකැත්තක් සහ ලණු කෑල්ලක් හමු වුණා. “මේවා ඇති,” ඔහු සිනාසෙමින් කීවා.

Every day he cut grass in the fields, tied it in bundles and sold it at the market for a few coins.

හැමදාම ඔහු කෙත්වල තණකොළ කපා, මිටි බැඳ, කාසි කිහිපයකට වෙළෙඳපොළේ විකුණුවා.

And every day, he gave most of his coins to people who were hungrier than he was.

හැමදාම ඔහු තමාට වඩා බඩගින්නේ සිටි අයට තම කාසිවලින් වැඩි කොටසක් දුන්නා.

At last, Sakka appeared before him, glowing softly. “You have lost everything,” he said. “Why do you still give?”

අන්තිමේදී සක්දෙවිඳු මෘදු ලෙස බබළමින් ඔහු ඉදිරියේ පෙනී සිටියා. “ඔයාට හැම දෙයක්ම නැති වුණා,” ඔහු කීවා. “ඇයි ඔයා තවමත් දෙන්නේ?”

“Giving makes my heart glad,” said Visayha simply. “I would rather give than keep.”

“දීම මගේ හදවත සතුටු කරනවා,” විසය්හ සරලව කීවා. “තියාගන්නවාට වඩා දෙන්න මම කැමතියි.”

Sakka smiled and filled the storerooms again. And Visayha and his wife went on giving happily for the rest of their lives.

සක්දෙවිඳු සිනාසී ගබඩා කාමර නැවත පිරෙව්වා. විසය්හ සහ ඔහුගේ බිරිඳ ඔවුන්ගේ ජීවිත කාලය පුරාම සතුටින් දිගටම දන් දුන්නා.