The Antelope, the Woodpecker and the Turtle

By a lake at the edge of a forest lived three best friends: an antelope, a woodpecker and a turtle.

වනයක කෙළවරේ විලක් අසල හොඳම යාළුවෝ තිදෙනෙක් ජීවත් වුණා: මුවෙක්, කෑරලෙක් සහ ඉබ්බෙක්.

The antelope grazed in the meadow, the woodpecker lived in a tree, and the turtle swam in the lake. Every evening they met to talk.

මුවා තණබිමේ තණකොළ කෑවා, කෑරලා ගහක ජීවත් වුණා, ඉබ්බා විලේ පීනුවා. හැම සවසකම ඔවුන් කතා කරන්න එකතු වුණා.

One night a hunter set a trap of leather straps on the path to the lake. The antelope stepped into it, and the strap caught his leg.

එක රැයක දඩයක්කාරයෙක් විලට යන මාර්ගයේ හම් පටිවලින් හැදූ උගුලක් ඇටෙව්වා. මුවා එයට පය තැබුවා. පටිය ඔහුගේ කකුලේ පැටලුණා.

“Help! I am trapped!” he cried.

“උදව්! මම අහු වුණා!” ඔහු කෑ ගැහුවා.

The woodpecker flew down and the turtle came out of the water. “I will chew through the strap,” said the turtle. “And I will stop the hunter from coming,” said the woodpecker.

කෑරලා පහළට පියාඹා ආවා, ඉබ්බා වතුරෙන් එළියට ආවා. “මම පටිය හපලා කඩනවා,” ඉබ්බා කීවා. “මම දඩයක්කාරයාට එන්න නොදී ඉන්නම්,” කෑරලා කීවා.

The turtle began to gnaw the tough leather with his strong jaws.

ඉබ්බා තම ශක්තිමත් හකුවලින් තද හම හපන්න පටන් ගත්තා.

At dawn the hunter opened his front door to go to the trap. Swoosh! The woodpecker flew right at his face, flapping and squawking.

අලුයම දඩයක්කාරයා උගුල බලන්න යන්න ඉදිරි දොර ඇරියා. සුස්! කෑරලා පියාපත් ගසමින්, කෑ ගසමින් කෙළින්ම ඔහුගේ මුහුණට පියාඹා ආවා.

“A bad omen!” said the hunter, and went back inside. He tried the back door, and the woodpecker was there too!

“අසුබ නිමිත්තක්!” දඩයක්කාරයා කීවා. ඔහු නැවත ඇතුළට ගියා. ඔහු පිටුපස දොරෙන් යන්න හැදුවා. කෑරලා එතැනත්!

By the time the hunter finally reached the lake, the turtle had chewed through all but one strap. With one great kick, the antelope broke free and ran into the forest!

අන්තිමට දඩයක්කාරයා විලට එනකොට, ඉබ්බා එක පටියක් හැර අනෙක් ඒවා හපලා ඉවරයි. එක ලොකු පයින් ගැසීමකින් මුවා නිදහස් වී වනයට දිව්වා!

But the turtle was so tired that he could not crawl away, and the hunter popped him into his bag.

නමුත් ඉබ්බා කොතරම් වෙහෙසටද කියනවා නම් ඔහුට බඩගාගෙන යන්න බැරි වුණා. දඩයක්කාරයා ඔහුව මල්ලට දාගත්තා.

The antelope saw his friend in trouble. “He saved my life,” he thought. “Now I must save his.”

මුවා තම යාළුවා කරදරයක බව දැක්කා. “එයා මගේ ජීවිතය බේරුවා,” ඔහු හිතුවා. “දැන් මම එයාගේ ජීවිතය බේරන්න ඕනෑ.”

He stepped out of the trees, pretending to be weak and limping. “Aha! The antelope!” cried the hunter, dropping the bag and running after him.

ඔහු දුර්වල වගේ, කොර ගසමින් ගස් අතරින් එළියට ආවා. “ආහ්! මුවා!” මල්ල බිම දමා ඔහු පසුපස දුවමින් දඩයක්කාරයා කෑ ගැහුවා.

The antelope led him deep into the forest, always just out of reach. Then, quick as the wind, he circled back to the bag, tore it open with his horns, and set the turtle free.

මුවා හැමදාම අල්ලන්න බැරි දුරකින්, ඔහුව වනය ගැඹුරට රැගෙන ගියා. ඉන්පසු සුළඟක් තරම් වේගයෙන් ඔහු මල්ල ළඟට ආපසු ඇවිත්, අංවලින් එය ඉරා ඉබ්බාව නිදහස් කළා.

“Into the water, quickly!” And the turtle slid safely into the lake.

“ඉක්මනට වතුරට!” ඉබ්බා ආරක්ෂිතව විලට ලිස්සා ගියා.

When the hunter came back, the bag was empty and his trap was broken. He went home with nothing.

දඩයක්කාරයා ආපසු එනකොට මල්ල හිස්, උගුල කැඩිලා. ඔහු කිසිවක් නැතිව ගෙදර ගියා.

That night the three friends met again by the lake, happier than ever. Each had saved the others, and that is what true friends do.

එදා රෑ යාළුවෝ තිදෙනා වෙනදාටත් වඩා සතුටින් විල අසල නැවත හමු වුණා. හැමෝම අනෙක් අයව බේරුවා. සැබෑ යාළුවෝ කරන්නේ ඒකයි.