The Blind Captain

Long ago, a wise old sea captain named Suppāraka lived by the harbour. He had sailed every sea, but now he was old and blind.

බොහෝ කලකට පෙර, සුප්පාරක නම් නුවණැති මහලු නැව් නායකයෙක් වරාය අසල ජීවත් වුණා. ඔහු හැම මුහුදකම යාත්‍රා කර තිබුණා. ඒත් දැන් ඔහු මහලු වී අන්ධ වෙලා.

One day, a group of merchants came to him. “We need a captain for a long voyage,” they said. “Will you guide us?”

දවසක් වෙළෙන්දන් කණ්ඩායමක් ඔහු ළඟට ආවා. “අපිට දිගු මුහුදු ගමනකට නැව් නායකයෙක් ඕනේ,” ඔවුන් කීවා. “ඔබ අපිට මඟ පෙන්වනවාද?”

Some people laughed. “A blind captain?” But the merchants trusted him. So the ship set sail, and Suppāraka stood at the helm, feeling the wind on his face.

සමහරු සිනාසුණා. “අන්ධ නැව් නායකයෙක්?” ඒත් වෙළෙන්දන් ඔහුව විශ්වාස කළා. ඉතින් නැව යාත්‍රා කළා. සුප්පාරක සුක්කානම ළඟ සිට තම මුහුණේ සුළඟ දැනුණා.

Far out at sea, a great storm blew up. The sailors were terrified. But the old captain stayed calm.

මුහුදේ ඈතදී මහා කුණාටුවක් ඇති වුණා. නාවිකයෝ දැඩි ලෙස බිය වුණා. ඒත් මහලු නැව් නායකයා සන්සුන්ව සිටියා.

He scooped up a little sea water and tasted it. He listened to the waves and the cries of the birds. “We are in the Milk Sea,” he said. “Steer this way.”

ඔහු මුහුදු වතුර ටිකක් අරගෙන රස බැලුවා. ඔහු රළ සහ කුරුල්ලන්ගේ හඬට ඇහුම්කන් දුන්නා. “අපි ඉන්නේ කිරි මුහුදේ,” ඔහු කීවා. “මේ පැත්තට හරවන්න.”

Using everything he had learned over a lifetime, he guided them by the taste of the water, the feel of the wind and the sounds of the sea.

ජීවිත කාලය පුරා ඉගෙන ගත් සියල්ල පාවිච්චි කරමින් ඔහු වතුරේ රසයෙන්, සුළඟේ දැනීමෙන් සහ මුහුදේ ශබ්දවලින් ඔවුන්ට මඟ පෙන්නුවා.

The storm passed. Under the bright stars, the ship sailed safely on.

කුණාටුව පහව ගියා. දීප්තිමත් තරු යට නැව ආරක්ෂිතව ඉදිරියට යාත්‍රා කළා.

At last they reached home. The families on the shore cheered for the blind captain. “He couldn’t see,” said the merchants, “but he understood the sea better than anyone.”

අන්තිමේදී ඔවුන් ගෙදරට ළඟා වුණා. වෙරළේ සිටි පවුල් අන්ධ නැව් නායකයාට ජයඝෝෂා කළා. “ඔහුට පේන්නේ නැහැ,” වෙළෙන්දන් කීවා, “ඒත් ඔහු කාටත් වඩා මුහුද තේරුම් ගත්තා.”