The Clever Goat and the Sweet-Talking Jackal
බුද්ධිමත් එළුවා සහ මිහිරි කතා කරන හිවලා
Pūtimaṃsa Jātaka (No. 437) · පූතිමංස ජාතකය (අංක 437)
Long ago, a herd of goats lived safely in a rocky cave high on a hillside. A clever mother goat looked after them all.
බොහෝ කලකට පෙර, එළු රංචුවක් කඳු බෑවුමක ඉහළ ගල් ගුහාවක ආරක්ෂිතව ජීවත් වුණා. බුද්ධිමත් අම්මා එළුවෙක් ඔවුන් හැමෝම රැකබලා ගත්තා.
A sly jackal wanted to catch them, but he couldn’t climb the steep rocks. “I’ll have to trick them out,” he thought.
කපටි හිවලෙකුට ඔවුන්ව අල්ලන්න ඕනෑ වුණා. ඒත් ඔහුට බෑවුම් ගල් නගින්න බැරි වුණා. “මට ඔවුන්ව උපක්‍රමයකින් එළියට ගන්න වෙනවා,” ඔහු සිතුවා.
He bowed low and smiled his sweetest smile. “Oh, beautiful goat!” he called. “What lovely eyes you have! Come down and be my friend. I’ll show you the juiciest grass in the valley!”
ඔහු පහත් වී තම මිහිරිම සිනහව සිනාසුණා. “අනේ ලස්සන එළුවා!” ඔහු කෑ ගැසුවා. “ඔයාගේ ඇස් මොනතරම් ලස්සනද! පහළට ඇවිත් මගේ යාළුවා වෙන්න. මම ඔයාට මිටියාවතේ තියෙන හොඳම තණකොළ පෙන්නන්නම්!”
The clever goat stood on a high rock and listened carefully, one eyebrow raised.
බුද්ධිමත් එළුවා උස ගලක් මත සිට එක් ඇහිබැම ඔසවාගෙන හොඳින් ඇහුම්කන් දුන්නා.
She noticed that the jackal’s smile was a little too wide. And she noticed how he kept glancing hungrily at her kids.
හිවලාගේ සිනහව ටිකක් වැඩියෙන් පළලයි කියා ඇයට පෙනුණා. ඔහු බඩගින්නෙන් වගේ ඇගේ පැටවුන් දිහා නිතරම බලනවාත් ඇයට පෙනුණා.
“Thank you, jackal,” she called back cleverly. “But a true friend doesn’t need so much sweet talk. We’ll stay right here, where it’s safe.”
“ස්තූතියි, හිවලා,” ඇය බුද්ධිමත් ලෙස පිළිතුරු දුන්නා. “ඒත් සැබෑ මිතුරෙකුට මෙච්චර මිහිරි කතා අවශ්‍ය නැහැ. අපි ආරක්ෂිතව මෙතනම ඉන්නම්.”
The jackal’s ears drooped, and he slunk away, embarrassed. In a big tree nearby, a gentle tree spirit smiled at the clever goat.
හිවලාගේ කන් පහත් වුණා. ඔහු ලැජ්ජාවෙන් හෙමින් පිටත් වුණා. අසල විශාල ගසක සිටි මෘදු රුක් දෙවියෙක් බුද්ධිමත් එළුවා දෙස බලා සිනාසුණා.
That evening, the goat and her kids nibbled grass safely near their cave as the sun went down, warm and happy together.
එදා සවස හිරු බසිද්දී එළුවා සහ ඇගේ පැටවුන් තම ගුහාව අසල ආරක්ෂිතව තණකොළ කෑවා. ඔවුන් එකට උණුසුම්ව, සතුටින් සිටියා.
Who was who?
In the story, the tree spirit who watched was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives.
The lesson
Be careful of people who use too many sweet words. Watch what they do, not just what they say.
Let's talk
- What did the jackal say to the goat?
- What made the goat suspicious?
- How can you tell if someone is a true friend?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ බලා සිටි රුක් දෙවියා බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි.
පාඩම
මිහිරි වචන වැඩියෙන් පාවිච්චි කරන අය ගැන පරෙස්සම් වෙන්න. ඔවුන් කියන දේ විතරක් නොව ඔවුන් කරන දේත් බලන්න.
අපි කතා කරමු
- හිවලා එළුවාට කීවේ මොනවාද?
- එළුවාට සැකයක් ඇති කළේ මොකක්ද?
- කෙනෙක් සැබෑ මිතුරෙක්ද කියා ඔබ දැනගන්නේ කොහොමද?
Retold for children by Fablewings from the Pūtimaṃsa Jātaka (Jātaka No. 437; English translation ed. E. B. Cowell, vol. III, 1897, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.