The Crows Who Tried to Empty the Sea

One day, a pair of crows came down to the seashore. They were very foolish, and very proud.

එක දවසක කපුටු යුවළක් මුහුදු වෙරළට බැස්සා. ඔවුන් හරිම මෝඩයි, හරිම උඩඟුයි.

The she-crow wanted to bathe in the waves, so she hopped too close to the water.

කපුටු ධේනුවට රළවල නාන්න ඕනෑ වුණා. ඇය වතුරට වැඩියෙන් ළං වෙලා පැන්නා.

Whoosh! A big wave came and carried her away into the sea. The he-crow cawed and cawed, but she was gone.

වුෂ්! ලොකු රළක් ඇවිත් ඇයව මුහුදට ගසාගෙන ගියා. කපුටා කාක් කාක් ගෑවා, නමුත් ඇය නැති වුණා.

All the crows came flying to see what had happened.

සිද්ධ වුණේ මොකක්ද කියලා බලන්න සියලු කපුටෝ පියාඹා ආවා.

“The sea has taken our friend!” they cried. “We will get her back. We are crows, and we can do anything!”

“මුහුද අපේ යාළුවාව අරන් ගියා!” ඔවුන් කෑ ගැහුවා. “අපි එයාව ආපහු ගන්නවා. අපි කපුටෝ, අපිට ඕනෑම දෙයක් කරන්න පුළුවන්!”

“How?” asked one. “Easy,” said another. “We will drink up the whole sea!”

“කොහොමද?” එක්කෙනෙක් ඇසුවා. “ලේසියි,” තවත් කෙනෙක් කීවා. “අපි මුළු මුහුදම බොනවා!”

So they began. Each crow filled its beak with salty water, flew to the shore, and spat it out on the sand. Again and again and again.

ඉතින් ඔවුන් පටන් ගත්තා. හැම කපුටෙක්ම ලුණු වතුරෙන් හොට පුරවාගෙන, වෙරළට පියාඹා, වැල්ල මත එය කෙළ ගැසුවා. නැවත නැවතත්, නැවත නැවතත්.

Their beaks grew tired. Their throats grew dry and sore.

ඔවුන්ගේ හොට වෙහෙසට පත් වුණා. උගුර වියළිලා, රිදෙන්න පටන් ගත්තා.

After a while, one crow said, “I think the sea is getting lower!” But it wasn’t. The waves rolled in, just the same as before.

ටික වෙලාවකට පසු, එක් කපුටෙක් කීවා, “මුහුද අඩු වෙනවා වගේ!” නමුත් එහෙම වුණේ නැහැ. රළ කලින් වගේම ගලාගෙන ආවා.

Still the proud crows would not stop. “We will empty it! We are the cleverest birds in the world!”

තවමත් උඩඟු කපුටෝ නැවැත්තුවේ නැහැ. “අපි ඒක හිස් කරනවා! අපි ලෝකයේ දක්ෂම කුරුල්ලෝ!”

Now, a spirit of the sea had been watching them. She rose up from the water in a shining, frightening shape, with great waves around her.

මුහුදේ දෙවඟනක් ඔවුන් දිහා බලාගෙන හිටියා. ඇය විශාල රළ මැද, දිලිසෙන, බිය උපදවන රූපයකින් ජලයෙන් නැගී ආවා.

“Foolish crows!” she called. “No one can drink the sea! Go home before you hurt yourselves!”

“මෝඩ කපුටෝ!” ඇය කෑ ගැහුවා. “කාටවත් මුහුද බොන්න බැහැ! ඔයාලාට හානි වෙන්න කලින් ගෙදර යන්න!”

The crows got such a fright that they flew away as fast as they could, cawing all the way home.

කපුටෝ කොච්චර බය වුණාද කියනවා නම්, ඔවුන් හැකි තරම් වේගයෙන් ගෙදර දක්වාම කාක් කාක් ගාමින් පියාඹා ගියා.

Their beaks were sore and their pride was hurt, but at last they were safe.

ඔවුන්ගේ හොට රිදුණා, උඩඟුකමට පහර වැදුණා, නමුත් අන්තිමට ඔවුන් ආරක්ෂිතයි.

Some things are too big for anyone to change by force. A wise bird knows when to try something else, and when to ask for help.

සමහර දේවල් කාටවත් බලයෙන් වෙනස් කරන්න බැරි තරම් ලොකුයි. නුවණැති කුරුල්ලා වෙනත් දෙයක් උත්සාහ කළ යුතු වෙලාව සහ උදව් ඉල්ලිය යුතු වෙලාව දන්නවා.

And the crows never tried to drink the sea again.

කපුටෝ ආයෙත් කවදාවත් මුහුද බොන්න උත්සාහ කළේ නැහැ.