Rohanta, the Deer King

In the Himalayan forest lived Rohanta, a golden deer king who led a herd of eighty thousand deer. With him lived his loyal brother Citta and his gentle sister Sutanā.

හිමාල වනයේ, මුවන් අසූදහසක රැළකට නායකත්වය දුන් රෝහන්ත නම් රන් මුව රජෙක් ජීවත් වුණා. ඔහු සමඟ ඔහුගේ පක්ෂපාතී සහෝදරයා චිත්ත සහ මෘදු සහෝදරිය සුතනා ජීවත් වුණා.

Rohanta ruled the herd wisely and kept them all safe.

රෝහන්ත නුවණින් රැළ පාලනය කර, හැමෝම ආරක්ෂිතව තබා ගත්තා.

Far away in Benares, Queen Khemā dreamed of a golden deer who spoke wise and beautiful words. “I long to hear him,” she told the king.

ඈත බරණැස් නුවර ඛේමා බිසවට නුවණැති, ලස්සන වචන කතා කළ රන් මුවෙක් ගැන සිහිනයක් පෙනුණා. “මට එයාට ඇහුම්කන් දෙන්න ආසයි,” ඇය රජුට කීවා.

The king called a skilful hunter. “Find the golden deer,” he said, “and bring him here.”

රජු දක්ෂ දඩයක්කාරයෙකු කැඳෙව්වා. “රන් මුවා සොයාගෙන මෙහාට ගෙනෙන්න,” ඔහු කීවා.

The hunter found the pool where the deer came to drink, and he hid a strong snare by the water.

මුවන් වතුර බොන්න ආ පොකුණ දඩයක්කාරයා සොයාගෙන, වතුර අසල ශක්තිමත් මලපතක් සැඟෙව්වා.

The next day, Rohanta stepped into it. The rope caught his leg tight.

පසුදා රෝහන්ත එයට පය තැබුවා. කඹය ඔහුගේ කකුල තදින් අල්ලා ගත්තා.

Rohanta called out a warning, and the whole herd ran away to safety. But Citta and Sutanā would not go.

රෝහන්ත අනතුරු ඇඟවීමක් කළා. මුළු රැළම ආරක්ෂිත තැනකට දිව ගියා. නමුත් චිත්ත සහ සුතනා යන්න කැමති වුණේ නැහැ.

“Run, my brother! Run, my sister!” said Rohanta. “No,” they said. “We will never leave you.”

“දුවන්න, මගේ සහෝදරයා! දුවන්න, මගේ සහෝදරිය!” රෝහන්ත කීවා. “නැහැ,” ඔවුන් කීවා. “අපි කවදාවත් ඔයාව අත්හරින්නේ නැහැ.”

The hunter came through the trees and saw the three deer standing close together. Citta stepped forward bravely.

දඩයක්කාරයා ගස් අතරින් පැමිණ, එකිනෙකාට ළං වී සිටින මුවන් තිදෙනා දැක්කා. චිත්ත නිර්භීතව ඉදිරියට ආවා.

“Please,” he said, “let our brother go. If you must, take me instead.”

“කරුණාකරලා,” ඔහු කීවා, “අපේ සහෝදරයාට යන්න දෙන්න. ඕනෑම නම් ඒ වෙනුවට මාව ගන්න.”

The hunter had never seen such love among animals. His heart grew soft.

සතුන් අතර එවැනි ආදරයක් දඩයක්කාරයා කවදාවත් දැකලා තිබුණේ නැහැ. ඔහුගේ හදවත මෘදු වුණා.

“I will not harm any of you,” he said, and he untied the snare and set Rohanta free.

“මම ඔයාලා කාටවත් හානියක් කරන්නේ නැහැ,” ඔහු කීවා. ඔහු මලපත ලිහා රෝහන්ත නිදහස් කළා.

Rohanta thanked him and spoke gently about kindness to every living creature. Then he sent the hunter home with a message of goodness for the king and queen.

රෝහන්ත ඔහුට ස්තූති කර, සෑම සත්වයෙකුටම කරුණාව දැක්වීම ගැන මෘදුව කතා කළා. ඉන්පසු ඔහු රජුට සහ බිසවට යහපතේ පණිවිඩයක් සමඟ දඩයක්කාරයාව ආපසු යැවුවා.

The hunter carried the golden deer’s words all the way back to Benares.

දඩයක්කාරයා රන් මුවාගේ වචන බරණැසට ගෙන ගියා.

The queen listened with joy, and the king was moved by the deer’s loyalty and wisdom.

බිසව සතුටින් ඇහුම්කන් දුන්නා. මුවන්ගේ පක්ෂපාතිත්වය සහ නුවණ ගැන රජුගේ හිත සැලුණා.

He promised that the deer of the forest would always be safe, and Rohanta, Citta and Sutanā lived together in peace.

වනයේ මුවන් සැමදා ආරක්ෂිතව සිටින බවට ඔහු පොරොන්දු වුණා. රෝහන්ත, චිත්ත සහ සුතනා එකට සාමයෙන් ජීවත් වුණා.