The Dog Who Spoke Up
කතා කළ බල්ලා
Kukkura Jātaka (No. 22) · කුක්කුර ජාතකය (අංක 22)
Long ago, the King of Benares’s fine carriage was left out in the palace courtyard one rainy night. Its leather straps grew soft and wet.
බොහෝ කලකට පෙර, එක් වැසි රාත්‍රියක බරණැස් රජුගේ අලංකාර රථය මාලිගා මිදුලේ එළියේ තියලා තිබුණා. එහි සම් පටි මෘදු වී තෙමුණා.
In the night, the sleek palace dogs crept out and chewed the soft leather straps to pieces.
රාත්‍රියේ සිනිඳු මාලිගා බල්ලෝ හොරෙන් එළියට ඇවිත් මෘදු සම් පටි හපා කෑලි කෑලි කළා.
In the morning, the servants were afraid to blame the king’s own dogs. “Your Majesty,” they said, “town dogs got in and did it!”
උදේ සේවකයෝ රජුගේම බල්ලන්ට දොස් කියන්න බය වුණා. “දේවයන් වහන්ස,” ඔවුන් කීවා, “නගරයේ බල්ලෝ ඇතුළට ඇවිත් ඒක කළා!”
The king was very angry.
රජු ගොඩක් කේන්ති ගියා.
“Drive every town dog out of the city!” he ordered. Guards chased the frightened town dogs through the streets.
“නගරයේ හැම බල්ලෙක්ම නගරයෙන් එළවන්න!” ඔහු අණ කළා. මුරකරුවෝ බියට පත් නගරයේ බල්ලන්ව වීදි දිගේ පන්නා දැම්මා.
The leader of the town dogs was a brave, wise dog. “This is unfair,” he said. “I will go to the king and speak the truth.”
නගරයේ බල්ලන්ගේ නායකයා නිර්භීත, නුවණැති බල්ලෙක්. “මේක අසාධාරණයි,” ඔහු කීවා. “මම රජු ළඟට ගිහින් ඇත්ත කියනවා.”
Calmly, he walked through the palace gates and right up to the throne.
ඔහු සන්සුන්ව මාලිගා දොරටු හරහා සිංහාසනය ළඟටම ඇවිද ගියා.
“Great king,” said the dog, “town dogs cannot get inside the palace walls. The straps were chewed by dogs inside the palace. Your own dogs.”
“මහරජතුමනි,” බල්ලා කීවා, “නගරයේ බල්ලන්ට මාලිගා තාප්ප ඇතුළට එන්න බැහැ. පටි හැපුවේ මාලිගාව ඇතුළේ ඉන්න බල්ලෝ. ඔබ වහන්සේගේම බල්ලෝ.”
“Prove it,” said the king.
“ඒක ඔප්පු කරන්න,” රජු කීවා.
“Give your palace dogs some buttermilk and grass to eat,” said the dog. The servants did, and soon the palace dogs coughed up little bits of chewed leather.
“ඔබ වහන්සේගේ මාලිගා බල්ලන්ට මෝරු සහ තණකොළ ටිකක් කන්න දෙන්න,” බල්ලා කීවා. සේවකයෝ එහෙම කළා. ඉක්මනින්ම මාලිගා බල්ලෝ හපපු සම් කෑලි වමනය කළා.
The truth was plain for all to see.
ඇත්ත හැමෝටම පැහැදිලිව පෙනුණා.
The king knelt and patted the brave dog. “You spoke up for those who could not,” he said. “From today, no dog in my kingdom will be punished unfairly.”
රජු දණ ගසා නිර්භීත බල්ලාව අතගෑවා. “කතා කරන්න බැරි අය වෙනුවෙන් ඔයා කතා කළා,” ඔහු කීවා. “අද ඉඳන් මගේ රාජ්‍යයේ කිසිම බල්ලෙකුට අසාධාරණ ලෙස දඬුවම් කරන්නේ නැහැ.”
And the town dogs came home to the streets, safe and happy.
නගරයේ බල්ලෝ ආරක්ෂිතව, සතුටින් වීදිවලට ආපසු ආවා.
Who was who?
In the story, the brave leader of the town dogs was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives.
The lesson
It takes courage to speak up when something is unfair, especially for those who cannot speak for themselves. The truth, calmly shown, can change minds.
Let's talk
- Who really chewed the straps?
- How did the brave dog prove the truth?
- When have you spoken up for someone who was treated unfairly?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ නගරයේ බල්ලන්ගේ නිර්භීත නායකයා බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි.
පාඩම
යමක් අසාධාරණ වන විට, විශේෂයෙන් තමන් වෙනුවෙන් කතා කරන්න බැරි අය වෙනුවෙන් කතා කරන්න ධෛර්යය අවශ්‍යයි. සන්සුන්ව පෙන්වන ඇත්තට අදහස් වෙනස් කරන්න පුළුවන්.
අපි කතා කරමු
- ඇත්තටම පටි හැපුවේ කවුද?
- නිර්භීත බල්ලා ඇත්ත ඔප්පු කළේ කොහොමද?
- අසාධාරණයට ලක් වූ කෙනෙකු වෙනුවෙන් ඔබ කතා කළ අවස්ථාවක් මොකක්ද?
Retold for children by Fablewings from the Kukkura Jātaka (Jātaka No. 22; English translation ed. E. B. Cowell, vol. I, 1895, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.