The Drummer’s Son
බෙර වාදකයාගේ පුතා
Bherivāda Jātaka (No. 59) · භේරිවාද ජාතකය (අංක 59)
Long ago, a drummer and his young son went to a great festival in the city of Benares.
බොහෝ කලකට පෙර බෙර වාදකයෙක් සහ ඔහුගේ පුංචි පුතා බරණැස් නුවර මහා උත්සවයකට ගියා.
They drummed so joyfully that everyone danced, and people dropped coins into their bowl.
ඔවුන් කොච්චර සතුටින් බෙර වැයුවාද කියනවා නම් හැමෝම නැටුවා, මිනිස්සු ඔවුන්ගේ බඳුනට කාසි දැම්මා.
At dusk, they set off for home with a small bag of coins. Their path led through a dark forest where robbers were known to hide.
සවස් වරුවේ ඔවුන් කාසි මල්ලක් රැගෙන ගෙදර යන්න පිටත් වුණා. ඔවුන්ගේ පාර සොරුන් සැඟවී සිටින බව දන්නා අඳුරු වනයක් හරහා වැටී තිබුණා.
Deep in the forest, the father spotted shadows moving in the bushes. “Robbers!” he whispered.
වනය මැදදී පියාට පඳුරුවල සෙවණැලි චලනය වෙනවා පෙනුණා. “සොරු!” ඔහු මිමිණුවා.
But he had a clever plan.
ඒත් ඔහුට බුද්ධිමත් සැලැස්මක් තිබුණා.
“Son,” he said, “beat your drum like this: slow and grand, then stop, then again, like the drums of a great lord’s procession. The robbers will think soldiers are coming.”
“පුතේ,” ඔහු කීවා, “ඔයාගේ බෙරය මෙහෙම ගහන්න: සෙමින්, ගාම්භීරව, ඊට පස්සේ නවත්තලා, ආයෙත්, හරියට ලොකු ප්‍රභූවරයෙකුගේ පෙරහැරක බෙර වගේ. සොරු හිතයි සෙබළු එනවා කියලා.”
BOOM… BOOM… silence… BOOM… BOOM…
බූම්… බූම්… නිහඬයි… බූම්… බූම්…
In the bushes, the robbers ducked down. “A great lord is coming with his soldiers!” they whispered. “Keep still!”
පඳුරුවල සොරු පහතට නැමුණා. “ලොකු ප්‍රභූවරයෙක් සෙබළුන් එක්ක එනවා!” ඔවුන් මිමිණුවා. “නිසලව ඉන්න!”
But the boy loved drumming so much that he forgot his father’s words. He drummed on and on and on, as fast as he could, without ever stopping!
ඒත් පුතාට බෙර ගහන්න කොච්චර ආසද කියනවා නම් ඔහුට තාත්තාගේ වචන අමතක වුණා. ඔහු නොනවත්වා, හැකි තරම් වේගයෙන් දිගටම බෙර ගැසුවා!
BOOM-BOOM-BOOM-BOOM-BOOM!
බූම්-බූම්-බූම්-බූම්-බූම්!
“Son, not like that!” whispered his father. But it was too late.
“පුතේ, එහෙම නෙවෙයි!” තාත්තා මිමිණුවා. ඒත් එතකොට පරක්කු වැඩියි.
The robbers peeped out. “That’s no lord!” they laughed. “It’s just a boy with a drum!”
සොරු එබී බැලුවා. “ඒ ප්‍රභූවරයෙක් නෙවෙයි!” ඔවුන් හිනා වුණා. “බෙරයක් තියෙන කොල්ලෙක් විතරයි!”
They jumped out and took the bag of coins. Father and son hurried away, safe but with empty hands.
ඔවුන් එළියට පැන කාසි මල්ල අරගත්තා. පියා සහ පුතා ආරක්ෂිතව, ඒත් හිස් අතින් ඉක්මනට පිටත් වුණා.
At home, by the lamp, the father hugged his sad son.
ගෙදරදී, පහන ළඟ, තාත්තා දුකෙන් සිටි පුතාව බදාගත්තා.
“Drumming is good,” he said gently, “but too much of even a good thing can spoil everything. A wise person knows when to stop.”
“බෙර ගහන එක හොඳයි,” ඔහු මෘදුව කීවා, “ඒත් හොඳ දෙයක් වුණත් ඕනෑවට වඩා වුණොත් හැම දෙයක්ම නරක් වෙනවා. නැවතිය යුතු වෙලාව නුවණැත්තා දන්නවා.”
The boy nodded. He never forgot that lesson.
පුතා හිස සැලුවා. ඔහුට ඒ පාඩම කවදාවත් අමතක වුණේ නැහැ.
Who was who?
In the story, the wise drummer father was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives.
The lesson
Even good things are best in the right amount. Listening carefully and knowing when to stop keeps us safe.
Let's talk
- What was the father’s clever plan?
- What went wrong when the boy kept drumming?
- Can you think of something that is good, but not too much of it?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ නුවණැති බෙර වාදක පියා බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි.
පාඩම
හොඳ දේවල් වුණත් නිවැරදි ප්‍රමාණයෙන් තිබීම හොඳම යි. හොඳින් සවන් දීම සහ නැවතිය යුතු වෙලාව දැනගැනීම අපව ආරක්ෂා කරනවා.
අපි කතා කරමු
- තාත්තාගේ බුද්ධිමත් සැලැස්ම මොකක්ද?
- පුතා දිගටම බෙර ගැසූ විට වැරදුණේ මොකක්ද?
- හොඳ, ඒත් ඕනෑවට වඩා නොකළ යුතු දෙයක් ඔබට සිතිය හැකිද?
Retold for children by Fablewings from the Bherivāda Jātaka (Jātaka No. 59; English translation ed. E. B. Cowell, vol. I, 1895, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.