The Partridge, the Monkey and the Elephant

Near a great banyan tree in the Himalayas lived three friends: a partridge, a monkey and an elephant.

හිමාලයේ මහා නුග ගසක් අසල යාළුවෝ තිදෙනෙක් ජීවත් වුණා: තිත්තිරියෙක්, වඳුරෙක් සහ ඇතෙක්.

But they were always squabbling, and none of them showed the others any respect.

නමුත් ඔවුන් හැමදාම පොඩි පොඩි දේවලට රණ්ඩු වුණා. කිසිවෙක් අනෙක් අයට ගෞරව කළේ නැහැ.

One day they said, “This is silly. Let’s find out which of us is the oldest. We will respect the eldest and listen to their advice.”

එක දවසක ඔවුන් කීවා, “මේක මෝඩකමක්. අපෙන් වැඩිමලා කවුද කියලා හොයාගමු. අපි වැඩිමලාට ගරු කරලා එයාගේ උපදෙස් අහමු.”

But how could they find out?

නමුත් ඔවුන් එය හොයාගන්නේ කොහොමද?

The elephant spoke first. “When I was a baby, this banyan tree was just a little bush. I used to walk right over it, and its top leaves tickled my tummy.”

ඇතා මුලින්ම කතා කළා. “මම බබෙක් කාලේ මේ නුග ගස පුංචි පඳුරක් විතරයි. මම ඒක උඩින් ඇවිදගෙන ගියා, එහි උඩ කොළ මගේ බඩට කිතිකැව්වා.”

Then the monkey spoke. “When I was a baby, I sat on the ground and nibbled the very top shoots of this tree. It was that small!”

ඊළඟට වඳුරා කතා කළා. “මම බබෙක් කාලේ, මම බිම වාඩි වෙලා මේ ගහේ උඩම දළු හැපුවා. ඒක ඒ තරම් පොඩියි!”

So the monkey was older than the elephant.

ඉතින් වඳුරා ඇතාට වඩා වයසයි.

Then the little partridge spoke. “Long ago, I ate the fruit of another banyan tree, far away. I flew here and dropped its seed on this very spot.

ඉන්පසු පුංචි තිත්තිරියා කතා කළා. “බොහෝ කලකට පෙර, මම ඈත තවත් නුග ගසක ගෙඩියක් කෑවා. මම මෙහෙට පියාඹා ඇවිත් එහි ඇටය හරියටම මේ තැනට දැම්මා.

This whole great tree grew from my seed!”

මේ මුළු මහා ගසම වැඩුණේ මගේ ඇටයෙන්!”

The monkey and the elephant were amazed. “Then you are the eldest of us all!” they said, and they bowed their heads to the little partridge.

වඳුරා සහ ඇතා පුදුමයට පත් වුණා. “එහෙනම් ඔයා අප හැමෝටම වඩා වැඩිමලා!” ඔවුන් කීවා. ඔවුන් පුංචි තිත්තිරියාට හිස නැමුවා.

The partridge was the smallest, but he was the wisest and oldest.

තිත්තිරියා පුංචිම කෙනා වුණත්, ඔහු තමයි නුවණැතිම, වැඩිමලාම.

From then on, the three friends lived happily. They listened to the partridge’s wise advice, kept the precepts and were kind to one another.

එදා සිට යාළුවෝ තිදෙනා සතුටින් ජීවත් වුණා. ඔවුන් තිත්තිරියාගේ නුවණැති උපදෙස් ඇහුවා, සිල් රැක්කා, එකිනෙකාට කරුණාවෙන් සැලකුවා.

The elephant carried the monkey, and the monkey carried the partridge, when they travelled together.

ඔවුන් එකට ගමන් කරනකොට ඇතා වඳුරාව උස්සගෙන ගියා, වඳුරා තිත්තිරියාව උස්සගෙන ගියා.

When people saw the three friends travelling together, one on top of another, they smiled. And many of them learned to respect their elders too.

එකා උඩ එකා ලෙස එකට ගමන් කරන යාළුවන් තිදෙනා දුටු මිනිස්සු සිනාසුණා. ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙකුත් වැඩිහිටියන්ට ගරු කරන්න ඉගෙන ගත්තා.

Respect makes friendship strong, and wisdom does not depend on size.

ගෞරවය මිත්‍රත්වය ශක්තිමත් කරනවා. ප්‍රඥාව ප්‍රමාණය මත රඳා පවතින්නේ නැහැ.