The Two Forest Fairies
වන කිඳුරු යුවළ
Bhallātiya Jātaka (No. 504) · භල්ලාතිය ජාතකය (අංක 504)
Long ago, a king named Bhallatiya loved to roam the mountain forests with his dogs.
බොහෝ කලකට පෙර, භල්ලාතිය නම් රජෙක් තම බල්ලන් සමඟ කඳුකර වනාන්තරවල සැරිසරන්න ආස කළා.
One day, by a sparkling stream, he saw two forest fairies with feathery wings. They were hugging each other, laughing and singing, and then suddenly they began to cry.
දවසක්, දිලිසෙන දිය පාරක් ළඟ, ඔහු පිහාටු සහිත පියාපත් තිබූ වන කිඳුරන් දෙදෙනෙක් දැක්කා. ඔවුන් එකිනෙකා බදාගෙන, සිනාසෙමින්, ගී ගයමින් හිටියා. ඊට පස්සේ හදිසියේම අඬන්න පටන් ගත්තා.
“Why are you crying?” asked the king gently. “You seem so happy together!”
“ඇයි ඔයාලා අඬන්නේ?” රජු මෘදුව ඇහුවා. “ඔයාලා එකට හරිම සතුටින් ඉන්නවා වගේ!”
“Long, long ago, a great storm flooded the stream one evening,” said the fairy wife. “My husband was on one bank and I was on the other, and we had to spend one whole night apart.”
“බොහෝ, බොහෝ කලකට පෙර, එක් සවසක මහා කුණාටුවකින් දිය පාර පිටාර ගැලුවා,” කිඳුරු බිරිඳ කීවා. “මගේ සැමියා එක් ඉවුරක, මම අනිත් ඉවුරේ. අපට එක මුළු රැයක්ම වෙන්ව ගත කරන්න සිද්ධ වුණා.”
“We called to each other across the rushing water all night long,” said the fairy husband. “It is many hundreds of years ago now, but we still remember how much we missed each other.”
“අපි මුළු රෑම ගලන වතුර හරහා එකිනෙකාට කතා කළා,” කිඳුරු සැමියා කීවා. “දැන් එයට අවුරුදු සිය ගණනක් ගත වෙලා, ඒත් අපි එකිනෙකාට කොයි තරම් මතක් වුණාද කියලා අපට තවමත් මතකයි.”
“That one lost night reminds us to treasure every single day we have together,” said the fairy wife, wiping her tears and smiling.
“ඒ නැතිවුණු එක රැය අපට එකට ඉන්න හැම දවසක්ම අගය කරන්න මතක් කර දෙනවා,” කිඳුරු බිරිඳ කඳුළු පිසදමා සිනාසෙමින් කීවා.
The king was deeply moved. He thought of his own family waiting at home, and he turned his horse around.
රජු මහත් සේ සංවේගයට පත් වුණා. ගෙදර බලාගෙන ඉන්න තමන්ගේම පවුල ගැන ඔහු හිතුවා. ඔහු තම අශ්වයා ආපසු හැරෙව්වා.
From then on, he spent his days with his queen and his people instead of roaming the forest. And the two fairies sang happily by their stream.
එදා සිට ඔහු වනයේ සැරිසරනවා වෙනුවට තම බිසව සහ ජනතාව සමඟ කාලය ගත කළා. කිඳුරු යුවළ තම දිය පාර ළඟ සතුටින් ගී ගැයුවා.
Who was who?
In the story, King Bhallatiya was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives. In the original story the king is out hunting and the fairies say their night apart was 697 years ago; afterwards he gives up hunting.
The lesson
Every day with the people we love is precious. Spend time with your family and tell them you care.
Let's talk
- Why were the two fairies crying?
- What did the king learn from them?
- What do you love doing with your family?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ භල්ලාතිය රජු බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි. මුල් කතාවේ රජු දඩයමේ යන අතර, කිඳුරන් වෙන්ව සිටි රැය අවුරුදු 697කට පෙර බව කියනවා. ඉන්පසු ඔහු දඩයම අත්හරිනවා.
පාඩම
අප ආදරය කරන අය සමඟ ගත කරන හැම දවසක්ම වටිනවා. ඔබේ පවුල සමඟ කාලය ගත කර ඔවුන්ට ඔබ ආදරය කරන බව කියන්න.
අපි කතා කරමු
- කිඳුරු යුවළ ඇඬුවේ ඇයි?
- රජු ඔවුන්ගෙන් ඉගෙන ගත්තේ මොනවාද?
- ඔබ ඔබේ පවුල සමඟ කරන්න ආස කරන්නේ මොනවාද?
Retold for children by Fablewings from the Bhallātiya Jātaka (Jātaka No. 504; English translation ed. E. B. Cowell, vol. IV, 1901, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.