The Golden Deer and His Faithful Mate

High in the Himalayas lived a golden deer, beautiful and strong, with a gentle mate whom he loved very much.

හිමාලයේ උසින්, ලස්සන, ශක්තිමත් රන් මුවෙක් තමා බොහෝ සේ ආදරය කළ මෘදු සහකාරියක් සමඟ ජීවත් වුණා.

They ran through the meadows together, and wherever one went, the other followed.

ඔවුන් එකට තණබිම් හරහා දිව්වා. එකෙක් යන තැනට අනෙකා පසුපස ගියා.

One morning, as they walked to a pond to drink, the golden deer stepped into a hunter’s hidden snare. The rope tightened around his leg.

එක උදෑසනක ඔවුන් වතුර බොන්න පොකුණකට යද්දී, රන් මුවා දඩයක්කාරයෙකුගේ සැඟවුණු මලපතකට පය තැබුවා. කඹය ඔහුගේ කකුල වටා තද වුණා.

He pulled with all his strength, but he could not break free.

ඔහු මුළු ශක්තියෙන්ම ඇද්දා, නමුත් ගැලවෙන්න බැරි වුණා.

“Run, my dear!” he called to his mate. “Save yourself! The hunter will come soon.”

“දුවන්න, මගේ ආදරණීය!” ඔහු සහකාරියට කෑ ගැහුවා. “ඔයාව බේරගන්න! දඩයක්කාරයා ඉක්මනින් එයි.”

But she would not leave him. “How can I go and leave you here?” she said. “I will stay beside you.”

නමුත් ඇය ඔහුව අත්හැරියේ නැහැ. “ඔයාව මෙතන දාලා මම කොහොමද යන්නේ?” ඇය කීවා. “මම ඔයා ළඟ ඉන්නවා.”

Soon the hunter came striding through the grass with his spear. The doe stepped bravely in front of her mate.

ටික වේලාවකින් දඩයක්කාරයා හෙල්ලයක් අතැතිව තණකොළ අතරින් පැමිණියා. මුව දෙන නිර්භීතව සහකරුට ඉදිරියෙන් සිටගත්තා.

“Please,” she said, “take me instead, but let him go.”

“කරුණාකරලා,” ඇය කීවා, “ඔහු වෙනුවට මාව ගන්න, ඒත් ඔහුට යන්න දෙන්න.”

The hunter stopped. He had never heard an animal speak like that. He had never seen such love.

දඩයක්කාරයා නැවතුණා. සතෙක් එහෙම කතා කරනවා ඔහු කවදාවත් අහලා තිබුණේ නැහැ. එවැනි ආදරයක් ඔහු කවදාවත් දැකලා තිබුණේ නැහැ.

His hands began to shake, and he lowered his spear.

ඔහුගේ අත් වෙව්ලන්න පටන් ගත්තා. ඔහු හෙල්ලය පහත් කළා.

“A deer who loves like this should not die,” he said. And he cut the rope and set the golden deer free.

“මෙහෙම ආදරය කරන මුවෙක් මැරෙන්න හොඳ නැහැ,” ඔහු කීවා. ඔහු කඹය කපා රන් මුවා නිදහස් කළා.

“May you both be happy,” he said, “just as I am happy to see you together.”

“ඔයාලා දෙන්නම සතුටින් ඉන්න,” ඔහු කීවා, “ඔයාලා එකට ඉන්නවා දකින්න මම සතුටු වෙනවා වගේම.”

The golden deer thanked the hunter and spoke to him gently about kindness to all living beings.

රන් මුවා දඩයක්කාරයාට ස්තූති කර, සියලු ජීවීන්ට කරුණාව ගැන ඔහුට මෘදුව කතා කළා.

The hunter listened, and from that day he gave up hunting and lived an honest life.

දඩයක්කාරයා ඇහුම්කන් දුන්නා. එදා සිට ඔහු දඩයම අත්හැර අවංක ජීවිතයක් ගත කළා.

The golden deer and his faithful mate ran home together under the evening sky.

රන් මුවා සහ ඔහුගේ පක්ෂපාතී සහකාරිය සවස් අහස යට එකට ගෙදර දිව්වා.

Their love had saved them both, and it had changed the hunter’s heart too.

ඔවුන්ගේ ආදරය දෙදෙනාවම බේරුවා. එය දඩයක්කාරයාගේ හදවතත් වෙනස් කළා.