The Hare Who Thought the World Was Ending

By the western sea, in a grove of palm trees and bael trees, a little hare lay napping under a palm leaf.

බටහිර මුහුද අසල, තල් ගස් සහ බෙලි ගස් අතර, පුංචි හාවෙක් තල් කොළයක් යට නිදාගෙන හිටියා.

He was a worrier. “What would happen,” he wondered sleepily, “if the whole earth broke apart? Where would I go?”

ඔහු හැමදාම කනස්සල්ලෙන් හිටියා. “මුළු පොළොවම බිඳිලා ගියොත්,” ඔහු නිදිමතේ හිතුවා, “මම කොහෙද යන්නේ?”

Just then, a ripe bael fruit fell from the tree onto the dry palm leaf above him.

හරියටම ඒ වෙලාවේ, ඉදුණු බෙලි ගෙඩියක් ගසින් ඔහුට උඩින් තිබූ වියළි තල් කොළය මතට වැටුණා.

THUD!

ඩුම්!

“The earth is breaking!” screamed the hare. He did not stop to look. He jumped up and ran as fast as his legs could carry him.

“පොළොව බිඳෙනවා!” හාවා කෑ ගැහුවා. ඔහු නැවතී බැලුවේ නැහැ. ඔහු පැනලා, කකුල් දෙකට පුළුවන් තරම් වේගයෙන් දිව්වා.

“Why are you running?” called another hare. “The earth is breaking!” And that hare ran too.

“ඔයා දුවන්නේ ඇයි?” තවත් හාවෙක් ඇසුවා. “පොළොව බිඳෙනවා!” ඒ හාවත් දිව්වා.

Soon a hundred thousand hares were running. Then the deer joined them, then the boars, the elk, the buffaloes, the wild oxen, the rhinos, the tigers and even the elephants!

ඉක්මනින්ම හාවුන් ලක්ෂයක් දුවන්න පටන් ගත්තා. ඉන්පසු මුවෝ එකතු වුණා, ඊළඟට ඌරෝ, ගෝනුන්, මී හරක්, වල් ගවයෝ, රයිනෝසිරසුන්, කොටියෝ, ඇතුන් පවා!

“The earth is breaking! The earth is breaking!”

“පොළොව බිඳෙනවා! පොළොව බිඳෙනවා!”

A wise lion saw the great stampede heading straight for the sea. “If they don’t stop, they will all fall into the water,” he thought.

නුවණැති සිංහයෙක් මුහුද දෙසට කෙළින්ම යන මහා කලබලය දැක්කා. “මේගොල්ලෝ නොනැවතුණොත්, හැමෝම වතුරට වැටෙයි,” ඔහු හිතුවා.

He ran to the foot of a hill in front of them and roared three mighty roars.

ඔහු ඔවුන් ඉදිරියේ කන්දක පාමුලට දිවගොස් මහා ගර්ජනා තුනක් කළා.

All the animals stopped, trembling. “Why are you running?” asked the lion.

සියලු සතුන් වෙව්ලමින් නැවතුණා. “ඔයාලා දුවන්නේ ඇයි?” සිංහයා ඇසුවා.

“The earth is breaking!” “Who saw it break?” “The elephants know!” But the elephants said, “Ask the tigers.” And the tigers said, “Ask the deer.” And at last everyone said, “Ask the hare.”

“පොළොව බිඳෙනවා!” “ඒක බිඳෙනවා දැක්කේ කවුද?” “ඇතුන් දන්නවා!” නමුත් ඇතුන් කීවා, “කොටින්ගෙන් අහන්න.” කොටියෝ කීවා, “මුවන්ගෙන් අහන්න.” අන්තිමට හැමෝම කීවා, “හාවාගෙන් අහන්න.”

“I heard it with my own ears!” said the little hare. “Then show me,” said the lion kindly. “Climb on my back.”

“මගේම කන්වලින් මම ඒක ඇහුවා!” පුංචි හාවා කීවා. “එහෙනම් මට පෙන්නන්න,” සිංහයා කරුණාවෙන් කීවා. “මගේ පිටට නගින්න.”

They went back to the palm grove. There lay the bael fruit on the palm leaf. “Here is your breaking earth,” smiled the lion. “Just a fruit falling from a tree.”

ඔවුන් තල් වත්තට ආපසු ගියා. එහි තල් කොළය මත බෙලි ගෙඩිය වැටී තිබුණා. “මෙන්න ඔයාගේ බිඳෙන පොළොව,” සිංහයා සිනාසුණා. “ගහකින් වැටුණු ගෙඩියක් විතරයි.”

The lion went back and told all the animals the truth. They laughed with relief and went home safely.

සිංහයා ආපසු ගොස් සියලු සතුන්ට ඇත්ත කීවා. ඔවුන් සහනයෙන් සිනාසී ආරක්ෂිතව ගෙදර ගියා.

And the little hare learned something important: when you hear a frightening noise, stop, look, and find out what it really is.

පුංචි හාවා වැදගත් දෙයක් ඉගෙන ගත්තා: බය හිතෙන හඬක් ඇහුණාම, නවතින්න, බලන්න, ඒක ඇත්තටම මොකක්ද කියලා හොයාගන්න.