The Wolf Who Tried to Fast

A wolf lived on a rock beside the river Ganges. One winter, the river rose and flooded all around him.

වෘකයෙක් ගංගා නදිය අසල ගලක් මත ජීවත් වුණා. එක සීත කාලයක ගඟ උතුරා ඔහු වටේ හැම තැනම ගංවතුර ගැලුවා.

Now the wolf was stuck on his rock, with water on every side and nothing to eat.

දැන් වෘකයා හැම පැත්තෙන්ම වතුර වටවෙලා, කන්න කිසිවක් නැතිව තම ගල මත හිරවෙලා.

“Well,” said the wolf, “since there is no food anyway, I will keep a holy fast today, just like the good hermits do!”

“හා,” වෘකයා කීවා, “කොහොමත් කෑම නැති නිසා, හොඳ තවුසන් වගේම අද මමත් උපෝසථ සිල් රකිනවා!”

He sat up very straight and looked very holy.

ඔහු කෙළින් වාඩි වී ඉතා සිල්වත් කෙනෙක් වගේ පෙනුණා.

High above in the heavens, Sakka, king of the gods, saw him. “Let’s see how strong his promise is,” he smiled.

ඉහළ දෙව්ලොව සිටි දෙවියන්ගේ රජු සක්දෙවිඳු ඔහුව දැක්කා. “එයාගේ පොරොන්දුව කොච්චර ශක්තිමත්ද බලමු,” ඔහු සිනාසුණා.

Sakka turned himself into a fat little goat and appeared on the rock next to the wolf.

සක්දෙවිඳු තරබාරු පුංචි එළුවෙකු බවට පත් වී වෘකයා අසල ගල මත පෙනී සිටියා.

The wolf’s tummy rumbled loudly. “A goat!” he thought. “Well… perhaps I can keep my fast tomorrow instead.”

වෘකයාගේ බඩ හයියෙන් ගුගුළු දුන්නා. “එළුවෙක්!” ඔහු හිතුවා. “හා… සමහර විට මට හෙට සිල් රකින්න පුළුවන්.”

And he crept towards the goat.

ඔහු එළුවා දෙසට බඩගා ගියා.

But just as he jumped, the goat sprang away, hop, skip, and leapt from rock to rock out of reach.

නමුත් ඔහු පනින්න යද්දීම එළුවා පැන, ගලින් ගලට පනිමින් අතට නොලැබෙන තැනකට ගියා.

The wolf landed with a splash in the cold water and scrambled back onto his rock, dripping wet.

වෘකයා සීතල වතුරට “පොළස්!” ගා වැටී තෙත බරිතව තම ගලට ආපසු නැග්ගා.

The goat laughed and changed back into shining Sakka. “Your promise was not very strong, little wolf,” he said kindly.

එළුවා සිනාසී නැවත බබළන සක්දෙවිඳු බවට පත් වුණා. “පුංචි වෘකයා, ඔයාගේ පොරොන්දුව එච්චර ශක්තිමත් නැහැ,” ඔහු කරුණාවෙන් කීවා.

“You promised to fast only because there was no food. As soon as food came, the promise was gone.”

“කෑම නැති නිසා විතරයි ඔයා සිල් රකින්න පොරොන්දු වුණේ. කෑම ආපු ගමන් පොරොන්දුව නැති වුණා.”

The wet wolf hung his head. “You are right,” he said. “A promise only kept when it is easy isn’t really a promise.”

තෙත් වූ වෘකයා හිස පහත් කළා. “ඔබ හරි,” ඔහු කීවා. “ලේසි වෙලාවට විතරක් රකින පොරොන්දුවක් ඇත්තටම පොරොන්දුවක් නෙවෙයි.”

“Then try again,” said Sakka, “and this time, mean it.”

“එහෙනම් ආයෙත් උත්සාහ කරන්න,” සක්දෙවිඳු කීවා, “මේ පාර හදවතින්ම.”

When the flood went down, the wolf walked home thinking hard.

ගංවතුර බැස ගිය විට වෘකයා හොඳින් කල්පනා කරමින් ගෙදර ගියා.

From then on, whenever he made a promise, he remembered the goat, and he tried to keep it even when it was hard.

එදා සිට ඔහු පොරොන්දුවක් දෙන හැම වෙලාවකම ඔහුට එළුවා මතක් වුණා. අමාරු වුණත් ඔහු එය රකින්න උත්සාහ කළා.