The Hermit and the Gentle Deer
තවුසා සහ මෘදු මුවා
Santhava Jātaka (No. 162) · සන්ථව ජාතකය (අංක 162)
Long ago, a young man chose to leave his comfortable home and live simply in the forest as a hermit. His parents hugged him goodbye.
බොහෝ කලකට පෙර, තරුණයෙක් තම සුවපහසු නිවස අත්හැර වනයේ තවුසෙකු ලෙස සරලව ජීවත් වෙන්න තීරණය කළා. ඔහුගේ දෙමාපියන් ඔහුව බදාගෙන සමු දුන්නා.
He built a little leaf hut and kept a small sacred fire burning outside it. Every day he made offerings to the fire.
ඔහු පුංචි කොළ පැල්පතක් හදලා, ඒ ඉදිරියේ පුංචි පූජනීය ගින්නක් දල්වාගෙන හිටියා. හැමදාම ඔහු ගින්නට පූජා කළා.
One day he poured rich ghee onto the fire. Whoosh! The flames leapt high and caught his leaf hut. He stepped back quickly, safe but very surprised.
දවසක් ඔහු ගින්නට ගිතෙල් වත් කළා. වුෂ්! ගිනිදැල් ඉහළට පැනලා ඔහුගේ කොළ පැල්පතට ඇවිළුණා. ඔහු ඉක්මනින් පස්සට වුණා. ආරක්ෂිතයි, ඒත් හරිම පුදුම වුණා.
He poured water on the last of the fire and thought hard. “I gave this fire my best,” he said, “and it burned down my home. Worshipping it brings me no good at all.”
ඔහු ගින්නේ ඉතිරි කොටසට වතුර දාලා හොඳට කල්පනා කළා. “මම මේ ගින්නට මගේ හොඳම දේ දුන්නා,” ඔහු කීවා, “ඒත් ඒක මගේ නිවස පුච්චලා දැම්මා. ඒකට වඳින එකෙන් මට කිසිම යහපතක් නැහැ.”
So he took his staff and walked high into the mountains to find a better way to live.
ඉතින් ඔහු තම සැරයටිය අරගෙන, ජීවත් වෙන්න වඩා හොඳ ක්‍රමයක් හොයාගන්න කඳුකරයේ ඉහළට ඇවිද ගියා.
There, in a sunny meadow, he saw something wonderful: a gentle deer lovingly licking the faces of a lion, a tiger and a panther. They were all the best of friends!
එහිදී, අව්ව වැටෙන තණබිමක, ඔහු පුදුමාකාර දෙයක් දැක්කා: මෘදු මුවෙක් සිංහයෙක්, කොටියෙක් සහ දිවියෙකුගේ මුහුණු ආදරයෙන් ලෙවකනවා. ඔවුන් හැමෝම හොඳම යාළුවෝ!
The hermit smiled. “Nothing is more precious than true friendship,” he thought. “Not fire, not riches, but kindness between friends.”
තවුසා සිනාසුණා. “සැබෑ මිත්‍රත්වයට වඩා වටිනා දෙයක් නැහැ,” ඔහු හිතුවා. “ගින්නවත්, ධනයවත් නෙවෙයි, යාළුවන් අතර කරුණාව.”
From then on, he lived peacefully in the mountains, kind to every creature, and the animals were his friends.
එදා සිට ඔහු සියලු සතුන්ට කාරුණිකව කඳුකරයේ සාමයෙන් ජීවත් වුණා. සතුන් ඔහුගේ යාළුවෝ වුණා.
Who was who?
In the story, the hermit was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives.
The lesson
Real friendship and kindness are worth more than any treasure. Even creatures who seem very different can be the best of friends.
Let's talk
- What happened to the hermit's hut?
- What surprising friendship did he see?
- Who are your true friends, and why?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ තවුසා බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි.
පාඩම
සැබෑ මිත්‍රත්වය සහ කරුණාව ඕනෑම නිධානයකට වඩා වටිනවා. ඉතා වෙනස් ලෙස පෙනෙන සතුන් පවා හොඳම යාළුවෝ වෙන්න පුළුවන්.
අපි කතා කරමු
- තවුසාගේ පැල්පතට මොකද වුණේ?
- ඔහු දැක්කේ මොන පුදුම මිත්‍රත්වයද?
- ඔබේ සැබෑ යාළුවෝ කවුද, ඇයි?
Retold for children by Fablewings from the Santhava Jātaka (Jātaka No. 162; English translation ed. E. B. Cowell, vol. II, 1895, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.