The Fish Who Called the Rain

Long ago in the land of Kosala, there was a pond full of fish. Their king was a wise and gentle fish who looked after them all.

බොහෝ කලකට පෙර කෝසල දේශයේ මාළුවන් පිරුණු පොකුණක් තිබුණා. ඔවුන්ගේ රජු සියල්ලන්ම රැකබලා ගත් නුවණැති, මෘදු මාළුවෙක්.

They swam happily among the lotuses.

ඔවුන් නෙළුම් අතර සතුටින් පීනුවා.

Then came a terrible drought. No rain fell for months. The crops dried up, and the pond grew smaller and smaller.

ඉන්පසු දරුණු නියඟයක් ආවා. මාස ගණනාවක් වැස්සක් වැටුණේ නැහැ. බෝග වියළී ගියා. පොකුණ කුඩා වෙමින් කුඩා වුණා.

At last there was only a little mud left, and the fish hid in it, frightened.

අන්තිමට ඉතිරි වුණේ ටිකක් මඩ විතරයි. මාළුවෝ බයෙන් ඒකේ සැඟවුණා.

Crows and herons came and stood around the edge, watching hungrily.

කපුටෝ සහ කොකුන් ඇවිත් බඩගින්නෙන් බලාගෙන දාරය වටා සිටගත්තා.

The fish king saw his people trembling. “I must help them,” he thought. “No one else can.”

මාළු රජු තම පිරිස වෙව්ලනවා දැක්කා. “මම ඔවුන්ට උදව් කරන්න ඕනෑ,” ඔහු හිතුවා. “වෙන කාටවත් බැහැ.”

The fish king pushed himself up out of the mud and looked at the sky. He gathered all his courage.

මාළු රජු මඩෙන් උඩට තල්ලු වී අහස දෙස බැලුවා. ඔහු තම සියලු ධෛර්යය එකතු කර ගත්තා.

“Rain god!” he called. “Please listen to my words of truth!”

“වැසි දෙවියනි!” ඔහු කෑ ගැසුවා. “කරුණාකර මගේ සත්‍ය වචනවලට ඇහුම්කන් දෙන්න!”

“All my life,” he said, “I have never harmed a single living creature, not even the tiniest one. That is the truth.

“මුළු ජීවිත කාලයම,” ඔහු කීවා, “මම එකම සත්වයෙකුටවත්, ඉතාම කුඩා කෙනෙකුටවත් හානියක් කරලා නැහැ. ඒක සත්‍යයක්.

By the power of this truth, may rain fall and save my people!”

මේ සත්‍යයේ බලයෙන් වැස්ස වැටී මගේ පිරිස බේරේවා!”

High above, the rain god heard the little fish. Dark clouds rolled across the sky, thunder rumbled, and the first big drops began to fall.

ඉහළ අහසේ වැසි දෙවියන්ට පුංචි මාළුවාගේ හඬ ඇසුණා. අඳුරු වලාකුළු අහස පුරා පැතිරුණා. අකුණු ගිගුරුම් ඇසුණා. පළමු ලොකු වැහි බිංදු වැටෙන්න පටන් ගත්තා.

The crows and herons flew away.

කපුටෝ සහ කොකුන් පියාඹා ගියා.

It rained and rained. The pond filled up to the brim, and the fish swam out of the mud into cool, clear water.

වැස්ස වැටුණා, වැටුණා. පොකුණ කට දක්වාම පිරුණා. මාළුවෝ මඩෙන් එළියට සීතල, පැහැදිලි වතුරට පීනුවා.

The fields turned green again, and all the people and animals were saved from the drought.

කෙත්වතු නැවත කොළ පාට වුණා. සියලු මිනිසුන් සහ සතුන් නියඟයෙන් බේරුණා.

The fish leapt and danced around their king among the new lotus buds.

මාළුවෝ අලුත් නෙළුම් පොහොට්ටු අතර තම රජු වටා පැන නැටුවා.

One small fish’s goodness had brought rain to the whole land.

එක පුංචි මාළුවෙකුගේ යහපත මුළු රටටම වැස්ස ගෙනාවා.