Prince Five-Weapons and the Sticky Ogre

Long ago a prince was born in Benares, and the wise men said he would be a master of five weapons. So he was called Prince Five-Weapons.

බොහෝ කාලෙකට පෙර බරණැසේ කුමරෙක් ඉපදුණා. ඔහු ආයුධ පහක ශූරයෙක් වන බව නුවණැත්තෝ කීවා. ඉතින් ඔහුට පංචායුධ කුමරු යැයි කීවා.

When he was sixteen, he travelled to the great city of Takkasilā to study with the best teachers.

වයස දහසයේදී ඔහු හොඳම ගුරුවරුන් ළඟ ඉගෙන ගන්න මහා තක්ෂිලා නුවරට ගමන් කළා.

After his studies, he set off home carrying his five weapons: a bow, a sword, a spear, a club and a shield.

අධ්‍යාපනයෙන් පසු ඔහු ආයුධ පහ, එනම් දුන්න, කඩුව, හෙල්ලය, මුගුර සහ පලිහ රැගෙන ගෙදර බලා පිටත් වුණා.

On the way he came to a dark forest. “Don’t go in there!” warned the villagers. “An ogre called Sticky-Hair lives there!”

මඟදී ඔහු අඳුරු වනයකට ළඟා වුණා. “එතැනට යන්න එපා!” ගම්මු අනතුරු ඇඟෙව්වා. “එහි ඇලෙන-කෙස් කියන යක්ෂයෙක් ඉන්නවා!”

But the prince was not afraid, and he walked into the forest. Suddenly, a huge ogre jumped out, as tall as a palm tree, with hair as sticky as glue.

නමුත් කුමරු බිය වුණේ නැහැ. ඔහු වනයට ඇවිද ගියා. හදිසියේම, තල් ගසක් තරම් උස, මැලියම් තරම් ඇලෙන කෙස් ඇති විශාල යක්ෂයෙක් එළියට පැන්නා.

“Stop!” roared Sticky-Hair. “You are my dinner!”

“නවතින්න!” ඇලෙන-කෙස් ගර්ජනා කළා. “ඔයා මගේ රෑ කෑම!”

The prince shot fifty arrows, and every one stuck in the ogre’s hair. He swung his sword, and it stuck. His spear stuck. His club stuck.

කුමරු ඊතල පනහක් විද්දා. ඒ සියල්ල යක්ෂයාගේ කෙස්වල ඇලුණා. ඔහු කඩුව වැනුවා, එයත් ඇලුණා. හෙල්ලයත් ඇලුණා. මුගුරත් ඇලුණා.

The ogre just laughed.

යක්ෂයා සිනාසුණා විතරයි.

So the prince punched with his right fist, and it stuck. His left fist stuck. His right foot, his left foot, and at last his head, all stuck fast in the sticky hair!

ඉතින් කුමරු දකුණු අතින් ගැහුවා, එයත් ඇලුණා. වම් අතත් ඇලුණා. දකුණු පය, වම් පය, අන්තිමට ඔහුගේ හිසත් ඇලෙන කෙස්වල තදින් ඇලුණා!

There he hung, stuck all over, but still he was not afraid.

ඔහු හැම තැනම ඇලී එල්ලී සිටියා. නමුත් තවමත් ඔහු බිය වුණේ නැහැ.

“Why aren’t you scared?” asked the puzzled ogre. “Everyone is scared of me!”

“ඔයා බය නැත්තේ ඇයි?” අවුල් වූ යක්ෂයා ඇසුවා. “හැමෝම මට බයයි!”

“Because I have a weapon inside me,” said the prince, “a weapon of knowledge, as strong as a thunderbolt. If you eat me, it will hurt you, not me.”

“මොකද මගේ ඇතුළේ ආයුධයක් තියෙනවා,” කුමරු කීවා, “අකුණක් තරම් ශක්තිමත් ඥානයේ ආයුධයක්. ඔයා මාව කෑවොත්, ඒකෙන් රිදෙන්නේ ඔයාටයි, මට නෙවෙයි.”

The ogre thought about this. “This young man is brave and wise,” he thought. “Perhaps it is true.” And he let the prince go free.

යක්ෂයා ඒ ගැන හිතුවා. “මේ තරුණයා නිර්භීතයි, නුවණැතියි,” ඔහු හිතුවා. “ඒක ඇත්ත වෙන්න පුළුවන්.” ඔහු කුමරුව නිදහස් කළා.

Then the prince spoke to the ogre kindly. “You have been cruel because of the bad things you did before. Choose to do good, and you will be happy.”

ඉන්පසු කුමරු යක්ෂයාට කරුණාවෙන් කතා කළා. “ඔයා කලින් කළ නරක දේවල් නිසා ඔයා කෲරව හිටියා. යහපත කරන්න තෝරා ගන්න, එතකොට ඔයා සතුටින් ඉඳියි.”

The ogre listened, and his heart changed. He became the guardian of the forest, and travellers were safe there ever after.

යක්ෂයා ඇහුම්කන් දුන්නා. ඔහුගේ හදවත වෙනස් වුණා. ඔහු වනයේ ආරක්ෂකයා බවට පත් වුණා. එදා සිට මගීන් එහි ආරක්ෂිතව සිටියා.

Prince Five-Weapons went home and became a wise, fearless and kind king.

පංචායුධ කුමරු ගෙදර ගොස් නුවණැති, නිර්භීත, කරුණාවන්ත රජෙකු වුණා.