The Flying Horse
පියාඹන අශ්වයා
Valāhassa Jātaka (No. 196) · වලාහස්ස ජාතකය (අංක 196)
Long ago, a ship full of merchants was caught in a terrible storm. The waves tossed it towards a strange, misty island.
බොහෝ කලකට පෙර, වෙළෙන්දන් පිරුණු නැවක් දරුණු කුණාටුවකට හසු වුණා. රළ එය අමුතු, මීදුම් සහිත දූපතක් දෙසට විසි කළා.
The merchants reached the beach safely. There, smiling ladies in shimmering clothes came to welcome them. “Stay with us,” they said sweetly. “We will give you everything you want.”
වෙළෙන්දෝ ආරක්ෂිතව වෙරළට ළඟා වුණා. එතැනදී දිලිසෙන ඇඳුම් ඇඳි සිනාමුසු කාන්තාවෝ ඔවුන්ව පිළිගන්න ආවා. “අපිත් එක්ක ඉන්න,” ඔවුන් මිහිරිව කීවා. “ඔයාලට ඕන හැම දෙයක්ම අපි දෙන්නම්.”
But the eldest merchant noticed something odd. The ladies’ shadows did not match them at all. “These are no ordinary people,” he thought. “They are tricky island spirits who want to keep us here for ever.”
ඒත් වැඩිමහල් වෙළෙන්දාට අමුතු දෙයක් පෙනුණා. කාන්තාවන්ගේ සෙවණැලි ඔවුන්ට කොහෙත්ම ගැළපුණේ නැහැ. “මේ සාමාන්‍ය මිනිස්සු නෙවෙයි,” ඔහු සිතුවා. “මේ අපිව සදහටම මෙහි තියාගන්න කැමති කපටි දූපත් ආත්ම.”
That night, he crept to his friends and whispered, “We must find a way home.”
එදා රාත්‍රියේ ඔහු තම මිතුරන් වෙත හෙමින් ගිහින් මිමිණුවා, “අපි ගෙදර යන්න මඟක් හොයාගන්න ඕනේ.”
Just then, a magnificent white horse with feathered wings landed on the moonlit beach. “Who wants to go home?” it called. “Climb on my back!”
එවිටම, පිහාටු සහිත පියාපත් ඇති අලංකාර සුදු අශ්වයෙක් සඳ එළිය වැටුණු වෙරළට බැස්සා. “ගෙදර යන්න කැමති කවුද?” එය කෑ ගැසුවා. “මගේ පිට උඩට නගින්න!”
Some merchants climbed on at once. But others hung back. “The palace is so comfortable,” they said. “We’ll stay a little longer.”
සමහර වෙළෙන්දෝ වහාම නැග්ගා. ඒත් අනිත් අය පසුබට වුණා. “මාලිගාව හරිම සුවපහසුයි,” ඔවුන් කීවා. “අපි තව ටිකක් ඉන්නම්.”
The flying horse spread its great wings and soared over the sea, carrying the wise merchants home under the moon.
පියාඹන අශ්වයා තම විශාල පියාපත් විහිදා සඳ එළිය යට නුවණැති වෙළෙන්දන් ගෙදරට රැගෙන මුහුද හරහා පියාසර කළා.
In the morning light, they landed safely at home and hugged their families. They had chosen wisely, and they never forgot the flying horse.
උදෑසන එළියේ ඔවුන් ආරක්ෂිතව ගෙදරට බැස තම පවුල් වැළඳ ගත්තා. ඔවුන් නුවණින් තෝරා ගත්තා. ඔවුන් කවදාවත් පියාඹන අශ්වයාව අමතක කළේ නැහැ.
Who was who?
In the story, the kind flying horse was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives. In the original tale, the merchants who stayed behind were lost to the island spirits. We keep that gentle here, but it can be a good point to talk about.
The lesson
Things that look comfortable and tempting are not always good for us. When help comes, it is wise to take it.
Let's talk
- What did the eldest merchant notice?
- Why did some merchants stay behind?
- How can you tell when something is too good to be true?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ කාරුණික පියාඹන අශ්වයා බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි. මුල් කතාවේ, රැඳී සිටි වෙළෙන්දන් දූපත් ආත්මවලට අහිමි වුණා. අපි එය මෙහි මෘදුව තබා ඇති නමුත් එය කතා කිරීමට හොඳ කරුණක් විය හැකියි.
පාඩම
සුවපහසු, පොළඹවන ලෙස පෙනෙන දේවල් හැම විටම අපට හොඳ නැහැ. උදව් ලැබෙන විට එය පිළිගැනීම නුවණට හුරුයි.
අපි කතා කරමු
- වැඩිමහල් වෙළෙන්දාට පෙනුණේ මොකක්ද?
- සමහර වෙළෙන්දන් රැඳී සිටියේ ඇයි?
- යමක් ඇත්ත වෙන්න බැරි තරම් හොඳ බව ඔබ දැනගන්නේ කොහොමද?
Retold for children by Fablewings from the Valāhassa Jātaka (Jātaka No. 196; English translation ed. E. B. Cowell, vol. II, 1895, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.