The Trees That Stood Together

Long ago, the tree spirits of a great forest were choosing new homes. Each spirit could pick any tree it liked.

බොහෝ කලකට පෙර මහා වනයක රුක් දේවතාවෝ අලුත් නිවෙස් තෝරා ගනිමින් සිටියා. හැම දේවතාවෙකුටම කැමති ගසක් තෝරාගන්න පුළුවන්.

The wise leader of the tree spirits gave them some advice.

රුක් දේවතාවන්ගේ නුවණැති නායකයා ඔවුන්ට උපදෙසක් දුන්නා.

“Choose trees that grow close together here in the forest,” he said. “Don’t live alone in a single tree out in the open.

“මෙහි වනයේ එකට ළංව වැවෙන ගස් තෝරාගන්න,” ඔහු කීවා. “එළිමහනේ තනි ගසක තනියම ජීවත් වෙන්න එපා.

Trees that stand together can shelter one another.”

එකට සිටින ගස්වලට එකිනෙකා ආරක්ෂා කරන්න පුළුවන්.”

The wise spirits listened and chose homes among the thick, friendly trees of the forest, side by side.

නුවණැති දේවතාවෝ ඇහුම්කන් දී වනයේ ඝන, මිත්‍රශීලී ගස් අතර එකිනෙකා අසල නිවෙස් තෝරා ගත්තා.

But some spirits wanted to be grand. “We want big trees all to ourselves,” they said.

නමුත් සමහර දේවතාවන්ට ශ්‍රේෂ්ඨ වෙන්න ඕනෑ වුණා. “අපට තනියම ලොකු ගස් ඕනෑ,” ඔවුන් කීවා.

So they went to live in huge lone trees beside villages and crossroads, where people brought them flowers and lamps.

ඉතින් ඔවුන් ගම් සහ හන්දි අසල විශාල තනි ගස්වල ජීවත් වෙන්න ගියා. එහි මිනිස්සු ඔවුන්ට මල් සහ පහන් ගෙනාවා.

“Look how important we are!” they boasted.

“අපි කොච්චර වැදගත්ද බලන්න!” ඔවුන් පුරසාරම් දෙඩුවා.

Then one night a terrible storm came. The wind howled and the rain lashed down.

ඉන්පසු එක රැයක දරුණු කුණාටුවක් ආවා. සුළඟ හූ කියමින් හැමුවා, වැස්ස තදින් වැටුණා.

Out in the open, the great lone trees bent and swayed, with nothing to protect them.

එළිමහනේ විශාල තනි ගස් ආරක්ෂා කරන්න කිසිවක් නැතිව නැමී, පැද්දුණා.

With a great crash, the lone trees toppled over, roots and all. The proud spirits who lived in them had nowhere to stay.

මහා හඬක් සමඟ තනි ගස් මුල් සහිතවම පෙරළී වැටුණා. ඒවායේ ජීවත් වූ උඩඟු දේවතාවන්ට ඉන්න තැනක් නැති වුණා.

But in the forest, the trees stood close together. The wind could not get through, and not one of them fell.

නමුත් වනයේ ගස් එකට ළංව සිටියා. සුළඟට ඒවා හරහා යන්න බැරි වුණා. එකක්වත් වැටුණේ නැහැ.

In the morning, the homeless spirits came, with their heads bowed, to the forest. “We should have listened,” they said.

උදේ නිවාස නැති දේවතාවෝ හිස් පහත් කරගෙන වනයට ආවා. “අපි ඇහුම්කන් දෙන්න තිබුණා,” ඔවුන් කීවා.

The wise leader smiled kindly. “There is room for all of you here. Come and stand with us.”

නුවණැති නායකයා කරුණාවෙන් සිනාසුණා. “ඔයාලා හැමෝටම මෙහි ඉඩ තියෙනවා. ඇවිත් අපිත් එක්ක ඉන්න.”

So all the spirits lived together in the forest, and every storm after that passed them by.

ඉතින් සියලු දේවතාවෝ වනයේ එකට ජීවත් වුණා. ඉන්පසු ආ හැම කුණාටුවක්ම ඔවුන්ව පසුකර ගියා.

Together they were strong, just like the trees.

ගස් වගේම, එකට සිටින විට ඔවුන් ශක්තිමත්.