The Forgotten Seat
අමතක වූ අසුන
Pīṭha Jātaka (No. 337) · පීඨ ජාතකය (අංක 337)
Long ago, a kind merchant met a gentle wandering hermit. “Please come to my house for a meal every day,” said the merchant. The hermit smiled and agreed.
බොහෝ කලකට පෙර, කාරුණික වෙළෙන්දෙකුට මෘදු සංචාරක තවුසෙක් හමු වුණා. “කරුණාකර හැමදාම මගේ ගෙදරට දානයට එන්න,” වෙළෙන්දා කීවා. තවුසා සිනාසී එකඟ වුණා.
Each day, the family set out a soft seat and shared their food with the hermit, and everyone enjoyed his wise, kind words.
හැමදාම පවුල මෘදු අසුනක් තබා තම ආහාර තවුසා සමඟ බෙදාගත්තා. ඔහුගේ නුවණැති, කාරුණික වචනවලින් හැමෝම සතුටු වුණා.
But one busy day, the merchant was away. The servants rushed about, and nobody noticed the hermit standing quietly at the door.
ඒත් එක් කාර්යබහුල දිනයක වෙළෙන්දා ගෙදර හිටියේ නැහැ. සේවකයෝ කලබලයෙන් දුවපැන ඇවිද්දා. දොර ළඟ නිශ්ශබ්දව සිටි තවුසාව කවුරුවත් දැක්කේ නැහැ.
The hermit waited patiently. When no one came, he quietly walked back to the park.
තවුසා ඉවසීමෙන් බලා සිටියා. කවුරුවත් නොආ විට ඔහු නිශ්ශබ්දව උද්‍යානයට ආපසු ඇවිද ගියා.
When the merchant came home and heard what had happened, he put his hand to his head. “Oh no! I made a promise, and my house forgot it!”
වෙළෙන්දා ගෙදර ඇවිත් සිදු වූ දේ ඇසූ විට ඔහු හිසට අත තැබුවා. “අයියෝ! මම පොරොන්දුවක් දුන්නා, මගේ ගෙදර අය ඒක අමතක කළා!”
He hurried straight to the park to find the hermit.
ඔහු තවුසාව හොයාගන්න කෙළින්ම උද්‍යානයට ඉක්මනින් ගියා.
“I am so sorry,” said the merchant. The hermit smiled. “I am not angry. A promise is like a seat by the door: it only helps if someone remembers to put it out.”
“මට හරිම කනගාටුයි,” වෙළෙන්දා කීවා. තවුසා සිනාසුණා. “මම කේන්ති ගිහින් නැහැ. පොරොන්දුවක් කියන්නේ දොර ළඟ අසුනක් වගෙයි: කවුරුහරි ඒක තියන්න මතක් කළොත් විතරයි ඒකෙන් වැඩක් වෙන්නේ.”
From that day on, the merchant made sure his whole household always had a seat ready at the door for any guest, and he never forgot a promise again.
එදා සිට වෙළෙන්දා තම මුළු ගෘහයම ඕනෑම අමුත්තෙකු සඳහා දොර ළඟ හැමවිටම අසුනක් සූදානම් කර තබන බවට වග බලා ගත්තා. ඔහු නැවත කිසිදා පොරොන්දුවක් අමතක කළේ නැහැ.
Who was who?
In the story, the gentle hermit was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives. This is a simplified retelling of the original.
The lesson
Keeping a promise means remembering it every day, not just making it once. Welcome guests kindly.
Let's talk
- What did the merchant promise?
- What happened on the busy day?
- How can you remember to keep your promises?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ මෘදු තවුසා බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි. මෙය මුල් කතාවේ සරල කළ නැවත කීමකි.
පාඩම
පොරොන්දුවක් රැකීම කියන්නේ එය එක වරක් දීම පමණක් නොව හැමදාම මතක තබා ගැනීමයි. අමුත්තන් කාරුණිකව පිළිගන්න.
අපි කතා කරමු
- වෙළෙන්දා දුන් පොරොන්දුව මොකක්ද?
- කාර්යබහුල දිනයේ මොකද වුණේ?
- ඔබේ පොරොන්දු රැකීමට මතක තබා ගන්නේ කොහොමද?
Retold for children by Fablewings from the Pīṭha Jātaka (Jātaka No. 337; English translation ed. E. B. Cowell, vol. III, 1897, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.