The Friend Found Through a Song
ගීතයකින් හමු වූ මිතුරා
Sonaka Jātaka (No. 529) · සෝනක ජාතකය (අංක 529)
Long ago, two boys were born on the same day and grew up as best friends. They studied together, laughed together and went everywhere together.
බොහෝ කලකට පෙර, එකම දවසේ උපන් පිරිමි ළමයි දෙදෙනෙක් හොඳම යාළුවෝ ලෙස ලොකු වුණා. ඔවුන් එකට ඉගෙන ගත්තා, එකට සිනාසුණා, හැම තැනකම එකට ගියා.
When they grew up, they travelled to a city whose king had died. A royal chariot with no driver was sent out to choose a new king, and it stopped right in front of one of the friends!
ලොකු වුණාම ඔවුන් රජු මිය ගිය නගරයකට ගියා. අලුත් රජෙක් තෝරන්න රියැදුරෙක් නැති රාජකීය රථයක් යැව්වා. ඒක යාළුවන්ගෙන් කෙනෙක් ඉදිරියේම නැවතුණා!
He was crowned king amid great celebration. But in all the excitement, he forgot about his friend, who quietly walked away.
මහා උත්සවයක් මැද ඔහුට ඔටුනු පැළඳුවා. ඒත් ඒ හැම කලබලයක් මැද ඔහුට තම යාළුවා අමතක වුණා. යාළුවා නිහඬව පිටත් වුණා.
The friend sat under a tree and watched a golden leaf fall. “Everything changes,” he thought peacefully. He became a calm holy wanderer and went to live in the mountains.
යාළුවා ගසක් යට ඉඳගෙන රන්වන් කොළයක් වැටෙනවා බැලුවා. “හැමදේම වෙනස් වෙනවා,” ඔහු සාමකාමීව හිතුවා. ඔහු සන්සුන් ශුද්ධ සංචාරකයෙක් වී කඳුකරයේ ජීවත් වෙන්න ගියා.
Years passed. The king missed his friend terribly. He made up a song: “Who will tell me where my dear friend is? I will give a great reward!” Soon everyone in the kingdom was singing it.
අවුරුදු ගණනාවක් ගෙවුණා. රජුට තම යාළුවා හරියටම මතක් වුණා. ඔහු ගීතයක් හැදුවා: “මගේ ආදරණීය මිතුරා කොහෙද කියලා මට කියන්නේ කවුද? මම ලොකු ත්‍යාගයක් දෙනවා!” ඉක්මනින්ම රාජ්‍යයේ හැමෝම ඒක ගායනා කළා.
Far away, the friend heard of the song. He came to the city and taught a little boy a song to sing in reply.
ඈත, යාළුවාට ගීතය ගැන ආරංචි වුණා. ඔහු නගරයට ඇවිත් පුංචි පිරිමි ළමයෙකුට පිළිතුරු ගීතයක් ඉගැන්නුවා.
The boy sang it before the king and all the people: “Your friend is here, in your own royal garden!” The king’s face lit up with joy.
ළමයා රජු සහ සියලු ජනතාව ඉදිරියේ ඒක ගායනා කළා: “ඔබේ මිතුරා මෙතන ඉන්නවා, ඔබේම රාජ උයනේ!” රජුගේ මුහුණ සතුටින් බැබළුණා.
The king ran to the garden, and the two old friends hugged. They sat and talked for hours, and the king gave the boy a fine reward. They never forgot each other again.
රජු උයනට දිව්වා. පරණ යාළුවෝ දෙදෙනා බදාගත්තා. ඔවුන් පැය ගණන් ඉඳගෙන කතා කළා. රජු ළමයාට හොඳ ත්‍යාගයක් දුන්නා. ඔවුන් ආයෙත් කවදාවත් එකිනෙකා අමතක කළේ නැහැ.
Who was who?
In the story, the king was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives. In the original story the friend becomes a Pacceka Buddha and persuades the king to give up his throne and live as a hermit; here the story ends with their reunion.
The lesson
Don't let busy times make you forget your true friends. Real friendship is worth searching for.
Let's talk
- Why did the friend walk away?
- How did the king try to find him?
- How can you show a friend that you remember them?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ රජු බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි. මුල් කතාවේ මිතුරා පසේබුදුවරයෙක් වී, රජුට සිංහාසනය අත්හැර තවුසෙකු ලෙස ජීවත් වීමට පොළඹවනවා. මෙහි කතාව ඔවුන්ගේ නැවත හමුවීමෙන් අවසන් වෙනවා.
පාඩම
කාර්යබහුල කාලවලදී ඔබේ සැබෑ මිතුරන් අමතක කරන්න එපා. සැබෑ මිත්‍රත්වය සොයා යාමට වටිනවා.
අපි කතා කරමු
- යාළුවා පිටත් වුණේ ඇයි?
- රජු ඔහුව හොයාගන්න උත්සාහ කළේ කොහොමද?
- ඔබ යාළුවෙක්ව මතක තියාගෙන ඉන්නවා කියලා පෙන්වන්නේ කොහොමද?
Retold for children by Fablewings from the Sonaka Jātaka (Jātaka No. 529; English translation ed. E. B. Cowell, vol. V, 1905, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.