The Golden Crab

Long ago, a kind farmer stopped to wash his face at a pond near his rice field. There he found a little crab that shone like gold.

බොහෝ කලකට පෙර, කාරුණික ගොවියෙක් තම කුඹුර ළඟ පොකුණකින් මුහුණ සෝදන්න නැවතුණා. එහිදී ඔහුට රත්තරන් වගේ බබළන පුංචි කකුළුවෙක් හමු වුණා.

The farmer and the crab became best friends. Every day he carried the crab in a wet cloth while he worked, and the crab peeked out happily.

ගොවියා සහ කකුළුවා හොඳම යාළුවෝ වුණා. හැමදාම ඔහු වැඩ කරන අතරේ කකුළුවාව තෙත් රෙද්දක ඔතාගෙන ගියා. කකුළුවා සතුටින් එළියට එබී බැලුවා.

But a sneaky crow had a wicked plan. She whispered to a snake, “Help me trick that farmer, and we’ll share his lunch and everything he has.”

ඒත් කපටි කපුටියෙකුට නපුරු සැලසුමක් තිබුණා. ඇය නයෙකුට කෙඳිරුවා, “ඒ ගොවියාව රවට්ටන්න මට උදව් කරන්න. එතකොට අපිට එයාගේ දිවා ආහාරයයි, එයාගේ හැම දේමයි බෙදාගන්න පුළුවන්.”

At noon, the farmer lay down for a nap under a tree. Quietly, the snake crept close to him.

දවල්ට ගොවියා ගසක් යට මඳක් නිදාගන්න වැතිරුණා. නයා නිශ්ශබ්දව ඔහු ළඟට බඩගාගෙන ආවා.

The snake’s magic sting sent the farmer into a deep, strange sleep. The crow hopped closer. But inside the cloth, the golden crab was wide awake.

නයාගේ මායා දෂ්ටනයෙන් ගොවියා ගැඹුරු, අමුතු නින්දකට වැටුණා. කපුටිය ළඟට පැන්නා. ඒත් රෙද්ද ඇතුළේ රන් කකුළුවා හොඳටම අවදියෙන් හිටියා.

Snap! The crab caught the crow’s leg in one claw and the snake’s tail in the other. “Let go!” they squawked and hissed. “Not until you wake my friend,” said the crab.

ටක්! කකුළුවා එක් අඬුවකින් කපුටියගේ කකුලත් අනිත් අඬුවෙන් නයාගේ වලිගයත් අල්ලගත්තා. “අතාරින්න!” ඔවුන් කෑ ගැසුවා, පිම්බා. “මගේ යාළුවා අවදි කරනකම් නැහැ,” කකුළුවා කීවා.

So the snake took back its sting, and the farmer woke up, well and strong. The crab let the crow and the snake go, and they scurried away, never to return.

ඉතින් නයා තමන්ගේ දෂ්ටනය ආපසු ගත්තා. ගොවියා සනීපෙන්, ශක්තිමත්ව අවදි වුණා. කකුළුවා කපුටියටත් නයාටත් යන්න ඉඩ දුන්නා. ඔවුන් දුවගෙන ගියා, ආයෙත් ආවේ නැහැ.

That evening, the farmer gently put his brave friend back in the pond. “Thank you, little friend,” he said. “You were small, but your heart was big.”

එදා සවස ගොවියා තම නිර්භීත මිතුරාව ප්‍රවේශමෙන් ආපසු පොකුණට දැම්මා. “ස්තූතියි පුංචි යාළුවා,” ඔහු කීවා. “ඔයා පුංචි වුණාට ඔයාගේ හදවත ලොකුයි.”