The Grass Spirit and the Tree Spirit

In the king’s garden in Benares stood a magnificent old tree. In it lived a tree spirit, glowing softly among the leaves.

බරණැස් රජ උයනේ විශාල පැරණි ගසක් තිබුණා. කොළ අතර මෘදුව බබළමින් එහි රුක් දේවතාවෙක් ජීවත් වුණා.

Nearby, in a clump of grass, lived a tiny grass spirit. Though one was great and one was small, they were the closest of friends.

ළඟම තණපඳුරක පුංචි තෘණ දේවතාවෙක් ජීවත් වුණා. එක් අයෙක් ලොකු, අනිකා කුඩා වුණත්, ඔවුන් කිට්ටුම මිතුරෝ.

One day the king said, “I want a new palace that stands on one single pillar! Find me a tree big enough.”

එක දවසක රජු කීවා, “මට එකම එක කණුවක් මත සිටින අලුත් මාලිගාවක් ඕනෑ! ඒ සඳහා ලොකු ගසක් හොයන්න.”

The carpenters searched every forest, but the only tree big enough was the great tree in the king’s own garden.

වඩුවෝ හැම වනයක්ම සෙව්වා. නමුත් ප්‍රමාණවත් ලොකු ගස වුණේ රජුගේම උයනේ තිබූ ශ්‍රේෂ්ඨ ගස විතරයි.

“Cut it down tomorrow,” said the king. The carpenters tied a garland on the tree and went home for the night.

“හෙට ඒක කපන්න,” රජු කීවා. වඩුවෝ ගසට මල්මාලයක් බැඳ රෑට ගෙදර ගියා.

The tree spirit trembled. “My home will be gone,” she whispered, and she began to cry.

රුක් දේවතාවිය වෙව්ලුවා. “මගේ නිවස නැති වෙයි,” ඇය මිමිණුවා. ඇය අඬන්න පටන් ගත්තා.

All the forest spirits came to comfort her, but none of them knew what to do.

සියලු වන දේවතාවෝ ඇය සනසන්න ආවා. නමුත් කුමක් කළ යුතුදැයි කිසිවෙකු දැන සිටියේ නැහැ.

Then the little grass spirit spoke up. “Don’t cry, my friend. I have an idea. Tomorrow, watch what I do!”

ඉන්පසු පුංචි තෘණ දේවතාවා කතා කළා. “අඬන්න එපා මගේ මිතුරිය. මට අදහසක් තියෙනවා. හෙට මම කරන දේ බලන්න!”

At dawn, the grass spirit turned himself into a little chameleon. He crept to the bottom of the great tree.

අළුයම තෘණ දේවතාවා පුංචි කටුස්සෙකු බවට පත් වුණා. ඔහු ශ්‍රේෂ්ඨ ගසේ පාමුලට බඩගා ගියා.

Then he scurried in and out, all over the trunk, up and down, so that the tree looked full of holes, like an old honeycomb.

ඉන්පසු ඔහු කඳ පුරා උඩට පහළට, ඇතුළට එළියට දිව්වා. ඒ නිසා ගස පැරණි මී වදයක් වගේ සිදුරුවලින් පිරී ඇති බවක් පෙනුණා.

When the head carpenter arrived, he stared at the trunk and tapped it. “Look at this!” he cried. “It’s all full of holes. This tree is rotten inside!”

ප්‍රධාන වඩුවා පැමිණි විට ඔහු කඳ දෙස බලා එයට තට්ටු කළා. “මේ බලන්න!” ඔහු කෑ ගැසුවා. “මේක සිදුරුවලින් පිරිලා. මේ ගස ඇතුළතින් කුණු වෙලා!”

“We can’t make a royal pillar from this,” said the others.

“මේකෙන් රාජකීය කණුවක් හදන්න බැහැ,” අනිත් අය කීවා.

So they packed up their tools and left the great tree standing. The little chameleon slipped away and became a grass spirit again.

ඉතින් ඔවුන් තම මෙවලම් අකුලාගෙන ශ්‍රේෂ්ඨ ගස සිටින්න හැර ගියා. පුංචි කටුස්සා ලිස්සා ගොස් නැවත තෘණ දේවතාවා බවට පත් වුණා.

The tree spirit could hardly believe it. Her home was safe!

රුක් දේවතාවියට එය විශ්වාස කරන්න බැරි වුණා. ඇයගේ නිවස ආරක්ෂිතයි!

“Thank you, little friend,” she said. “Everyone else was big and powerful, but it was you who saved me.”

“ස්තූතියි පුංචි මිතුරා,” ඇය කීවා. “අනිත් හැමෝම ලොකු, බලවත් අය වුණත්, මාව බේරුවේ ඔයායි.”

From then on, the great tree and the small grass grew side by side, friends forever.

එදා සිට ශ්‍රේෂ්ඨ ගස සහ කුඩා තණකොළ සදාකාලික මිතුරන් ලෙස එකිනෙකා අසල වැඩුණා.