The Happy Quail
සතුටු වටුවා
Vaṭṭaka Jātaka (No. 394) · වට්ටක ජාතකය (අංක 394)
Long ago, a thin, nervous crow lived in a busy town. He ate rich scraps from rubbish heaps, but he was always looking over his shoulder, always worried.
බොහෝ කලකට පෙර, කෙට්ටු, නොසන්සුන් කපුටෙක් කාර්යබහුල නගරයක ජීවත් වුණා. ඔහු කුණු ගොඩවලින් රසවත් ඉඳුල් කෑවත්, හැමවිටම කරපිටින් ආපසු බලමින්, හැමවිටම කනස්සල්ලෙන් හිටියා.
One day he flew into a quiet green forest, hoping to find something even better to eat.
දවසක් ඔහු ඊටත් වඩා හොඳ කෑමක් හොයාගන්න බලාපොරොත්තුවෙන් නිහඬ කොළ පැහැ වනයකට පියාඹා ගියා.
There, in a sunny meadow, he saw a plump, happy little quail pecking at grass seeds.
එහි, අව්ව වැටෙන තණබිමක, තණ ඇට කමින් හිටි පුංචි, තරබාරු, සතුටු වටුවෙක් ඔහු දැක්කා.
The crow was puzzled. “You eat only seeds and grass,” he said, “yet you are plump and well. I eat rich food, and I am thin! How can that be?”
කපුටා ව්‍යාකූල වුණා. “ඔයා කන්නේ ඇට සහ තණකොළ විතරයි,” ඔහු කීවා, “ඒත් ඔයා තරබාරුයි, හොඳ සනීපෙන්. මම කන්නේ රසවත් කෑම, ඒත් මම කෙට්ටුයි! ඒක කොහොමද?”
“Tell me about your life,” said the quail. The crow sighed. “I’m always afraid. Every noise makes me jump. I never really rest.”
“ඔයාගේ ජීවිතය ගැන මට කියන්න,” වටුවා කීවා. කපුටා සුසුම් හෙළුවා. “මම හැමවිටම බයෙන්. හැම සද්දයකටම මම ගැස්සෙනවා. මම කවදාවත් ඇත්තටම විවේක ගන්නේ නැහැ.”
“That is why you are thin,” said the quail kindly. “I am happy with simple food, I live peacefully and I don’t worry about what I don’t have. A calm heart is the best food of all.”
“ඔයා කෙට්ටු ඒ නිසා,” වටුවා කාරුණිකව කීවා. “මම සරල කෑමෙන් සතුටුයි, සාමයෙන් ජීවත් වෙනවා, මට නැති දේ ගැන කරදර වෙන්නේ නැහැ. සන්සුන් හදවතක් තමයි හොඳම කෑම.”
The crow thought about this. Then, for the first time in a long time, he sat still in the sunshine and closed his eyes.
කපුටා ඒ ගැන කල්පනා කළා. ඊට පස්සේ, බොහෝ කාලෙකට පස්සේ පළමු වතාවට, ඔහු අව්වේ නිසොල්මනේ ඉඳගෙන ඇස් පියා ගත්තා.
The quail sat beside him, and together they watched the sun go down, two friends, peaceful and content.
වටුවා ඔහු ළඟ ඉඳගත්තා. යාළුවෝ දෙන්නා සාමයෙන්, සතුටින් එකට ඉර බැසයන හැටි බලාගෙන හිටියා.
Who was who?
In the story, the happy quail was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives. In the original story the conversation simply ends with the quail's answer; here the crow tries her way.
The lesson
Happiness doesn't come from having more or richer things. A calm heart, content with what we have, is worth more than anything.
Let's talk
- Why was the crow so thin?
- What did the quail say was the best food of all?
- What simple things make you happy?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ සතුටු වටුවා බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි. මුල් කතාව වටුවාගේ පිළිතුරෙන් අවසන් වෙනවා. මෙහි කපුටා ඇගේ ක්‍රමය අත්හදා බලනවා.
පාඩම
සතුට ලැබෙන්නේ වැඩිපුර හෝ වටිනා දේවල් තියෙන නිසා නෙවෙයි. අප සතු දෙයින් සතුටු වන සන්සුන් හදවතක් ඕනෑම දෙයකට වඩා වටිනවා.
අපි කතා කරමු
- කපුටා මෙච්චර කෙට්ටු වුණේ ඇයි?
- හොඳම කෑම කියා වටුවා කීවේ මොකක්ද?
- ඔබව සතුටු කරන සරල දේවල් මොනවාද?
Retold for children by Fablewings from the Vaṭṭaka Jātaka (Jātaka No. 394; English translation ed. E. B. Cowell, vol. III, 1897, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.