The Heavenly Flowers

Long ago, a town held a joyful festival with lanterns, music and dancing.

බොහෝ කලකට පෙර, නගරයක පහන්, සංගීතය සහ නැටුම් සහිත ප්‍රීතිමත් උත්සවයක් පැවැත්වුණා.

Suddenly, four glowing gods floated down from the sky, carrying baskets of shining, magical flowers. Everyone gasped.

හදිසියේම දිලිසෙන දෙවිවරුන් හතරදෙනෙක් බබළන, මායා මල් කූඩ රැගෙන අහසින් පහළට පාවී ආවා. හැමෝම විස්මයට පත් වුණා.

“These flowers are a gift,” said the gods. “But only for people who are truly honest and never take what isn’t theirs.”

“මේ මල් තෑග්ගක්,” දෙවිවරු කීවා. “ඒත් සැබවින්ම අවංක, කිසිදා තමන්ට අයිති නැති දේ නොගන්නා අයට පමණයි.”

A boastful royal priest pushed to the front. “That’s me!” he said. “I have never told a lie or taken anything!” But he had, more than once.

උඩඟු රාජකීය පුරෝහිතයෙක් ඉදිරියට තල්ලු වී ආවා. “ඒ මම!” ඔහු කීවා. “මම කවදාවත් බොරු කියලා හෝ කිසිවක් අරගෙන නැහැ!” ඒත් ඔහු එසේ කර තිබුණා, එක් වරකට වඩා.

The gods looked at each other and gave him a glowing garland. The priest smirked proudly.

දෙවිවරු එකිනෙකා දෙස බලා ඔහුට දිලිසෙන මල් මාලයක් දුන්නා. පුරෝහිතයා උඩඟුකමින් සිනාසුණා.

But as soon as the garland touched his head, he felt a terrible headache! He clutched his head and groaned.

ඒත් මල් මාලය ඔහුගේ හිසේ ගැටුණු ගමන් ඔහුට දරුණු හිසේ කැක්කුමක් දැනුණා! ඔහු හිස අල්ලාගෙන කෙඳිරුවා.

“I’m sorry!” he cried, kneeling down. “I told a lie. I’m not as honest as I said.” The gods smiled kindly and lifted the garland away.

“මට සමාවෙන්න!” ඔහු දණ ගසා කෑ ගැසුවා. “මම බොරුවක් කීවා. මම කියපු තරම් අවංක නැහැ.” දෙවිවරු කාරුණිකව සිනාසී මල් මාලය ඉවත් කළා.

At once his headache vanished. From that day on, the priest tried hard to be truthful, and he was much happier for it.

වහාම ඔහුගේ හිසේ කැක්කුම නැති වුණා. එදා සිට පුරෝහිතයා සත්‍යවාදී වෙන්න වෙහෙස මැහුණා. ඒ නිසා ඔහු වඩා සතුටින් සිටියා.