The Hermit's Well
තවුසාගේ ළිඳ
Tirīṭavaccha Jātaka (No. 259) · තිරීටවච්ඡ ජාතකය (අංක 259)
Long ago, a king rode out of his city, but he lost his way. Tired and alone, he wandered through a hot, dry forest on his weary elephant.
බොහෝ කලකට පෙර, රජෙක් තම නගරයෙන් පිටත් වුණා. ඒත් ඔහු මඟ වැරදුණා. මහන්සි වී තනිවම, ඔහු වෙහෙසට පත් ඇතා පිට රස්නෙ, වියළි වනයක ඇවිද්දා.
At last he found a hermit’s hut. Nobody was home. There was a deep well, but no rope to reach the water. The king sat down, too tired to move.
අන්තිමේදී ඔහුට තවුසෙකුගේ පැල්පතක් හම්බ වුණා. ගෙදර කවුරුවත් හිටියේ නැහැ. ගැඹුරු ළිඳක් තිබුණත් වතුරට යන්න ලණුවක් තිබුණේ නැහැ. රජු ඉඳගත්තා, හෙලවෙන්නවත් බැරි තරම් මහන්සියි.
Soon the kind hermit came back with a basket of fruit. He saw the exhausted stranger and hurried to help.
ඉක්මනින්ම කාරුණික තවුසා පලතුරු කූඩයක් අරගෙන ආපහු ආවා. මහන්සි වෙච්ච ආගන්තුකයා දැකලා ඔහු ඉක්මනින් උදව් කරන්න ගියා.
The hermit tied his wrap cloth to a pot and lowered it deep into the well. Up came cool, clear water.
තවුසා තම සිවුර වැනි රෙද්ද කළයකට ගැටගසා ළිඳේ ගැඹුරටම පහත් කළා. සිසිල්, පැහැදිලි වතුර උඩට ආවා.
He gave the king water to drink and sweet fruit to eat. Slowly the king felt strong again. “Thank you, friend,” he said.
ඔහු රජුට බොන්න වතුරයි කන්න පැණිරස පලතුරුයි දුන්නා. හෙමින් හෙමින් රජුට ආයෙත් ශක්තිය ආවා. “ස්තූතියි, මිත්‍රයා,” ඔහු කීවා.
Later, the king invited the hermit to live in his palace garden and honoured him. But some courtiers whispered jealously, “Why does the king fuss over this hermit?”
පස්සේ, රජු තවුසාට තම මාලිගා උයනේ ජීවත් වෙන්න ආරාධනා කර ඔහුට ගෞරව කළා. ඒත් සමහර ඇමතියෝ ඊර්ෂ්‍යාවෙන් කොඳුරුවා, “රජු මේ තවුසා ගැන මෙච්චර සැලකිලිමත් ඇයි?”
The king heard them. “When I was lost and thirsty, with no one to help me, this hermit saved my life,” he said. “How could I ever forget that?”
රජුට ඒක ඇහුණා. “මම මඟ වැරදී, පිපාසයෙන්, උදව්වට කවුරුවත් නැතිව හිටපු වෙලාවේ, මේ තවුසා මගේ ජීවිතය බේරුවා,” ඔහු කීවා. “ඒක මට කවදාවත් අමතක කරන්න පුළුවන්ද?”
The courtiers felt ashamed. They bowed to the hermit, and from then on they treated him with kindness and respect too.
ඇමතියන්ට ලැජ්ජා හිතුණා. ඔවුන් තවුසාට වැඳ, එදා සිට ඔවුනුත් ඔහුට කරුණාවෙන් හා ගෞරවයෙන් සැලකුවා.
Who was who?
In the story, the hermit was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives. In the original story the king is fleeing after losing a battle, and in his thirst he climbs down into the well and cannot get out, until the hermit pulls him up with a ladder; here he has simply lost his way, and the hermit draws water for him.
The lesson
Never forget people who helped you when you needed it most. Gratitude means remembering kindness, even when others don't understand.
Let's talk
- How did the hermit get water from the deep well?
- Why were the courtiers jealous?
- Who has helped you when you needed it? How can you thank them?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ තවුසා බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි. මුල් කතාවේ රජු සටනකින් පරාජය වී පලා යමින් සිටියා. පිපාසය නිසා ඔහු ළිඳට බැස නැවත ගොඩ එන්න බැරිව සිටියදී තවුසා ඉණිමඟකින් ඔහුව ගොඩට ගත්තා. මෙහි ඔහු නිකම්ම මඟ වැරදුණා, තවුසා ඔහුට වතුර ඇද දෙනවා.
පාඩම
ඔබට වැඩියෙන්ම අවශ්‍ය වෙලාවේ උදව් කළ අයව කවදාවත් අමතක කරන්න එපා. කෘතඥතාව කියන්නේ, අනිත් අයට තේරුණේ නැතත්, කරුණාව මතක තබා ගැනීමයි.
අපි කතා කරමු
- තවුසා ගැඹුරු ළිඳෙන් වතුර ගත්තේ කොහොමද?
- ඇමතියන් ඊර්ෂ්‍යා කළේ ඇයි?
- ඔබට අවශ්‍ය වෙලාවේ ඔබට උදව් කළේ කවුද? ඔවුන්ට ස්තූති කරන්නේ කොහොමද?
Retold for children by Fablewings from the Tirīṭavaccha Jātaka (Jātaka No. 259; English translation ed. E. B. Cowell, vol. II, 1895, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.