The Honest Lotus
අවංක නෙළුම
Paduma Jātaka (No. 261) · පදුම ජාතකය (අංක 261)
Long ago, a kind old man looked after a beautiful lotus pond. Every morning the pink flowers opened in the sunshine.
බොහෝ කලකට පෙර, කාරුණික මහලු මිනිසෙක් ලස්සන නෙළුම් පොකුණක් රැකබලා ගත්තා. හැම උදේම රෝස පාට මල් හිරු එළියේ පිපුණා.
One day, three brothers came by. They wanted lotuses to take to the festival.
දවසක් සහෝදරයන් තිදෙනෙක් ඒ පැත්තෙන් ආවා. ඔවුන්ට උත්සවයට ගෙනියන්න නෙළුම් ඕනෑ වුණා.
The eldest bowed grandly. “Oh great keeper!” he said. “Your hair is as black as a young man’s! Please give me a lotus.”
වැඩිමලා උත්කර්ෂවත් ලෙස හිස නැමුවා. “අනේ ශ්‍රේෂ්ඨ ආරක්ෂකයාණෙනි!” ඔහු කීවා. “ඔබේ කොණ්ඩය තරුණයෙකුගේ වගේ කළුයි! කරුණාකර මට නෙළුමක් දෙන්න.”
The old man touched his white beard and said nothing.
මහලු මිනිසා තම සුදු රැවුල ස්පර්ශ කළා. කිසිවක් කීවේ නැහැ.
The second brother tried too. “You are the strongest, youngest-looking man I have ever seen!” he said.
දෙවැනි සහෝදරයාත් උත්සාහ කළා. “මම දැකපු ශක්තිමත්ම, තරුණම පෙනුමක් ඇති මිනිසා ඔබයි!” ඔහු කීවා.
The old man just shook his head.
මහලු මිනිසා හිස සෙලෙව්වා විතරයි.
The youngest brother put his hands together. “Sir, you are old, and your pond is beautiful because of all your hard work,” he said. “If you can spare one, I would be very grateful for a lotus.”
බාලම සහෝදරයා අත් එකතු කළා. “මහත්මයාණෙනි, ඔබ මහලුයි. ඔබේ මහන්සිය නිසා ඔබේ පොකුණ ලස්සනයි,” ඔහු කීවා. “ඔබට එකක් දෙන්න පුළුවන් නම් නෙළුමක් ගැන මම ගොඩක් කෘතඥ වෙනවා.”
The old man smiled at last. “At last, someone who speaks the truth!” he said, and he waded into the pond.
අන්තිමේදී මහලු මිනිසා සිනාසුණා. “අන්තිමේදී ඇත්ත කියන කෙනෙක්!” ඔහු කියා පොකුණට බැස්සා.
He came back with an armful of the most beautiful lotuses and gave them all to the youngest brother.
ඔහු ලස්සනම නෙළුම් තුරුල්ලක් රැගෙන ආපසු ඇවිත් ඒ ඔක්කොම බාලම සහෝදරයාට දුන්නා.
On the way home, the youngest brother shared his lotuses with the other two. And from then on, the three brothers tried to speak only the truth.
ගෙදර යන ගමන් බාලම සහෝදරයා තම නෙළුම් අනිත් දෙදෙනා එක්ක බෙදා ගත්තා. එතැන් සිට සහෝදරයන් තිදෙනාම ඇත්ත පමණක් කියන්න උත්සාහ කළා.
Who was who?
In the story, the honest youngest brother was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives.
The lesson
Honest words are worth more than flattery. People can tell when praise isn’t true.
Let's talk
- What did the first two brothers say?
- Why did the old man give lotuses to the youngest?
- Why is honesty better than flattery?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ අවංක බාලම සහෝදරයා බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි.
පාඩම
අවංක වචන චාටු බසට වඩා වටිනවා. ප්‍රශංසාව ඇත්ත නොවන විට මිනිසුන්ට එය තේරෙනවා.
අපි කතා කරමු
- පළමු සහෝදරයන් දෙදෙනා කීවේ මොනවාද?
- මහලු මිනිසා බාලයාට නෙළුම් දුන්නේ ඇයි?
- චාටු බසට වඩා අවංකකම හොඳ ඇයි?
Retold for children by Fablewings from the Paduma Jātaka (Jātaka No. 261; English translation ed. E. B. Cowell, vol. II, 1895, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.