The Humble Archer
නිහතමානී දුනුවායා
Asadisa Jātaka (No. 181) · අසදිස ජාතකය (අංක 181)
Long ago, there lived a young prince named Asadisa. He was the finest archer in the land, yet he was always kind and modest.
බොහෝ කලකට පෙර, අසදිස නම් තරුණ කුමාරයෙක් ජීවත් වුණා. ඔහු රටේ හොඳම දුනුවායා වුවත් හැමවිටම කාරුණික සහ නිහතමානී වුණා.
When the old king died, many wanted Asadisa to be king. But he said, “My elder brother should rule,” and gladly placed the crown on his brother’s head.
මහලු රජු මිය ගිය විට බොහෝ දෙනා අසදිස රජ වෙනවාට කැමති වුණා. ඒත් ඔහු කීවා, “මගේ අයියා රජ විය යුතුයි,” සතුටින් අයියාගේ හිසේ ඔටුන්න තැබුවා.
Later, some jealous courtiers whispered lies to the new king about him. Rather than quarrel, Asadisa calmly left the city with only his bow.
පසුව, ඊර්ෂ්‍යා කළ සමහර රාජ නිලධාරීන් ඔහු ගැන නව රජුට බොරු කෙඳිරුවා. රණ්ඩු වෙනවා වෙනුවට අසදිස තම දුන්න පමණක් අරගෙන සන්සුන්ව නගරයෙන් පිටත් වුණා.
In another kingdom, he amazed everyone by shooting down a single mango from the very top of a tall tree. That king gladly made him his archer.
වෙනත් රාජ්‍යයකදී ඔහු උස ගසක මුදුනේම තිබූ එක අඹ ගෙඩියක් විදලා බිම හෙළා හැමෝම මවිතයට පත් කළා. ඒ රජු සතුටින් ඔහුව තම දුනුවායා කළා.
One day, news came: seven proud kings had surrounded his old city with their armies. His brother was in great danger.
දවසක් ආරංචියක් ආවා: උඩඟු රජවරුන් හත්දෙනෙක් තම හමුදා සමඟ ඔහුගේ පරණ නගරය වට කරලා. ඔහුගේ අයියා ලොකු අනතුරක හිටියා.
Asadisa hurried home and stood on the city wall beside his brother. “Leave this to me,” he said. “No one needs to be hurt.”
අසදිස ඉක්මනින් ගෙදර ගොස් තම අයියා ළඟ නගර පවුර මත සිටගත්තා. “මේක මට භාර දෙන්න,” ඔහු කීවා. “කාටවත් හානියක් වෙන්න අවශ්‍ය නැහැ.”
He shot one arrow high over the camp. It landed right in the middle of the seven kings’ feast table, with a little message: “The next arrow could reach you. Go home in peace.”
ඔහු කඳවුරට ඉහළින් එක ඊතලයක් විද්දා. එය රජවරුන් හත්දෙනාගේ භෝජන මේසය මැදටම වැටුණා. එයට පුංචි පණිවිඩයක් බැඳලා තිබුණා: “ඊළඟ ඊතලයට ඔබ ළඟට එන්න පුළුවන්. සාමයෙන් ගෙදර යන්න.”
The astonished kings packed up their tents and went home. Not one person was hurt. The two brothers embraced, and the city cheered.
මවිතයට පත් රජවරු කූඩාරම් ගලවාගෙන ගෙදර ගියා. එක කෙනෙකුටවත් හානියක් වුණේ නැහැ. සහෝදරයන් දෙදෙනා වැළඳ ගත්තා. නගරය ප්‍රීති ඝෝෂා කළා.
Who was who?
In the story, Prince Asadisa was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives.
The lesson
Being truly skilled doesn't mean showing off or fighting. Humility, and finding a peaceful way, can be the greatest strength.
Let's talk
- Why did Asadisa give the crown to his brother?
- How did he save the city without fighting?
- What does it mean to be humble?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ අසදිස කුමාරයා බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි.
පාඩම
සැබෑ දක්ෂතාවය කියන්නේ පෙන්නීම හෝ සටන් කිරීම නෙවෙයි. නිහතමානීකම සහ සාමකාමී මඟක් සොයා ගැනීම විශාලතම ශක්තිය වෙන්න පුළුවන්.
අපි කතා කරමු
- අසදිස ඔටුන්න තම අයියාට දුන්නේ ඇයි?
- ඔහු සටන් නොකර නගරය බේරුවේ කොහොමද?
- නිහතමානී වීම කියන්නේ මොකක්ද?
Retold for children by Fablewings from the Asadisa Jātaka (Jātaka No. 181; English translation ed. E. B. Cowell, vol. II, 1895, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.