Illisa the Miser

Long ago, there lived a very rich man named Illisa. He had rooms full of gold, but he was the stingiest man in the whole city.

බොහෝ කලකට පෙර ඉල්ලීස නම් ඉතා පොහොසත් මිනිසෙක් ජීවත් වුණා. ඔහුට රන් පිරුණු කාමර තිබුණා, ඒත් ඔහු මුළු නගරයේම වඩාත්ම මසුරු මිනිසා වුණා.

He never gave a single coin to anyone, not even to the hungry people at his door.

ඔහු කාටවත්, තම දොරකඩට ආ බඩගිනි අයටවත් එක කාසියක්වත් දුන්නේ නැහැ.

One day Illisa longed for a bowl of sweet rice porridge. But he thought, “If I cook it at home, everyone will want some!”

දවසක් ඉල්ලීසට පැණි කිරිබත් කැඳ බඳුනක් කන්න ආසා හිතුණා. ඒත් ඔහු සිතුවා, “ගෙදර උයන්න ගියොත් හැමෝටම ටිකක් ඕනෑ වෙයි!”

So he crept up to a dusty attic and cooked it all alone, where no one could see.

ඉතින් ඔහු හොරෙන් දූවිලි පිරුණු අට්ටාලයකට නැගී කාටවත් නොපෙනෙන තැනක තනිවම එය පිසුවා.

High in the heavens, Sakka, king of the gods, saw Illisa hiding in the attic. Sakka knew that Illisa’s family had once been very generous.

අහසේ උසින් දෙවියන්ගේ රජු වූ සක් දෙවිඳු අට්ටාලයේ සැඟවී සිටි ඉල්ලීසව දැක්කා. ඉල්ලීසගේ පවුල වරෙක ඉතා ත්‍යාගශීලී වූ බව සක් දෙවිඳු දැන සිටියා.

“I will help him learn to share,” Sakka decided kindly.

“බෙදා දෙන්න ඉගෙන ගන්න මම ඔහුට උදව් කරන්නම්,” සක් දෙවිඳු කරුණාවෙන් තීරණය කළා.

Sakka made himself look exactly like Illisa: the same squint, the same bald patch, the same clothes. Then he walked into Illisa’s house and opened the treasure rooms.

සක් දෙවිඳු හරියටම ඉල්ලීස වගේ වෙස් ගත්තා: එකම ඇස් ඇද, එකම තට්ටය, එකම ඇඳුම්. ඉන්පසු ඔහු ඉල්ලීසගේ නිවසට ඇතුළු වී භාණ්ඩාගාර කාමර ඇරියා.

“Come, everyone!” he called. “Take what you need!” And he gave gifts to all the poor people of the city.

“එන්න, හැමෝම!” ඔහු කෑ ගැසුවා. “ඔබට ඕනෑ දේ ගන්න!” ඔහු නගරයේ සියලු දුප්පතුන්ට තෑගි දුන්නා.

When the real Illisa came home, he couldn’t believe his eyes. People were carrying away his gold!

සැබෑ ඉල්ලීස ගෙදර ආ විට ඔහුට තම ඇස් අදහාගන්න බැරි වුණා. මිනිස්සු ඔහුගේ රන් අරගෙන යනවා!

“Stop! Stop! That’s mine!” he cried, waving his arms. But everyone just laughed. “You told us to take it!”

“නවත්තන්න! නවත්තන්න! ඒ මගේ!” ඔහු අත් වනමින් කෑ ගැසුවා. ඒත් හැමෝම හිනා වුණා. “ගන්න කියලා ඔයාමනේ කිව්වේ!”

Illisa ran to the king. But when the king called for Illisa, there stood two Illisas, exactly alike!

ඉල්ලීස රජු ළඟට දුවගෙන ගියා. ඒත් රජු ඉල්ලීසව කැඳෙව්වම, හරියටම සමාන ඉල්ලීසලා දෙදෙනෙක් සිටගෙන හිටියා!

Not even Illisa’s family could tell them apart. At last the barber peered closely. “Illisa has a little mole on his head,” he said. But both of them had it!

ඉල්ලීසගේ පවුලේ අයටවත් ඔවුන් වෙන් කර හඳුනාගන්න බැරි වුණා. අන්තිමේදී බාබර් ළං වී හොඳින් බැලුවා. “ඉල්ලීසගේ හිසේ පොඩි උපන් ලපයක් තියෙනවා,” ඔහු කීවා. ඒත් දෙදෙනාටම ඒක තිබුණා!

Then the second Illisa rose into the air and shone with light. It was Sakka!

එවිට දෙවෙනි ඉල්ලීස අහසට නැගී එළියෙන් බැබළුණා. ඒ සක් දෙවිඳු!

“Illisa,” he said kindly, “your wealth was given to you to do good. Keeping it all locked up brings joy to no one, not even you.”

“ඉල්ලීස,” ඔහු කරුණාවෙන් කීවා, “ඔබේ ධනය ඔබට ලැබුණේ යහපත කරන්න. ඒ සියල්ල අගුළු දමා තබාගැනීමෙන් කාටවත්, ඔබටවත් සතුටක් නැහැ.”

Illisa bowed his head. “I understand,” he said.

ඉල්ලීස හිස නැමුවා. “මට තේරෙනවා,” ඔහු කීවා.

From that day on, Illisa shared his food and his wealth with everyone. And to his surprise, he had never been so happy.

එදා පටන් ඉල්ලීස තම ආහාර සහ ධනය හැමෝ සමඟම බෙදා ගත්තා. ඔහුටම පුදුම හිතෙන විදිහට, ඔහු කවදාවත් එතරම් සතුටින් සිටියේ නැහැ.