The King and the Kind Villager
රජු සහ කාරුණික ගැමියා
Mahā-Assāroha Jātaka (No. 302) · මහා අස්සාරෝහ ජාතකය (අංක 302)
Long ago, the King of Benares became separated from his men far from home. Alone and tired, he rode along an unknown forest path as the sun went down.
බොහෝ කලකට පෙර බරණැස් රජු ගෙදරින් ඈතදී තම මිනිසුන්ගෙන් වෙන් වුණා. තනිවම, වෙහෙසට පත් වී ඔහු හිරු බසිද්දී නොදන්නා වන මාවතක ගමන් කළා.
At last he came to a small village hut. A poor villager stood at the door. He did not know that this tired stranger was the king, but he smiled warmly. “Come in, friend,” he said.
අන්තිමේදී ඔහු පුංචි ගැමි පැල්පතකට ආවා. දුප්පත් ගැමියෙක් දොරකඩ සිටියා. මේ වෙහෙසට පත් ආගන්තුකයා රජු බව ඔහු දැනසිටියේ නැහැ, ඒත් ඔහු උණුසුම්ව සිනාසුණා. “ඇතුළට එන්න, මිත්‍රයා,” ඔහු කීවා.
The villager washed the stranger’s feet, shared his simple meal of rice and vegetables, and gave him his own mat to sleep on.
ගැමියා ආගන්තුකයාගේ පාද සෝදා, තම සරල බත් එළවළු ආහාරය බෙදා, ඔහුටම නිදාගන්න තමාගේම පැදුර දුන්නා.
In the morning, the king thanked him. “I live in Benares,” he said. “If you ever come to the city, please visit me.” Then he rode away.
උදේ රජු ඔහුට ස්තූති කළා. “මම ඉන්නේ බරණැස,” ඔහු කීවා. “ඔයා කවදා හරි නගරයට ආවොත් කරුණාකර මාව බලන්න එන්න.” ඉන්පසු ඔහු පිටත් වුණා.
Some time later, the villager travelled to Benares with a small gift of homemade cakes. He asked for his friend, and was led to the great palace. He was amazed!
ටික කාලෙකට පසු ගැමියා ගෙදර හැදූ කැවිලි පුංචි තෑග්ගක් රැගෙන බරණැසට ගියා. ඔහු තම මිතුරා ගැන ඇසුවා. ඔහුව මහා මාලිගාවට එක්කන් ගියා. ඔහු පුදුම වුණා!
The king jumped up from his throne and welcomed him with joy. “My friend!” he cried, and he seated the villager beside him and shared the cakes.
රජු සිංහාසනයෙන් පැන නැගිට සතුටින් ඔහුව පිළිගත්තා. “මගේ මිතුරා!” ඔහු කෑ ගැසුවා. ඔහු ගැමියාව තමා ළඟ වාඩි කරවා කැවිලි බෙදා ගත්තා.
The proud courtiers whispered. “Why honour a poor villager?”
උඩඟු ඇමතිවරු මිමිණුවා. “දුප්පත් ගැමියෙකුට ගෞරව කරන්නේ ඇයි?”
The king said, “When I was lost and tired, this man gave me everything he had, without even knowing who I was. A friend like that is worth more than gold.”
රජු කීවා, “මම අතරමං වෙලා වෙහෙසට පත් වෙලා හිටපු වෙලාවේ, මම කවුද කියලාවත් නොදැන මේ මිනිහා තමාට තිබුණු හැම දෙයක්ම මට දුන්නා. එහෙම මිතුරෙක් රත්තරන්වලට වඩා වටිනවා.”
The king gave the villager land and a fine home. The villager and his family lived happily, and the king often came to visit his true friend.
රජු ගැමියාට ඉඩමක් සහ හොඳ නිවසක් දුන්නා. ගැමියා සහ ඔහුගේ පවුල සතුටින් ජීවත් වුණා. රජු බොහෝ විට තම සැබෑ මිතුරා බලන්න ආවා.
Who was who?
In the story, the grateful king was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives.
The lesson
Kindness to a stranger is never wasted. And those who receive kindness should remember it and give thanks.
Let's talk
- How did the villager help the stranger?
- Why did the king honour the villager?
- How can you be kind to someone you don’t know?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ කෘතඥ රජු බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි.
පාඩම
ආගන්තුකයෙකුට දක්වන කරුණාව කවදාවත් අපතේ යන්නේ නැහැ. කරුණාව ලබන අය එය මතක තබාගෙන ස්තූති කළ යුතුයි.
අපි කතා කරමු
- ගැමියා ආගන්තුකයාට උදව් කළේ කොහොමද?
- රජු ගැමියාට ගෞරව කළේ ඇයි?
- ඔබ නොදන්නා කෙනෙකුට කාරුණික වෙන්නේ කොහොමද?
Retold for children by Fablewings from the Mahā-Assāroha Jātaka (Jātaka No. 302; English translation ed. E. B. Cowell, vol. III, 1897, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.