The Four Friends and the Kind Words
මිතුරන් හතරදෙනා සහ කාරුණික වචන
Sabbamaṃsalābha Jātaka (No. 315) · සබ්බමංසලාභ ජාතකය (අංක 315)
Long ago, a fruit-seller pushed his cart through a village. It was piled high with golden mangoes.
බොහෝ කලකට පෙර, පලතුරු වෙළෙන්දෙක් තම කරත්තය ගමක් හරහා තල්ලු කළා. එහි රන්වන් අඹ ගොඩ ගසා තිබුණා.
Four young friends saw him. The first one shouted rudely, “Hey, you! Give me a mango!”
තරුණ මිතුරන් හතරදෙනෙක් ඔහුව දුටුවා. පළමුවැන්නා අශෝභන ලෙස කෑ ගැසුවා, “හේයි, ඔයා! මට අඹයක් දෙනවා!”
The seller frowned and handed him a small, bruised one.
වෙළෙන්දා නළල රැළි කර ඔහුට පුංචි, තැලුණු එකක් දුන්නා.
The second friend said, “Brother, may I have a mango?”
දෙවැනි මිතුරා කීවා, “අයියේ, මට අඹයක් දෙන්න පුළුවන්ද?”
“Since you call me brother,” said the seller, “here is a good one.”
“ඔයා මට අයියා කියපු නිසා,” වෙළෙන්දා කීවා, “මෙන්න හොඳ එකක්.”
The third friend said, “Father, may I please have a mango?”
තුන්වැනි මිතුරා කීවා, “තාත්තේ, කරුණාකර මට අඹයක් දෙන්න පුළුවන්ද?”
“Such respect!” said the seller, and he gave him a big ripe one.
“මොනතරම් ගෞරවයක්ද!” වෙළෙන්දා කියා ඔහුට ලොකු ඉදුණු එකක් දුන්නා.
The fourth friend bowed politely and smiled. “My dear friend,” he said warmly, “your mangoes look wonderful. Could you spare one for me, please?”
හතරවැනි මිතුරා ආචාරශීලීව හිස නමා සිනාසුණා. “මගේ ආදරණීය මිත්‍රයා,” ඔහු උණුසුම්ව කීවා, “ඔයාගේ අඹ හරිම ලස්සනයි. කරුණාකර මට එකක් දෙන්න පුළුවන්ද?”
The seller beamed. “A friend!” he said. “Nothing makes me happier than that. Take the whole basket!”
වෙළෙන්දාගේ මුහුණ එළිය වුණා. “මිතුරෙක්!” ඔහු කීවා. “ඊට වඩා මාව සතුටු කරන දෙයක් නැහැ. මුළු කූඩයම ගන්න!”
The other three were amazed. But the fourth friend just smiled and shared the basket with them all.
අනිත් තිදෙනා පුදුම වුණා. ඒත් හතරවැනි මිතුරා සිනාසී කූඩය ඔවුන් හැමෝම එක්ක බෙදා ගත්තා.
That afternoon, the four friends and the fruit-seller sat together under a banyan tree, eating sweet mangoes and laughing. Kind words had made everyone happy.
එදා දහවල් මිතුරන් හතරදෙනා සහ පලතුරු වෙළෙන්දා නුග ගසක් යට එකට වාඩි වී පැණිරස අඹ කමින් සිනාසුණා. කාරුණික වචන හැමෝම සතුටු කළා.
Who was who?
In the story, the polite fourth friend was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives. In the original tale the four ask a hunter for meat; we have made it a fruit-seller and his mangoes.
The lesson
The way we speak to people matters. Kind, polite words bring kindness back to us.
Let's talk
- How did each friend ask for a mango?
- Why did the fourth friend get the whole basket?
- What kind words can you use today?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ ආචාරශීලී හතරවැනි මිතුරා බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි. මුල් කතාවේ ඔවුන් හතරදෙනා දඩයක්කාරයෙකුගෙන් මස් ඉල්ලනවා. අපි එය පලතුරු වෙළෙන්දෙක් සහ ඔහුගේ අඹ ලෙස වෙනස් කර ඇත්තෙමු.
පාඩම
අපි මිනිසුන්ට කතා කරන විදිහ වැදගත්. කාරුණික, ආචාරශීලී වචන අපට කරුණාව නැවත ගෙන එනවා.
අපි කතා කරමු
- එක් එක් මිතුරා අඹයක් ඉල්ලුවේ කොහොමද?
- හතරවැනි මිතුරාට මුළු කූඩයම ලැබුණේ ඇයි?
- අද ඔබට භාවිත කළ හැකි කාරුණික වචන මොනවාද?
Retold for children by Fablewings from the Sabbamaṃsalābha Jātaka (Jātaka No. 315; English translation ed. E. B. Cowell, vol. III, 1897, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.