King Sivi's Great Gift

Long ago, King Sivi ruled the kingdom of Sivi from the city of Ariṭṭhapura. Every day he gave alms at six great halls: food, clothes and medicine for anyone in need.

බොහෝ කාලෙකට පෙර, සිවි රජු අරිට්ඨපුර නුවර සිට සිවි රාජ්‍යය පාලනය කළා. හැමදාම ඔහු දාන ශාලා හයක, අසරණ ඕනෑම කෙනෙකුට කෑම, ඇඳුම් සහ බෙහෙත් දන් දුන්නා.

Yet he wished he could give something even greater.

නමුත් ඔහු ඊටත් වඩා ලොකු දෙයක් දෙන්න ආශා කළා.

One night, the king thought: “I have given food, clothes and treasure. If someone asked me for a part of my own body, even my eyes, I would give it gladly.”

එක රැයක රජු හිතුවා: “මම කෑම, ඇඳුම්, ධනය දුන්නා. කවුරුහරි මගේම ශරීරයේ කොටසක්, මගේ ඇස් පවා ඉල්ලුවොත්, මම සතුටින් දෙනවා.”

Far above, in the heavens, the god Sakka heard this wonderful wish.

ඈත ඉහළ දිව්‍ය ලෝකයේ ශක්‍ර දෙවියන්ට මේ අපූරු ආශාව ඇහුණා.

The next morning, an old blind man came to the king, leaning on a stick. It was Sakka in disguise.

පසුදා උදේ, සැරයටියකට හේත්තු වී අන්ධ මහලු මිනිසෙක් රජු ළඟට ආවා. ඒ වෙස් වළාගත් ශක්‍රයායි.

“Great king,” he said, “I am blind, and I have heard of your generosity. Will you give me one of your eyes?”

“මහරජතුමනි,” ඔහු කීවා, “මම අන්ධයි. ඔබේ ත්‍යාගශීලීභාවය ගැන මට ආරංචි වුණා. ඔබේ එක ඇසක් මට දෙනවද?”

The ministers begged him not to. But King Sivi smiled. “This is the gift I wished for,” he said. “I will not give one eye. I will give him both.”

ඇමතිවරු එසේ නොකරන්න අයැද්දා. නමුත් සිවි රජු සිනාසුණා. “මම ආශා කළ දානය මේකයි,” ඔහු කීවා. “මම එක ඇසක් නෙවෙයි දෙන්නේ. මම දෙකම දෙනවා.”

The royal physician, with great care, gave the king’s sight to the old man.

රාජකීය වෛද්‍යවරයා ඉතා සැලකිල්ලෙන් රජුගේ පෙනීම මහලු මිනිසාට ලබා දුන්නා.

The old man opened his eyes and saw the world. He thanked the king and walked away, and then rose into the sky, for he was Sakka, king of the gods.

මහලු මිනිසා ඇස් ඇරලා ලෝකය දැක්කා. ඔහු රජුට ස්තූති කර ඇවිද ගොස්, ඉන්පසු අහසට නැගුණා. මක්නිසාද ඔහු දෙවියන්ගේ රජු වූ ශක්‍රයායි.

King Sivi could no longer see, but his heart was full of joy.

සිවි රජුට තවදුරටත් පෙනුණේ නැහැ, නමුත් ඔහුගේ හදවත ප්‍රීතියෙන් පිරී තිබුණා.

After some time, the king went to rest in a quiet royal garden by a lotus pond. He sat peacefully, thinking of his gift without any regret.

ටික කලකට පසු, රජු නෙළුම් පොකුණක් අසල නිස්කලංක රාජකීය උයනකට විවේක ගන්න ගියා. තම දානය ගැන කිසිම පසුතැවිල්ලක් නැතිව ඔහු සාමයෙන් වාඩි වී සිටියා.

Then a gentle voice spoke beside him.

ඉන්පසු ඔහු අසලින් මෘදු හඬක් ඇසුණා.

It was Sakka. “Great king,” he said, “speak the truth about your gift, and let the truth heal you.”

ඒ ශක්‍රයායි. “මහරජතුමනි,” ඔහු කීවා, “ඔබේ දානය ගැන සත්‍යය කියන්න. ඒ සත්‍යය ඔබව සුවපත් කරාවා.”

The king said: “When I gave my eyes, my heart was full of happiness. By the power of this truth, may my eyes be restored!” And at once, he could see again.

රජු කීවා: “මම මගේ ඇස් දුන් විට මගේ හදවත සතුටින් පිරී තිබුණා. මේ සත්‍යයේ බලයෙන් මගේ ඇස් නැවත ලැබේවා!” සැණින් ඔහුට නැවත පෙනුණා.

His new eyes were more wonderful than before: Sakka gave him the “eyes of truth”, which could see far beyond mountains and walls.

ඔහුගේ නව ඇස් පෙරටත් වඩා අපූරුයි: ශක්‍රයා ඔහුට කඳු සහ බිත්ති ඉක්මවා ඈතට පෙනෙන “සත්‍ය ඇස්” ලබා දුන්නා.

The people rejoiced, and King Sivi went on giving and ruling with kindness all his life.

ජනතාව ප්‍රීති වුණා. සිවි රජු මුළු ජීවිත කාලයම දන් දෙමින්, කරුණාවෙන් රට පාලනය කළා.