The Lion and the Little Jackal

A great lion went down to drink at a lake after the rains. But the bank was deep, soft mud, and his legs sank in up to his body.

වැස්සෙන් පසු මහා සිංහයෙක් විලකට වතුර බොන්න බැස්සා. නමුත් ඉවුර ගැඹුරු, මෘදු මඩක්. ඔහුගේ කකුල් ඇඟ දක්වාම ගිලුණා.

He pulled and pulled, but he was stuck fast.

ඔහු ඇද්දා, ඇද්දා, නමුත් ඔහු තදින් හිර වී සිටියා.

For seven days the lion stayed there, hungry and tired. Other animals ran away when they saw him.

දවස් හතක් සිංහයා බඩගින්නෙන්, වෙහෙසෙන් එතැන සිටියා. ඔහුව දුටු අනිත් සතුන් දිව ගියා.

Then a little jackal came by. He was frightened, but he stopped.

ඉන්පසු පුංචි හිවලෙක් ආවා. ඔහු බය වුණා, නමුත් ඔහු නැවතුණා.

“Please help me,” said the lion. “I promise I will not hurt you.” The jackal looked at the mud and thought hard.

“කරුණාකරලා මට උදව් කරන්න,” සිංහයා කීවා. “මම ඔයාට රිද්දන්නේ නැහැ කියලා පොරොන්දු වෙනවා.” හිවලා මඩ දෙස බලා හොඳින් හිතුවා.

“I think I can help,” he said.

“මට උදව් කරන්න පුළුවන් කියලා හිතෙනවා,” ඔහු කීවා.

The jackal dug little channels from the lake to the lion’s legs. Water trickled in and softened the hard, sticky mud.

හිවලා විලේ සිට සිංහයාගේ කකුල් දක්වා පුංචි ඇළ හෑරුවා. වතුර ගලා ඇවිත් තද, ඇලෙන සුළු මඩ මෘදු කළා.

Then he pushed his head under the lion’s belly. “Now pull with all your strength!”

ඉන්පසු ඔහු සිංහයාගේ බඩ යටට හිස තල්ලු කළා. “දැන් මුළු ශක්තියෙන්ම අදින්න!”

With a mighty heave, the lion pulled himself free and leapt onto the dry grass.

බලවත් ඇදීමකින් සිංහයා නිදහස් වී වියළි තණකොළ මතට පැන්නා.

“Little friend,” he said, “you saved my life. From today, we are friends forever.”

“පුංචි මිතුරා,” ඔහු කීවා, “ඔයා මගේ ජීවිතය බේරුවා. අද සිට අපි සදාකාලික මිතුරෝ.”

The lion brought the jackal and his family to live near his cave. They shared their food, and their children played together.

සිංහයා හිවලා සහ ඔහුගේ පවුල තම ගුහාව අසල ජීවත් වෙන්න ගෙනාවා. ඔවුන් කෑම බෙදාගත්තා. ඔවුන්ගේ දරුවෝ එකට සෙල්ලම් කළා.

But the lioness did not like it. “Why are we living with jackals?” she grumbled. “They are not like us.”

නමුත් සිංහදෙනට එය අකමැති වුණා. “අපි හිවලුන් එක්ක ජීවත් වෙන්නේ ඇයි?” ඇය මැසිවිලි නැඟුවා. “ඔවුන් අප වගේ නෙවෙයි.”

The lion told her the whole story of the mud and the seven days. “When no one else would help me, this little jackal did,” he said.

සිංහයා ඇයට මඩ සහ දවස් හත ගැන මුළු කතාවම කීවා. “වෙන කවුරුත් මට උදව් නොකළ වෙලාවේ මේ පුංචි හිවලා උදව් කළා,” ඔහු කීවා.

“A true friend is not measured by size or strength, but by a good heart.”

“සැබෑ මිතුරෙක් මනින්නේ ප්‍රමාණයෙන් හෝ ශක්තියෙන් නොව යහපත් හදවතකින්.”

The lioness understood, and she welcomed the jackals as family.

සිංහදෙනට එය තේරුණා. ඇය හිවලුන්ව පවුලේ අය ලෙස පිළිගත්තා.

And the lions and the jackals lived side by side as friends for all their lives.

සිංහයෝ සහ හිවලෝ තම මුළු ජීවිත කාලයම මිතුරන් ලෙස එකිනෙකා අසල ජීවත් වුණා.