The Girl from the Lotus
පියුමෙන් ආ කුමරිය
Āsaṅka Jātaka (No. 380) · ආසංක ජාතකය (අංක 380)
Long ago, a gentle hermit lived by a mountain lake. One morning he found a tiny baby girl asleep inside a glowing pink lotus.
බොහෝ කලකට පෙර, කාරුණික තවුසෙක් කඳුකර විලක් අසල ජීවත් වුණා. එක් උදෑසනක ඔහුට බබළන රෝස පාට පියුමක් ඇතුළේ නිදාගෙන හිටි පුංචි බිළිඳියක් හම්බ වුණා.
He named her Asanka and cared for her as his own daughter. She grew up kind and happy, with the forest animals as her friends.
ඔහු ඇයට ආසංකා යැයි නම් තබා තම දියණිය මෙන් රැකබලා ගත්තා. ඇය වනයේ සතුන් යාළුවන් කරගෙන කාරුණික, සතුටු කෙනෙක් ලෙස ලොකු වුණා.
When she grew up, the gods gave her fine clothes and a shimmering crystal palace that floated among the lotus ponds.
ඇය ලොකු වුණාම, දෙවිවරු ඇයට ලස්සන ඇඳුම් සහ පියුම් පොකුණු අතර පාවෙන දිලිසෙන පළිඟු මාලිගාවක් දුන්නා.
A young king heard about her and came to the forest with his advisers. “May I marry your daughter?” he asked the hermit. “Yes,” said the hermit, “but first you must guess her name.”
තරුණ රජෙක් ඇය ගැන අහලා තම උපදේශකයන් සමඟ වනයට ආවා. “මට ඔබේ දියණිය සමඟ විවාහ වෙන්න පුළුවන්ද?” ඔහු තවුසාගෙන් ඇසුවා. “පුළුවන්,” තවුසා කීවා, “ඒත් මුලින්ම ඔබ ඇගේ නම අනුමාන කළ යුතුයි.”
The king and his advisers guessed name after name. “Is it Lotus? Moonlight? Jewel?” All wrong! Seasons came and went, and still they could not guess.
රජුත් උපදේශකයොත් නමෙන් නමට අනුමාන කළා. “පියුමිද? සඳළුද? මැණිකද?” ඔක්කොම වැරදියි! සෘතු ආවා ගියා, ඒත් ඔවුන්ට තවමත් අනුමාන කරන්න බැරි වුණා.
Tired, the king began to leave. But Asanka called kindly from her window. “Don’t give up! Good things are worth waiting for. Be patient!” So he stayed and tried again.
මහන්සි වී රජු යන්න පටන් ගත්තා. ඒත් ආසංකා තම ජනේලයෙන් කාරුණිකව කතා කළා. “අත්හරින්න එපා! හොඳ දේවල් බලා සිටීමට වටිනවා. ඉවසන්න!” ඉතින් ඔහු නැවතී ආයෙත් උත්සාහ කළා.
At last, after three long years, the king sighed as he turned to go. “All your kind words have left me with nothing but doubt.” Asanka laughed and clapped. “You’ve said it! My name is Asanka, and it means Doubt!”
අන්තිමේදී, දිගු අවුරුදු තුනකට පස්සේ, රජු යන්න හැරෙද්දී සුසුම් හෙළුවා. “ඔබේ කාරුණික වචනවලින් මට ඉතිරි වුණේ සැකය විතරයි.” ආසංකා සිනාසී අත්පුඩි ගැසුවා. “ඔබ ඒක කීවා! මගේ නම ආසංකා. ඒකේ තේරුම සැකය!”
The king was overjoyed. The hermit blessed them, and the king and Asanka were married in a joyful procession through the forest, and lived happily ever after.
රජු මහත් සතුටට පත් වුණා. තවුසා ඔවුන්ට ආශීර්වාද කළා. රජු සහ ආසංකා වනය හරහා සතුටු පෙරහැරකින් විවාහ වී, සදහටම සතුටින් ජීවත් වුණා.
Who was who?
In the story, the hermit was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives. In the original story the king's men suffer great hardships during the three years of guessing; here the seasons simply pass. Āsaṅkā means doubt or uncertainty in Pali.
The lesson
Good things are often worth waiting for. Patience and not giving up can lead to happy endings.
Let's talk
- Where did the hermit find the baby girl?
- Why did the king almost give up?
- How did he finally discover her name?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ තවුසා බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි. මුල් කතාවේ අනුමාන කරන අවුරුදු තුන තුළ රජුගේ පිරිසට මහත් දුෂ්කරතාවලට මුහුණ දෙන්න වෙනවා. මෙහි සෘතු ගෙවී යනවා විතරයි. පාලියෙන් ආසංකා යනු සැකය හෝ අවිනිශ්චිතතාවයි.
පාඩම
හොඳ දේවල් බොහෝ විට බලා සිටීමට වටිනවා. ඉවසීම සහ අත් නොහැරීම සතුටු අවසානයකට මඟ පාදන්න පුළුවන්.
අපි කතා කරමු
- තවුසාට බිළිඳිය හම්බ වුණේ කොහෙන්ද?
- රජු අත්හරින්න ඔන්න මෙන්න වුණේ ඇයි?
- අන්තිමේදී ඔහු ඇගේ නම සොයාගත්තේ කොහොමද?
Retold for children by Fablewings from the Āsaṅka Jātaka (Jātaka No. 380; English translation ed. E. B. Cowell, vol. III, 1897, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.