The Missing Lotus Roots
නැති වූ නෙළුම් අල
Bhisa Jātaka (No. 488) · භිස ජාතකය (අංක 488)
Long ago, a kind elder brother, his six younger brothers and their sister gave up their riches and went to live as hermits beside a beautiful lotus lake.
බොහෝ කලකට පෙර, කාරුණික වැඩිමල් සහෝදරයෙක්, ඔහුගේ බාල සහෝදරයන් හය දෙනා සහ ඔවුන්ගේ සහෝදරිය තම ධනය අත්හැර ලස්සන නෙළුම් විලක් අසල තවුසන් ලෙස ජීවත් වෙන්න ගියා.
Each day, one of them gathered lotus roots from the lake, divided them into equal shares on leaves and struck a little gong so everyone could come and take their share.
හැමදාම ඔවුන්ගෙන් එක් අයෙක් විලෙන් නෙළුම් අල එකතු කර, කොළ මත සමාන කොටස්වලට බෙදලා, හැමෝටම ඇවිත් තම කොටස ගන්න පුංචි ගෝංගයක් ගැසුවා.
But one day, when the elder brother came, his leaf was empty. “Perhaps someone forgot me,” he thought, and he did not complain.
ඒත් දවසක් වැඩිමල් සහෝදරයා ආවම, ඔහුගේ කොළය හිස්. “සමහර විට කවුරුහරි මාව අමතක කළා ඇති,” ඔහු හිතුවා. ඔහු පැමිණිලි කළේ නැහැ.
The next day his leaf was empty again, and the day after that. He grew thin and hungry, but he stayed calm and gentle.
පහුවදාත් ඔහුගේ කොළය හිස්, ඊට පහුවදාත් හිස්. ඔහු කෙට්ටු වී බඩගිනි වුණත්, සන්සුන්ව, මෘදුව හිටියා.
On the third day he called everyone together. “Has someone taken my share?” he asked kindly. His brothers and sister were worried and upset.
තුන්වෙනි දවසේ ඔහු හැමෝම එකට කැඳෙව්වා. “කවුරුහරි මගේ කොටස ගත්තාද?” ඔහු කාරුණිකව ඇසුවා. ඔහුගේ සහෝදර සහෝදරියන් කනස්සල්ලට පත් වී කලබල වුණා.
One by one, each of them raised a hand and promised: “I did not take it. If I did, may I become greedy and proud!” They all spoke the truth.
එකින් එක, හැමෝම අත ඉස්සලා පොරොන්දු වුණා: “මම ඒක ගත්තේ නැහැ. මම ගත්තා නම්, මම කෑදර, උඩඟු කෙනෙක් වේවා!” ඔවුන් හැමෝම ඇත්ත කීවා.
Suddenly, Sakka, the king of the gods, appeared in the air, glowing and smiling, holding the missing lotus roots. “It was me,” he said. “I hid them to test how good and patient you are.”
හදිසියේම දෙවියන්ගේ රජු වූ ශක්‍රයා නැති වූ නෙළුම් අල අතේ තියාගෙන, බබළමින්, සිනාසෙමින් අහසේ පෙනී සිටියා. “ඒ මම,” ඔහු කීවා. “ඔබ කොච්චර හොඳ, ඉවසිලිමත්ද කියලා පරීක්ෂා කරන්න මම ඒවා හැංගුවා.”
Sakka said sorry and gave back the lotus roots. The elder brother forgave him, and the whole family shared a happy meal together by the lake.
ශක්‍රයා සමාව ඉල්ලලා නෙළුම් අල ආපසු දුන්නා. වැඩිමල් සහෝදරයා ඔහුට සමාව දුන්නා. මුළු පවුලම විල අසල එකට සතුටින් කෑම බෙදාගත්තා.
Who was who?
In the story, the elder brother was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives. In the original story the family's oaths are long verses about the dangers of wealth and desire, and the elder brother gently scolds Sakka for testing them.
The lesson
Being patient when something goes wrong, and being honest when asked, shows true goodness. Good people don't need to blame others.
Let's talk
- What happened to the elder brother's share?
- How did he react?
- Why did Sakka hide the lotus roots?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ වැඩිමල් සහෝදරයා බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි. මුල් කතාවේ පවුලේ දිවුරුම් ධනයේ සහ ආශාවේ අනතුරු ගැන දිගු ගාථා වන අතර, වැඩිමල් සහෝදරයා ඔවුන්ව පරීක්ෂා කිරීම ගැන ශක්‍රයාට මෘදුව දොස් කියනවා.
පාඩම
යමක් වැරදුණු විට ඉවසිලිමත් වීමත්, අසන විට අවංක වීමත් සැබෑ යහපත්කම පෙන්නනවා. හොඳ අයට අනිත් අයට දොස් කියන්න අවශ්‍ය නැහැ.
අපි කතා කරමු
- වැඩිමල් සහෝදරයාගේ කොටසට මොකද වුණේ?
- ඔහු ප්‍රතිචාර දැක්වූයේ කොහොමද?
- ශක්‍රයා නෙළුම් අල හැංගුවේ ඇයි?
Retold for children by Fablewings from the Bhisa Jātaka (Jātaka No. 488; English translation ed. E. B. Cowell, vol. IV, 1901, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.