The Loyal Golden Goose

Long ago, a flock of golden geese flew down to rest on a beautiful lake. Their king was a wise goose named Dhataraṭṭha, and his best friend was Sumukha, the captain of the flock.

බොහෝ කලකට පෙර, රන් හංස රංචුවක් ලස්සන විලක විවේක ගන්න බැස්සා. ඔවුන්ගේ රජු ධතරට්ඨ නම් නුවණැති හංසයෙක්. ඔහුගේ හොඳම මිතුරා රංචුවේ නායක සුමුඛයි.

But a fowler had laid a soft net by the shore, and the goose king’s foot was caught.

ඒත් කුරුලු වැද්දෙක් වෙරළ අසල මෘදු දැලක් අටවා තිබුණා. හංස රජුගේ පාදය අසු වුණා.

“Fly, everyone! Save yourselves!” cried the king. The frightened flock flew away. But Sumukha stayed right beside him.

“හැමෝම පියාසර කරන්න! බේරෙන්න!” රජු කෑ ගැසුවා. බියට පත් රංචුව පියාසර කළා. ඒත් සුමුඛ ඔහු ළඟම නැවතුණා.

When the fowler came, he was amazed. “That goose is free,” he said. “Why doesn’t it fly away?”

කුරුලු වැද්දා ආ විට ඔහු පුදුම වුණා. “ඒ හංසයා නිදහස්,” ඔහු කීවා. “ඇයි ඌ පියාසර නොකරන්නේ?”

Sumukha spread his wings bravely. “He is my king and my friend,” he said. “I will not leave him, whatever happens.”

සුමුඛ නිර්භීතව පියාපත් විහිදුවා. “එයා මගේ රජු සහ මගේ මිතුරා,” ඔහු කීවා. “මොනවා වුණත් මම එයාව දාලා යන්නේ නැහැ.”

The fowler’s heart was touched. Gently, he set the goose king free. “Such loyalty should never be caged,” he said.

කුරුලු වැද්දාගේ හදවත උණු වුණා. ඔහු මෘදුව හංස රජුව නිදහස් කළා. “එවැනි පක්ෂපාතීත්වයක් කවදාවත් කූඩුවක දාන්න හොඳ නැහැ,” ඔහු කීවා.

The fowler carried both geese on a cushion to the palace, so the king and queen could hear their story. They listened in wonder and rewarded the kind fowler.

රජු සහ බිසවට ඔවුන්ගේ කතාව අහන්න ඉඩ ලැබෙන්න කුරුලු වැද්දා හංසයන් දෙදෙනාම කොට්ටයක තබා මාලිගාවට රැගෙන ගියා. ඔවුන් විස්මයෙන් ඇහුම්කන් දී කාරුණික කුරුලු වැද්දාට ත්‍යාග දුන්නා.

Then the two golden geese flew home together over the lake at sunset, side by side, as friends always.

ඉන්පසු රන් හංසයන් දෙදෙනා හිරු බසිද්දී විල උඩින් එකට ගෙදර පියාසර කළා. හැම විටම වගේ මිතුරන් ලෙස අසල්වැසිව.