The Monkey and the Crocodile

On the bank of the river Ganges lived a monkey, strong as a young elephant and clever as an owl. He lived alone in the forest and ate wild figs and mangoes.

ගංගා නදියේ ඉවුරේ, තරුණ ඇතෙකු තරම් ශක්තිමත්, බකමූණෙකු තරම් දක්ෂ වඳුරෙක් ජීවත් වුණා. ඔහු වනයේ තනියම ජීවත් වුණා, වල් අත්තික්කා සහ අඹ කෑවා.

In the river lived a crocodile and his wife.

ගඟේ කිඹුලෙක් සහ ඔහුගේ බිරිඳ ජීවත් වුණා.

The crocodile’s wife watched the monkey leaping through the trees. “I want to eat that monkey’s heart,” she said. “Catch him for me!”

කිඹුල් බිරිඳ ගස් අතරින් පනින වඳුරා දිහා බලාගෙන හිටියා. “මට ඒ වඳුරාගේ හදවත කන්න ඕනෑ,” ඇය කීවා. “මට එයාව අල්ලලා දෙන්න!”

“How can I?” said the crocodile. “I live in the water and he lives in the trees.” “Use your brains,” she snapped.

“මම කොහොමද?” කිඹුලා කීවා. “මම ඉන්නේ වතුරේ, එයා ඉන්නේ ගස්වල.” “මොළේ පාවිච්චි කරන්න,” ඇය කෑ ගැහුවා.

So the crocodile swam up with a big smile. “Friend monkey,” he said, “there is an island across the river full of the sweetest mangoes and jackfruit. Jump on my back and I will take you there.”

ඉතින් කිඹුලා ලොකු හිනාවක් එක්ක පීනාගෙන ආවා. “යාළු වඳුරා,” ඔහු කීවා, “ගඟෙන් එහා පැත්තේ පැණිරසම අඹ, කොස් පිරුණු දූපතක් තියෙනවා. මගේ පිටට පනින්න, මම ඔයාව එහාට අරන් යන්නම්.”

The monkey loved fruit. He jumped onto the crocodile’s back.

වඳුරාට පලතුරු හරිම ආසයි. ඔහු කිඹුලාගේ පිටට පැන්නා.

In the middle of the river, the crocodile began to sink. “Help! Why are you diving?” cried the monkey.

ගඟ මැද දී කිඹුලා ගිලෙන්න පටන් ගත්තා. “උදව්! ඔයා කිමිදෙන්නේ ඇයි?” වඳුරා කෑ ගැහුවා.

“My wife wants to eat your heart,” said the crocodile, “so I am going to drown you!”

“මගේ බිරිඳට ඔයාගේ හදවත කන්න ඕනෑ,” කිඹුලා කීවා, “ඒ නිසා මම ඔයාව ගිල්වනවා!”

The monkey thought fast. Then he laughed. “Oh, you silly crocodile! Why didn’t you say so? We monkeys don’t keep our hearts inside us when we jump about in the trees. They would get smashed to pieces!”

වඳුරා ඉක්මනට හිතුවා. ඉන්පසු ඔහු සිනාසුණා. “අනේ, මෝඩ කිඹුලෝ! ඒක කලින් කිව්වේ නැත්තේ ඇයි? අපි වඳුරෝ ගස්වල පනිනකොට හදවත් ඇඟ ඇතුළේ තියාගන්නේ නැහැ. ඒවා කෑලිවලට කැඩෙනවනේ!”

“Then where is it?” asked the crocodile.

“එහෙනම් ඒක කොහෙද?” කිඹුලා ඇසුවා.

The monkey pointed to a fig tree on the bank, covered with round, ripe figs. “See? There they are, hanging on that tree. Take me back and I will give you mine.”

වඳුරා ඉවුරේ තිබූ, රවුම් ඉදුණු ගෙඩිවලින් පිරුණු අත්තික්කා ගසක් පෙන්නුවා. “පේනවද? අර ගහේ එල්ලෙනවා. මාව ආපහු අරන් යන්න, මම මගේ එක දෙන්නම්.”

The foolish crocodile swam straight back to the bank.

මෝඩ කිඹුලා කෙළින්ම ඉවුරට පීනුවා.

The moment they reached the bank, the monkey leapt off and sprang up into the fig tree.

ඉවුරට ළඟා වූ සැණින් වඳුරා පැනලා අත්තික්කා ගහට නැග්ගා.

“You foolish crocodile!” he called. “Did you really think anyone keeps their heart in a tree? You are big, but you have no wisdom.”

“මෝඩ කිඹුලෝ!” ඔහු කෑ ගැහුවා. “කවුරුහරි හදවත ගහක තියාගන්නවා කියලා ඔයා ඇත්තටම හිතුවද? ඔයා ලොකුයි, ඒත් ඔයාට නුවණ නැහැ.”

The crocodile sank sadly into the river, as sorry as a man who has lost a thousand gold coins.

කිඹුලා කහවණු දහසක් නැති කරගත් කෙනෙක් වගේ දුකෙන් ගඟට ගිලුණා.

And the clever monkey lived happily in his forest, eating figs, and he never rode on a crocodile again.

දක්ෂ වඳුරා අත්තික්කා කමින් තම වනයේ සතුටින් ජීවත් වුණා. ඔහු ආයෙත් කවදාවත් කිඹුලෙක්ගේ පිට උඩ ගියේ නැහැ.