The Monkey Lord and the Crocodile Rock

In the middle of a river there was a little island covered with mangoes and jackfruit. Between the riverbank and the island stood one big rock, sticking up out of the water.

ගඟ මැද අඹ සහ කොස් පිරුණු පුංචි දූපතක් තිබුණා. ගං ඉවුර සහ දූපත අතර, වතුරෙන් උඩට නෙරා ආ ලොකු ගලක් තිබුණා.

Every day a strong, clever monkey leapt from the bank to the rock, and from the rock to the island, to eat the sweet fruit.

හැමදාම ශක්තිමත්, දක්ෂ වඳුරෙක් පැණිරස පලතුරු කන්න ඉවුරේ සිට ගලට, ගලේ සිට දූපතට පැන්නා.

A crocodile and his wife lived in that river. “I want to eat the heart of that monkey,” said the crocodile’s wife.

ඒ ගඟේ කිඹුලෙක් සහ ඔහුගේ බිරිඳ ජීවත් වුණා. “මට ඒ වඳුරාගේ හදවත කන්න ඕනෑ,” කිඹුල් බිරිඳ කීවා.

“Leave it to me,” said the crocodile. That evening he swam to the rock and lay flat on top of it, waiting.

“ඒක මට බාර දෙන්න,” කිඹුලා කීවා. එදා සවස ඔහු ගලට පීනා ගොස් ඒ මතුපිට පැතලිව බලාගෙන හිටියා.

As the sun went down, the monkey came back from the island to go home. He looked at the rock. “That’s strange,” he thought. “The rock looks higher than usual today.”

හිරු බැසයද්දී වඳුරා ගෙදර යන්න දූපතෙන් ආපසු ආවා. ඔහු ගල දිහා බැලුවා. “ඒක අමුතුයි,” ඔහු හිතුවා. “අද ගල වෙනදාට වඩා උසයි වගේ.”

The water had not changed, so why had the rock?

වතුර වෙනස් වෙලා නැහැ. එහෙනම් ගල වෙනස් වුණේ ඇයි?

So the clever monkey called out, “Hello, Rock!” There was no answer. He called again: “Hello, Rock! Hello, Rock!”

ඉතින් දක්ෂ වඳුරා කෑ ගැහුවා, “ආයුබෝවන්, ගල!” පිළිතුරක් නැහැ. ඔහු නැවත කෑ ගැහුවා: “ආයුබෝවන්, ගල! ආයුබෝවන්, ගල!”

Still no answer. “Rock, why won’t you answer me today? You always say hello back!”

තවමත් පිළිතුරක් නැහැ. “ගල, අද ඔයා මට උත්තර දෙන්නේ නැත්තේ ඇයි? ඔයා හැමදාම ආපසු ආයුබෝවන් කියනවනේ!”

The foolish crocodile thought, “The rock must answer him every day. I’d better answer.” So he called out, “Hello, Monkey! What is it?”

මෝඩ කිඹුලා හිතුවා, “ගල හැමදාම එයාට උත්තර දෙනවා ඇති. මම උත්තර දෙන එක හොඳයි.” ඉතින් ඔහු කෑ ගැහුවා, “ආයුබෝවන්, වඳුරා! මොකද?”

“Who are you?” asked the monkey, smiling. “I am a crocodile,” he said, “and I am waiting to catch you!”

“ඔයා කවුද?” වඳුරා සිනාසෙමින් ඇසුවා. “මම කිඹුලෙක්,” ඔහු කීවා, “මම ඔයාව අල්ලන්න බලාගෙන ඉන්නවා!”

The monkey thought fast. “There is no other way home,” he said. “All right, crocodile. Open your mouth wide, and I will jump in.”

වඳුරා ඉක්මනට හිතුවා. “ගෙදර යන්න වෙන පාරක් නැහැ,” ඔහු කීවා. “හරි, කිඹුලෝ. ඔයාගේ කට ලොකුවට අරින්න, මම ඇතුළට පනින්නම්.”

Now, when a crocodile opens its mouth wide, it shuts its eyes. The crocodile opened his mouth and closed his eyes, waiting.

කිඹුලෙක් කට ලොකුවට ඇරියාම ඇස් පියාගන්නවා. කිඹුලා කට ඇරලා, ඇස් පියාගෙන බලාගෙන හිටියා.

Quick as lightning, the monkey jumped onto the crocodile’s head, and from there he sprang onto the riverbank, safe and sound!

අකුණක් වගේ වේගයෙන් වඳුරා කිඹුලාගේ හිසට පැනලා, එතැනින් ආරක්ෂිතව ගං ඉවුරට පැන්නා!

The crocodile opened his eyes and blinked. The monkey was gone.

කිඹුලා ඇස් ඇරලා ඇස් පිල්ලම් ගැහුවා. වඳුරා නැහැ.

“Monkey,” called the crocodile in admiration, “you have truth, wisdom, courage and a quick mind. That is why you beat me.”

“වඳුරා,” කිඹුලා ප්‍රශංසාවෙන් කෑ ගැහුවා, “ඔයාට සත්‍යය, නුවණ, ධෛර්යය සහ ඉක්මන් සිතක් තියෙනවා. ඒකයි ඔයා මාව පරාද කළේ.”

And he swam away and never troubled the clever monkey again.

ඔහු පීනා ගියා. ආයෙත් කවදාවත් දක්ෂ වඳුරාට කරදර කළේ නැහැ.