The Nāga King’s Jewel

Two brothers lived as hermits in two little huts beside the river Ganges. The elder lived upstream and the younger downstream.

සහෝදරයන් දෙදෙනෙක් ගංගා නදිය අසල පුංචි පැල් දෙකක තවුසන් ලෙස ජීවත් වුණා. වැඩිමහල් අය ගඟ ඉහළත්, බාල අය ගඟ පහළත් ජීවත් වුණා.

One day, the Nāga king Maṇikaṇṭha rose from the river in the form of a young man and made friends with the younger brother.

එක දවසක මණිකණ්ඨ නා රජු තරුණයෙකුගේ වෙසින් ගඟෙන් මතු වී බාල සහෝදරයා සමඟ මිතුරු වුණා.

The Nāga king visited every day. Around his neck he wore a wonderful jewel that shone like a little sun.

නා රජු හැමදාම බලන්න ආවා. ඔහු බෙල්ලේ පුංචි හිරුවක් වගේ බැබළුණු අපූරු මැණිකක් පැළඳ සිටියා.

When he said goodbye, he would turn back into his true shape, a great shining serpent, and wrap his coils around his friend in a loving hug.

සමු ගන්නකොට ඔහු තම සැබෑ හැඩය වූ බබළන මහා නාගයා බවට පත් වී, ආදරණීය බදාගැනීමක් ලෙස මිතුරා වටා දඟර ඔතනවා.

But the younger brother was afraid of the great serpent’s hugs. He could not sleep, and he grew thin and pale.

නමුත් බාල සහෝදරයාට මහා නාගයාගේ බදාගැනීම්වලට බයයි. ඔහුට නින්ද ගියේ නැහැ. ඔහු කෙට්ටු වී, සුදුමැලි වුණා.

He went to his elder brother. “What should I do?” he asked.

ඔහු වැඩිමහල් සහෝදරයා ළඟට ගියා. “මම මොකද කරන්න ඕනෑ?” ඔහු ඇසුවා.

The wise elder brother thought for a while. “Does he have something he loves very much?” “Yes, the shining jewel on his neck.”

නුවණැති වැඩිමහල් සහෝදරයා ටික වේලාවක් කල්පනා කළා. “එයාට හරිම ආදරේ දෙයක් තියෙනවද?” “ඔව්, එයාගේ බෙල්ලේ තියෙන බබළන මැණික.”

“Then next time, ask him for his jewel,” said the elder brother. “You will see what happens.”

“එහෙනම් ඊළඟ වතාවේ එයාගෙන් මැණික ඉල්ලන්න,” වැඩිමහල් සහෝදරයා කීවා. “මොකද වෙන්නේ කියලා ඔයාට පේවි.”

The next day, the Nāga king came. “Please give me your jewel,” said the younger brother. The Nāga king looked surprised, and he went away without a hug.

පසුදා නා රජු ආවා. “කරුණාකර මට ඔබේ මැණික දෙන්න,” බාල සහෝදරයා කීවා. නා රජු පුදුමයෙන් බදාගැනීමකින් තොරව ආපසු ගියා.

The next day he came again. “Please, give me your jewel!” The Nāga king turned back at the river’s edge.

පසුදා ඔහු නැවත ආවා. “කරුණාකර, මට ඔබේ මැණික දෙන්න!” නා රජු ගං ඉවුරේදීම ආපසු හැරුණා.

On the third day, the Nāga king rose only halfway out of the water. “You ask too much, my friend,” he said sadly. “This jewel is too precious to give away.

තුන්වන දවසේ නා රජු වතුරෙන් භාගයක් පමණක් මතු වුණා. “මිත්‍රයා, ඔයා ඕනෑවට වඩා ඉල්ලනවා,” ඔහු දුකෙන් කීවා. “මේ මැණික දෙන්න බැරි තරම් වටිනවා.

I will not come again.” And he sank down into the river and never returned.

මම ආයෙත් එන්නේ නැහැ.” ඔහු ගඟට ගිලී කවදාවත් ආපසු ආවේ නැහැ.

Now the younger brother could sleep. But soon he began to miss his friend, and he grew thin again, this time from loneliness.

දැන් බාල සහෝදරයාට නිදාගන්න පුළුවන්. නමුත් ඉක්මනින්ම ඔහුට තම මිතුරා මතක් වෙන්න පටන් ගත්තා. මේ පාර තනිකම නිසා ඔහු ආයෙත් කෙට්ටු වුණා.

“I wish he would come back,” he sighed.

“එයා ආපහු එනවා නම්,” ඔහු සුසුම් හෙළුවා.

His wise elder brother sat beside him. “Even good friends drift away when we keep asking them for things,” he said gently.

ඔහුගේ නුවණැති වැඩිමහල් සහෝදරයා ඔහු අසල වාඩි වුණා. “අපි නිතරම දේවල් ඉල්ලනකොට හොඳ මිතුරන් පවා ඈත් වෙනවා,” ඔහු මෘදුව කීවා.

“Friendship is a gift. Enjoy it, and don’t ask for more than is fair.”

“මිත්‍රත්වය තෑග්ගක්. ඒක විඳින්න. සාධාරණ ප්‍රමාණයට වඩා ඉල්ලන්න එපා.”