The Heron Who Pretended to Meditate

In a quiet pond lived many little fish, swimming happily among the water lilies.

නිස්කලංක පොකුණක නෙළුම් මල් අතර සතුටින් පීනමින් පුංචි මාළුවෝ බොහෝ දෙනෙක් ජීවත් වුණා.

One morning, a tall white heron came and stood at the edge of the pond.

එක උදෑසනක උස සුදු කොකෙක් ඇවිත් පොකුණේ කෙළවරේ සිටගත්තා.

The heron stood on one leg. He closed his eyes. He did not move a single feather.

කොකා එක කකුලෙන් සිටගත්තා. ඔහු ඇස් වසා ගත්තා. ඔහු එක පිහාටුවක්වත් සෙලෙව්වේ නැහැ.

He looked very peaceful, as if he were deep in meditation.

ඔහු ගැඹුරු භාවනාවක සිටිනවා වගේ ඉතා සාමකාමීව පෙනුණා.

The little fish swam closer to look. “What a holy bird!” they whispered. “He is so calm and still. He must be very good.”

පුංචි මාළුවෝ බලන්න ළංව පීනුවා. “මොන තරම් සිල්වත් කුරුල්ලෙක්ද!” ඔවුන් මිමිණුවා. “එයා හරිම සන්සුන්, නිශ්චලයි. එයා හරිම හොඳ කෙනෙක් වෙන්න ඕනෑ.”

They swam closer, and closer still.

ඔවුන් ළංව, තවත් ළංව පීනුවා.

But one wise old fish watched carefully from under a lily leaf. He noticed that the heron was peeking out of one eye, just a little.

නමුත් එක් නුවණැති මහලු මාළුවෙක් නෙළුම් කොළයක් යට සිට ප්‍රවේශමෙන් බලාගෙන හිටියා. කොකා එක ඇසකින් පොඩ්ඩක් හොරෙන් බලන බව ඔහු දැක්කා.

And every time a fish came near, the heron’s long beak twitched.

මාළුවෙක් ළං වන හැම වෙලාවකම කොකාගේ දිග හොට සෙලවුණා.

“Stop, everyone!” called the wise fish. “That heron isn’t meditating. He’s keeping still so that he can catch us!

“හැමෝම නවතින්න!” නුවණැති මාළුවා කෑ ගැසුවා. “අර කොකා භාවනා කරන්නේ නැහැ. අපිව අල්ලගන්න තමයි එයා නිශ්චලව ඉන්නේ!

A good heart shows in good actions, not in standing still.”

යහපත් හදවතක් පෙනෙන්නේ නිශ්චලව සිටීමෙන් නොව යහපත් ක්‍රියාවලින්.”

All the little fish darted away and hid deep among the roots of the water lilies, where the heron’s beak could not reach.

සියලු පුංචි මාළුවෝ වේගයෙන් පීනා ගොස් කොකාගේ හොටට ළඟා විය නොහැකි නෙළුම් මුල් අතර ගැඹුරින් සැඟවුණා.

The heron opened both eyes and frowned.

කොකා ඇස් දෙකම ඇර නළල රැළි කළා.

He waited and waited, but not one fish came near. At last, with an annoyed flap of his wings, he flew away to find another pond.

ඔහු බලා සිටියා, බලා සිටියා, නමුත් එක මාළුවෙක්වත් ළං වුණේ නැහැ. අන්තිමට කේන්තියෙන් පියාපත් ගසා ඔහු වෙනත් පොකුණක් සොයන්න පියාඹා ගියා.

“Foiled by a little fish!” he grumbled.

“පුංචි මාළුවෙකුට පැරදුණා!” ඔහු මැසිවිලි නැඟුවා.

The little fish swam out from their hiding place and thanked the wise old fish.

පුංචි මාළුවෝ තම සැඟවුණු තැනින් එළියට පීනා ඇවිත් නුවණැති මහලු මාළුවාට ස්තූති කළා.

“Remember,” he said, “someone who only looks good may not be good. Watch what they do.”

“මතක තියාගන්න,” ඔහු කීවා, “හොඳ කෙනෙක් වගේ පෙනෙන පමණින් ඇත්තටම හොඳ කෙනෙක් නොවෙන්න පුළුවන්. ඔවුන් කරන දේ බලන්න.”