The Quail and the Falcon

Long ago, a family of quails lived in a ploughed field full of big clods of earth. “Stay close to home,” said the mother quail. “The clods keep us safe.”

බොහෝ කලකට පෙර, විශාල පස් පිඩලි පිරුණු සීසෑ කෙතක වටු පවුලක් ජීවත් වුණා. “ගෙදරට ළඟින් ඉන්න,” අම්මා වටුවා කීවා. “පස් පිඩලි අපිව ආරක්ෂා කරනවා.”

But one day, a young quail wandered off into an open meadow, far from the field.

ඒත් දවසක් තරුණ වටුවෙක් කෙතෙන් ඈතට, විවෘත තණබිමකට ඇවිද ගියා.

Whoosh! A falcon swooped down and caught him up in its claws. “Got you!” said the falcon.

වූෂ්! උකුස්සෙක් පහළට පියාඹා ඇවිත් ඔහුව නියපොතුවලින් අල්ලා ගත්තා. “අහු වුණා!” උකුස්සා කීවා.

The little quail was frightened, but he spoke up bravely. “That’s not fair!” he said. “You only caught me because I was away from home. In my own field, you could never catch me!”

පුංචි වටුවා බය වුණා, ඒත් ඔහු නිර්භීතව කතා කළා. “ඒක සාධාරණ නැහැ!” ඔහු කීවා. “මම ගෙදරින් ඈත හිටපු නිසයි ඔයාට මාව අල්ලගන්න පුළුවන් වුණේ. මගේම කෙතේදී ඔයාට කවදාවත් මාව අල්ලන්න බැහැ!”

The proud falcon laughed. “Is that so? Then go back to your field, and I’ll catch you there!” And he dropped the quail gently into the ploughed field.

උඩඟු උකුස්සා සිනාසුණා. “එහෙමද? එහෙනම් ඔයාගේ කෙතට යන්න, මම ඔයාව එතනදී අල්ලනවා!” ඔහු වටුවාව සීසෑ කෙතට මෘදුව දැම්මා.

The quail hopped up onto a big clod of earth and called out, “Here I am! Come and get me!”

වටුවා විශාල පස් පිඩැල්ලක් උඩට පැනලා කෑ ගැසුවා, “මෙන්න මම! එන්න අල්ලන්න!”

Down dived the falcon, as fast as an arrow! But at the last moment, the quail slipped into a crack between the clods. Thump! The falcon bumped into the earth in a big cloud of dust.

උකුස්සා ඊතලයක් වගේ වේගයෙන් පහළට කිමිදුණා! ඒත් අන්තිම මොහොතේ වටුවා පිඩලි අතර ඉරිතැලීමකට ලිස්සා ගියා. තම්ප්! උකුස්සා විශාල දූවිලි වළාවක් මැද පොළොවේ හැපුණා.

The dazed falcon shook himself and flew away, embarrassed. And the little quail ran home to his family, never to wander off again.

ඇඟ ගැස්සුණු උකුස්සා ඇඟ සොලවා ලැජ්ජාවෙන් පියාසර කළා. පුංචි වටුවා තම පවුල වෙත දුවගෙන ගියා. ආයෙත් කවදාවත් ඔහු ඈතට ඇවිද ගියේ නැහැ.