The Queen’s Missing Pearls

One hot day, the queen of Benares went to bathe in the royal garden pool. She took off her precious pearl necklace and gave it to her maid to hold.

එක උණුසුම් දවසක බරණැස් බිසව රජ උයනේ පොකුණේ නාන්න ගියා. ඇය තම වටිනා මුතු මාලය ගලවා තබාගන්න සේවිකාවට දුන්නා.

The maid laid it carefully in a box on the bank.

සේවිකාව එය ඉවුරේ පෙට්ටියක ප්‍රවේශමෙන් තැබුවා.

A cheeky monkey was watching from a tree. When the maid looked away, he darted down, snatched the shining necklace, and hid it high in his tree.

කෙළිලොල් වඳුරෙක් ගසක සිට බලාගෙන හිටියා. සේවිකාව අනිත් පැත්ත බැලූ විට ඔහු පහළට දිව ගොස්, බබළන මාලය උදුරාගෙන, තම ගසේ උසින් සඟවා ගත්තා.

Nobody saw him.

කවුරුත් ඔහුව දැක්කේ නැහැ.

“The necklace is gone!” cried the maid. Guards rushed everywhere and caught a poor farmer walking near the garden.

“මාලය නැහැ!” සේවිකාව කෑ ගැසුවා. ආරක්ෂකයෝ හැම තැනම දිව ගොස් උයන අසලින් ඇවිද ගිය දුප්පත් ගොවියෙකු අල්ලා ගත්තා.

The frightened farmer was so scared that he said, “Yes, yes, I took it,” even though he hadn’t.

බය වූ ගොවියා කොතරම් බය වුණාද කියනවා නම්, ඔහු ගත්තේ නැති වුණත්, “ඔව්, ඔව්, මම ගත්තා,” කීවා.

The king’s wise minister listened carefully. “This doesn’t make sense,” he thought. “The garden has high walls and guards at every gate.

රජුගේ නුවණැති ඇමතියා ප්‍රවේශමෙන් ඇහුම්කන් දුන්නා. “මේක තේරුමක් නැහැ,” ඔහු හිතුවා. “උයනට උස තාප්ප සහ හැම දොරටුවකම ආරක්ෂකයෝ ඉන්නවා.

A farmer outside could not have got in. The thief must be someone inside the garden.”

පිටත සිටි ගොවියෙකුට ඇතුළට එන්න බැහැ. හොරා උයන ඇතුළේ කෙනෙක් වෙන්න ඕනෑ.”

He walked through the garden and looked up. There were monkeys everywhere, chattering in the trees.

ඔහු උයන හරහා ඇවිද උඩ බැලුවා. ගස්වල කිචි බිචි ගාමින් හැම තැනම වඳුරෝ.

“Monkeys love shiny things,” he smiled. “Let’s try something.”

“වඳුරන්ට බබළන දේවල් හරිම ආසයි,” ඔහු සිනාසුණා. “අපි දෙයක් උත්සාහ කරමු.”

He had dozens of bright glass-bead necklaces made and hung them on the low branches. The monkeys rushed down and put them on, admiring each other.

ඔහු දිලිසෙන වීදුරු පබළු මාල දුසිම් ගණනක් හදවා පහත් අතුවල එල්ලුවා. වඳුරෝ පහළට දිව ඇවිත් ඒවා පැළඳගෙන එකිනෙකා අගය කළා.

Only one monkey stayed in his tree, looking jealous. “My necklace is better than all of yours!” he chattered.

එක වඳුරෙක් විතරක් ඊර්ෂ්‍යාවෙන් තම ගසේ ඉඳගෙන හිටියා. “මගේ මාලය ඔයාලා හැමෝගේම ඒවාට වඩා හොඳයි!” ඔහු කිචි බිචි ගෑවා.

And he proudly brought out the queen’s pearl necklace and put it on to show off!

ඔහු ආඩම්බරයෙන් බිසවගේ මුතු මාලය එළියට ගෙන, පෙන්නන්න එය පැළඳ ගත්තා!

The minister held up a basket of the sweetest fruit. The monkey couldn’t resist. He swapped the pearls for the fruit, and the necklace was safe.

ඇමතියා පැණිරසම පලතුරු කූඩයක් ඔසවා පෙන්නුවා. වඳුරාට ඉවසන්න බැරි වුණා. ඔහු මුතු මාලය පලතුරුවලට මාරු කළා. මාලය ආරක්ෂිතයි.

The minister gave the pearls back to the queen and told the king the whole story. The poor farmer was set free at once, with gifts to make up for his fright.

ඇමතියා මුතු මාලය බිසවට ආපසු දී මුළු කතාවම රජුට කීවා. දුප්පත් ගොවියාව වහාම නිදහස් කර, ඔහුට වූ බියට වන්දියක් ලෙස තෑගි දුන්නා.

“A wise judge listens, thinks and looks for the truth,” said the king, “instead of blaming the first person he finds.”

“නුවණැති විනිසුරෙක් මුලින්ම හමු වන කෙනාට දොස් කියනවා වෙනුවට ඇහුම්කන් දී, හිතා, සත්‍යය සොයනවා,” රජු කීවා.