The Crow, the Jackal and the Rose-Apples
කපුටා, හිවලා සහ ජම්බු
Jambukhādaka Jātaka (No. 294) · ජම්බුඛාදක ජාතකය (අංක 294)
Long ago, a crow sat in a rose-apple tree, munching the sweet pink fruit.
බොහෝ කලකට පෙර කපුටෙක් ජම්බු ගසක වාඩි වී පැණි රස රෝස පාට ගෙඩි කෑවා.
A hungry jackal came by and looked up. “I would love some of that fruit,” he thought. “But how can I get it?”
බඩගිනි හිවලෙක් ඒ පැත්තෙන් ඇවිත් ඉහළ බැලුවා. “මට ඒ ගෙඩි ටිකක් කන්න ආසයි,” ඔහු සිතුවා. “ඒත් මට ඒවා ගන්නේ කොහොමද?”
The jackal bowed low. “Oh, most beautiful bird!” he called. “Your feathers shine like jewels! Your voice is as sweet as a cuckoo’s!”
හිවලා පහත් වී වැන්දා. “අනේ, ලස්සනම කුරුල්ලා!” ඔහු කීවා. “ඔයාගේ පිහාටු මැණික් වගේ දිලිසෙනවා! ඔයාගේ හඬ කෝකිලයෙකුගේ වගේ මිහිරියි!”
The crow puffed up proudly. A crow’s voice is not sweet at all, but she liked hearing it. “And you, noble jackal,” she replied, “you are as handsome and strong as a lion!”
කපුටා ආඩම්බරයෙන් පිම්බුණා. කපුටෙකුගේ හඬ කොහෙත්ම මිහිරි නැහැ, ඒත් ඒක අහන්න ඇයට කැමති වුණා. “ඔයාත්, උතුම් හිවලා,” ඇය පිළිතුරු දුන්නා, “ඔයා සිංහයෙක් වගේ කඩවසම්, ශක්තිමත්!”
Pleased with each other’s flattery, the crow shook down some fruit, and the jackal gobbled it up. They both grinned smugly.
එකිනෙකාගේ චාටු බස්වලින් සතුටු වූ කපුටා ගෙඩි ටිකක් බිමට හෙළුවා. හිවලා ඒවා කෑවා. දෙදෙනාම ආඩම්බරයෙන් සිනාසුණා.
But the spirit who lived in the rose-apple tree had heard everything. It appeared among the leaves and shook its head.
ඒත් ජම්බු ගසේ වාසය කළ දෙවියාට සියල්ල ඇසුණා. එය කොළ අතර පෙනී සිට හිස සෙලෙව්වා.
“A crow with a sweet voice? A jackal like a lion?” said the spirit. “You are both telling lies to get what you want. Praise that isn’t true is worth nothing.”
“මිහිරි හඬ ඇති කපුටෙක්? සිංහයෙක් වගේ හිවලෙක්?” දෙවියා කීවා. “ඔයාලා දෙන්නම ඕනෑ දේ ගන්න බොරු කියනවා. ඇත්ත නැති ප්‍රශංසාවෙන් කිසිම වටිනාකමක් නැහැ.”
The crow and the jackal felt very embarrassed.
කපුටාට සහ හිවලාට ගොඩක් ලැජ්ජා හිතුණා.
The crow flew off one way and the jackal slunk off the other. And the rose-apple tree stood peacefully in the afternoon sun.
කපුටා එක පැත්තකට පියාසර කළා, හිවලා අනිත් පැත්තට රිංගා ගියා. ජම්බු ගස දහවල් හිරු එළියේ සාමයෙන් නැගී සිටියා.
Who was who?
In the story, the wise tree spirit was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives.
The lesson
Praise is only worth something when it is true. Flattering others to get things is a kind of lie.
Let's talk
- Why did the jackal flatter the crow?
- What did the tree spirit say about their praise?
- How can you praise a friend honestly?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ නුවණැති රුක් දෙවියා බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි.
පාඩම
ප්‍රශංසාවට වටිනාකමක් තියෙන්නේ එය සත්‍ය වන විට පමණයි. දේවල් ගන්න අනුන්ට චාටු බස් කීම බොරුවක්.
අපි කතා කරමු
- හිවලා කපුටාට චාටු බස් කීවේ ඇයි?
- රුක් දෙවියා ඔවුන්ගේ ප්‍රශංසාව ගැන කීවේ මොකක්ද?
- ඔබට මිතුරෙකුට අවංකව ප්‍රශංසා කළ හැක්කේ කොහොමද?
Retold for children by Fablewings from the Jambukhādaka Jātaka (Jātaka No. 294; English translation ed. E. B. Cowell, vol. II, 1895, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.