The Ship That Came for a Good Man

Long ago, a kind and good man who followed the precepts set sail on a great ship. Among the passengers was a cheerful barber, who became his friend.

බොහෝ කලකට පෙර, පන්සිල් රකින කාරුණික, යහපත් මිනිසෙක් මහා නැවකින් මුහුදු ගමනක් ගියා. මගීන් අතර ඔහුගේ මිතුරෙකු වූ ප්‍රීතිමත් කරණවෑමියෙක් හිටියා.

For seven days they sailed across the deep blue ocean.

දවස් හතක් ඔවුන් ගැඹුරු නිල් සාගරය හරහා යාත්‍රා කළා.

Then a great storm came. The waves rose up like mountains, and the ship broke apart.

ඉන්පසු මහා කුණාටුවක් ආවා. රළ කඳු වගේ උසට නැගුණා. නැව කැඩී ගියා.

The good man and the barber held on tightly to a wooden plank, and the waves carried them to a small, lonely island.

යහපත් මිනිසා සහ කරණවෑමියා ලී පුවරුවක තදින් එල්ලී සිටියා. රළ ඔවුන්ව පුංචි, හුදෙකලා දූපතකට ගෙනිච්චා.

On the island, the barber gathered food and offered to share it. “Thank you, friend,” said the good man gently. “Today is my holy day, and I am keeping a fast.”

දූපතේදී කරණවෑමියා ආහාර එකතු කර බෙදා ගන්න දුන්නා. “ස්තූතියි මිත්‍රයා,” යහපත් මිනිසා මෘදුව කීවා. “අද මගේ පෝය දවස. මම උපෝසථ සිල් රකිනවා.”

He sat quietly, keeping his precepts and thinking kind thoughts, even though he was far from home.

ගෙදරින් ඈතක සිටියත් ඔහු සිල් රකිමින්, කාරුණික සිතුවිලි සිතමින් නිහඬව වාඩි වී සිටියා.

A great Nāga king who lived in the ocean saw the good man’s goodness. He was so moved that he turned himself into a magnificent ship, with sails of silver and a deck of jewels.

සාගරයේ ජීවත් වූ මහා නා රජෙකුට යහපත් මිනිසාගේ යහපත දැකගන්න ලැබුණා. ඔහුගේ හිත කොතරම් සැලුණාද කියනවා නම්, ඔහු රිදී රුවල් සහ මැණික් තට්ටුවක් ඇති අපූරු නැවක් බවට පත් වුණා.

A sea spirit stood at the helm as its captain.

මුහුදු දේවතාවියක් එහි නැවියා ලෙස සුක්කානම ළඟ සිටියා.

The shining ship sailed up to the island. “Is there anyone here going to India?” called the sea spirit.

බබළන නැව දූපතට යාත්‍රා කර ආවා. “මෙහි ඉන්දියාවට යන කවුරුහරි ඉන්නවද?” මුහුදු දේවතාවිය කෑ ගැසුවා.

“Yes! We are!” cried the barber, jumping up and down with joy.

“ඔව්! අපි යනවා!” සතුටින් උඩ පැන පනිමින් කරණවෑමියා කෑ ගැසුවා.

“This ship came for the good man, because of his goodness,” said the spirit kindly to the barber. “I am sorry, but it is not for you.”

“මේ නැව ආවේ යහපත් මිනිසාගේ යහපත නිසා ඔහු සඳහායි,” දේවතාවිය කරුණාවෙන් කරණවෑමියාට කීවා. “කනගාටුයි, නමුත් මෙය ඔබ සඳහා නොවේ.”

The barber’s face fell.

කරණවෑමියාගේ මුහුණ මැලවුණා.

But the good man said, “I will not leave my friend behind. I gladly share all the merit of my goodness with him.”

නමුත් යහපත් මිනිසා කීවා, “මම මගේ මිතුරා අත්හැර යන්නේ නැහැ. මගේ යහපතේ සියලු පින් මම ඔහු සමඟ සතුටින් බෙදා ගන්නවා.”

The barber smiled with joy. “I rejoice in your goodness, my friend!” he said, and his heart filled with happiness.

කරණවෑමියා ප්‍රීතියෙන් සිනාසුණා. “මිත්‍රයා, ඔබේ යහපත ගැන මම සතුටු වෙනවා!” ඔහු කීවා. ඔහුගේ හදවත සතුටින් පිරුණා.

“Now you may both come aboard,” said the sea spirit, smiling. The shining ship carried the two friends safely home across the ocean.

“දැන් ඔබ දෙදෙනාටම නැවට නගින්න පුළුවන්,” මුහුදු දේවතාවිය සිනාසෙමින් කීවා. බබළන නැව මිතුරන් දෙදෙනා සාගරය හරහා ආරක්ෂිතව ගෙදරට ගෙනිච්චා.

On the way, the sea spirit taught them both about goodness, and they lived good lives ever after.

අතරමඟදී මුහුදු දේවතාවිය ඔවුන් දෙදෙනාටම යහපත ගැන කියා දුන්නා. ඔවුන් සදහටම යහපත් ජීවිත ගත කළා.