The Shy Hermit's Small Request
ලැජ්ජාශීලී තවුසාගේ පුංචි ඉල්ලීම
Brahmadatta Jātaka (No. 323) · බ්‍රහ්මදත්ත ජාතකය (අංක 323)
Long ago, a gentle hermit lived in a little hut in the king’s garden. The king loved to visit him and listen to his wise words.
බොහෝ කලකට පෙර, මෘදු තවුසෙක් රජුගේ උයනේ පුංචි පැල්පතක ජීවත් වුණා. රජු ඔහුව බලන්න ගිහින් ඔහුගේ නුවණැති වචනවලට ඇහුම්කන් දෙන්න ආසා කළා.
The hermit walked barefoot everywhere. The stony paths were hot under the sun, and his feet often hurt. “If only I had sandals and an umbrella,” he thought.
තවුසා හැම තැනම පාවහන් නැතිව ඇවිද්දා. හිරු යට ගල් පාරවල් උණුසුම්. ඔහුගේ පාද බොහෝ විට රිදුණා. “මට පාවහන් සහ කුඩයක් තිබුණා නම්,” ඔහු සිතුවා.
He decided to ask the king. But at the palace door he felt shy. “Asking for things is hard,” he thought, and he turned back.
ඔහු රජුගෙන් ඉල්ලන්න තීරණය කළා. ඒත් මාලිගා දොරකඩදී ඔහුට ලැජ්ජාවක් දැනුණා. “දේවල් ඉල්ලීම අමාරුයි,” ඔහු සිතා ආපසු හැරුණා.
The rains came and went. The sun came and went. Year after year, the hermit was still too shy to ask.
වැසි ආවා, ගියා. අව්ව ආවා, ගියා. අවුරුද්දෙන් අවුරුද්ද තවුසා තවමත් ඉල්ලන්න ලැජ්ජා වුණා.
At last, one day, he stood before the king, put his hands together and spoke very softly. “Your Majesty, could I please have a pair of simple sandals and a leaf umbrella?”
අන්තිමේදී දවසක් ඔහු රජු ඉදිරියේ සිටගෙන අත් එකතු කර හරිම සෙමින් කතා කළා. “දේවයන් වහන්ස, කරුණාකර මට සරල පාවහන් යුගලක් සහ කොළ කුඩයක් ලබා ගන්න පුළුවන්ද?”
The king laughed kindly. “Is that all?” he said. “You could have asked me years ago! Friends should never be afraid to ask each other for help.”
රජු කාරුණිකව සිනාසුණා. “ඒ විතරද?” ඔහු කීවා. “ඔබට අවුරුදු ගණනාවකට කලින් මගෙන් ඉල්ලන්න තිබුණා! මිතුරන් එකිනෙකාගෙන් උදව් ඉල්ලන්න කවදාවත් බය වෙන්න හොඳ නැහැ.”
Servants brought a pair of simple sandals and a leaf umbrella, and the king gave them to the hermit himself.
සේවකයෝ සරල පාවහන් යුගලක් සහ කොළ කුඩයක් ගෙනාවා. රජු තමාම ඒවා තවුසාට දුන්නා.
From then on, the hermit walked happily in the shade, his feet safe from the hot stones. And whenever he needed something, he asked his friend politely.
එතැන් සිට තවුසා සෙවණේ සතුටින් ඇවිද්දා. ඔහුගේ පාද උණුසුම් ගල්වලින් ආරක්ෂා වුණා. ඔහුට යමක් අවශ්‍ය වූ හැම විටම ඔහු තම මිතුරාගෙන් ආචාරශීලීව ඉල්ලුවා.
Who was who?
In the story, the gentle hermit was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives.
The lesson
It’s all right to ask for help when we need it. Asking politely is nothing to be ashamed of.
Let's talk
- Why didn’t the hermit ask the king for so long?
- What did the king say when he finally asked?
- Who can you ask when you need help?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ මෘදු තවුසා බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි.
පාඩම
අවශ්‍ය විට උදව් ඉල්ලීමට කමක් නැහැ. ආචාරශීලීව ඉල්ලීම ලැජ්ජා විය යුතු දෙයක් නොවේ.
අපි කතා කරමු
- තවුසා මෙච්චර කාලයක් රජුගෙන් ඉල්ලුවේ නැත්තේ ඇයි?
- ඔහු අන්තිමේදී ඉල්ලූ විට රජු කීවේ මොකක්ද?
- ඔබට උදව් අවශ්‍ය විට ඔබට ඉල්ලන්න පුළුවන් කාගෙන්ද?
Retold for children by Fablewings from the Brahmadatta Jātaka (Jātaka No. 323; English translation ed. E. B. Cowell, vol. III, 1897, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.