The Tortoise Who Wouldn't Leave Home

Long ago, a little tortoise lived in a lovely lotus pond with frogs, fish and ducks. He loved his home more than anything.

බොහෝ කලකට පෙර, පුංචි කැස්බෑවෙක් ගෙම්බන්, මාළුන් සහ තාරාවන් සමඟ ලස්සන නෙළුම් පොකුණක ජීවත් වුණා. ඔහු තම නිවසට හැම දෙයකටම වඩා ආදරය කළා.

Then came the hot, dry season. Day by day the pond grew smaller, and the mud around it cracked in the sun.

ඊට පස්සේ උණුසුම්, වියළි කාලය ආවා. දවසින් දවස පොකුණ කුඩා වුණා. ඒ වටේ මඩ අව්වට පැලුණා.

“Come with us to the big river!” called the ducks and frogs. “There’s plenty of water there.”

“අපිත් එක්ක ලොකු ගඟට එන්න!” තාරාවෝ සහ ගෙම්බෝ කෑ ගැසුවා. “එහේ ඕනෑ තරම් වතුර තියෙනවා.”

But the tortoise shook his head. “This is my home. I won’t leave it!” And he dug himself deep into the last patch of mud.

ඒත් කැස්බෑවා ඔළුව වැනුවා. “මේ මගේ නිවස. මම මෙතැනින් යන්නේ නැහැ!” ඔහු ඉතිරි වූ අන්තිම මඩ කැබැල්ල ඇතුළට ගැඹුරින් හාරාගෙන ගියා.

One day a kind potter came to the dried-up pond with a basket and a wooden spade, to dig clay for his pots.

දවසක් කාරුණික කුඹල්කරුවෙක් තම මැටි බඳුන්වලට මැටි හාරන්න කූඩයක් සහ ලී උදැල්ලක් අරගෙන වියළි පොකුණට ආවා.

As he dug, up came a lump of mud with a very surprised tortoise inside! “Well, hello,” laughed the potter. “You can’t live here any more, little friend.”

ඔහු හාරනකොට හරිම පුදුම වුණු කැස්බෑවෙක් ඇතුළේ තිබූ මඩ ගුලියක් උඩට ආවා! “ආ, හලෝ,” කුඹල්කරුවා සිනාසුණා. “පුංචි යාළුවා, ඔයාට තවදුරටත් මෙහෙ ඉන්න බැහැ.”

The potter gently put the tortoise in his basket and carried him all the way to the big river.

කුඹල්කරුවා කැස්බෑවාව සීරුවෙන් තම කූඩයට දාලා ලොකු ගඟ දක්වාම රැගෙන ගියා.

There, the tortoise splashed happily with his old friends. “Home isn’t just a place,” he said. “Sometimes we must move to stay safe.”

එහිදී කැස්බෑවා තම පරණ යාළුවන් සමඟ සතුටින් වතුරේ පීනුවා. “නිවස කියන්නේ තැනක් විතරක් නෙවෙයි,” ඔහු කීවා. “සමහර වෙලාවට ආරක්ෂිතව ඉන්න අපි තැන් මාරු කරන්න ඕනෑ.”