Temiya, the Silent Prince

The King of Kāsi longed for a son, and at last his queen gave birth to a beautiful baby boy. They named him Temiya, and the whole city celebrated.

කාසි රජු පුතෙකු ලබන්න ආශා කළා. අන්තිමට ඔහුගේ බිසව ලස්සන පිරිමි දරුවෙකු බිහි කළා. ඔවුන් ඔහුට තෙමිය යැයි නම් තැබුවා. මුළු නුවරම සැමරුවා.

One day, when Temiya was just a month old, he sat on his father’s lap while the king judged prisoners, and he saw how harsh the punishments were.

තෙමිය මාසයක් වයසැති කාලයේ, එක දවසක රජු සිරකරුවන් විනිශ්චය කරද්දී ඔහු පියාගේ උකුලේ වාඩි වී සිටියා. දඬුවම් කොතරම් දරුණුද කියා ඔහු දැක්කා.

Temiya remembered a past life, long ago, when he had been a king himself and had to give hard punishments too. He had been very unhappy afterwards.

තෙමියට බොහෝ කලකට පෙර, ඔහුම රජෙකු වී දරුණු දඬුවම් දීමට සිදු වූ අතීත ආත්මයක් මතක් වුණා. ඉන්පසු ඔහු ඉතා අසතුටින් සිටියා.

“I never want to be a king who hurts people,” he thought. A kind goddess of his parasol whispered: “Then pretend you cannot hear, speak or walk. No one will make you king.”

“මිනිසුන්ට රිද්දන රජෙක් වෙන්න මට කවදාවත් ඕනෑ නැහැ,” ඔහු හිතුවා. ඔහුගේ සේසතේ කරුණාවන්ත දෙවඟනක් මිමිණුවා: “එහෙනම් ඔබට ඇහෙන්නේ නැති, කතා කරන්න බැරි, ඇවිදින්න බැරි ලෙස රඟපාන්න. කවුරුත් ඔබව රජ කරන්නේ නැහැ.”

So Temiya made a great decision. From that day, he did not move, he did not cry, and he did not speak a single word.

ඉතින් තෙමිය මහා අධිෂ්ඨානයක් කළා. එදා සිට ඔහු සෙලවුණේ නැහැ, ඇඬුවේ නැහැ, එක වචනයක්වත් කතා කළේ නැහැ.

His worried parents tried everything. They offered him sweets and toys. They tried to startle him with loud drums. But Temiya stayed perfectly still.

කනස්සල්ලට පත් ඔහුගේ දෙමාපියෝ හැම දෙයක්ම උත්සාහ කළා. ඔවුන් රසකැවිලි, සෙල්ලම් බඩු දුන්නා. ලොකු බෙර හඬින් ඔහුව තිගැස්සවීමට උත්සාහ කළා. නමුත් තෙමිය සම්පූර්ණයෙන්ම නිශ්චලව සිටියා.

For sixteen long years, Temiya kept his promise to himself. No test could break it. Not the sweetest mangoes, not a pretend fire, not even a frightening, harmless snake.

දිගු අවුරුදු දහසයක් තෙමිය තමාටම දුන් පොරොන්දුව රැක්කා. කිසිම පරීක්ෂණයකට එය බිඳින්න බැරි වුණා. පැණිරසම අඹවලට, රඟපාන ගින්නකට, බය හිතෙන නමුත් හානියක් නොකරන සර්පයෙකුටවත් නොහැකි වුණා.

He was patient and brave, though it was very hard.

ඒක හරිම අමාරු වුණත්, ඔහු ඉවසීමෙන්, නිර්භීතව සිටියා.

At last the king’s advisers said, “He will never be king. Send him away to the forest.” So the royal charioteer Sunanda drove Temiya far into the woods.

අන්තිමට රජුගේ උපදේශකයෝ කීවා, “ඔහු කවදාවත් රජ වෙන්නේ නැහැ. ඔහුව වනයට යවන්න.” ඉතින් රාජකීය රියැදුරු සුනන්ද තෙමියව වනයේ ඈතට රැගෙන ගියා.

While Sunanda was busy, Temiya slowly stood up. For the first time, he stretched his arms and legs.

සුනන්ද කාර්යබහුලව සිටියදී, තෙමිය සෙමින් නැගිට්ටා. පළමු වතාවට ඔහු අත් පා දිගු කළා.

He was strong and healthy! To show his strength, he lifted the whole royal chariot above his head as if it were a toy.

ඔහු ශක්තිමත්, නිරෝගී කෙනෙක්! තම ශක්තිය පෙන්වීමට ඔහු මුළු රාජකීය රථයම සෙල්ලම් බඩුවක් වගේ හිසට උඩින් ඔසවා ගත්තා.

Sunanda stared in astonishment. “Who are you?” “I am Temiya,” said the prince, speaking at last. “I was never sick. I only wanted to live a good and gentle life.”

සුනන්ද පුදුමයෙන් බලා සිටියා. “ඔබ කවුද?” “මම තෙමිය,” අන්තිමට කතා කරමින් කුමාරයා කීවා. “මම කවදාවත් ලෙඩ වුණේ නැහැ. මට ඕනෑ වුණේ යහපත්, මෘදු ජීවිතයක් ගත කරන්න විතරයි.”

Temiya chose to stay in the forest as a peaceful hermit. Sunanda hurried back to tell the king and queen the wonderful news.

තෙමිය සාමකාමී තවුසෙකු ලෙස වනයේ රැඳී සිටීමට තීරණය කළා. සුනන්ද මේ අපූරු ආරංචිය රජුට සහ බිසවට කියන්න ඉක්මනින් ආපසු ගියා.

They rushed to the forest with the whole court, overjoyed to hear their son speak.

තම පුතා කතා කරනවා ඇසීමට ප්‍රීතියෙන් පිනා ගිය ඔවුන් මුළු රාජ සභාවම සමඟ වනයට දිව ගියා.

Temiya spoke to them so wisely and gently about kindness and peace that his parents, and many of the people, chose to live simple, peaceful lives in the forest too.

තෙමිය කරුණාව සහ සාමය ගැන කොතරම් නුවණින්, මෘදුව කතා කළාද කියනවා නම්, ඔහුගේ දෙමාපියන් සහ බොහෝ ජනතාවද වනයේ සරල, සාමකාමී ජීවිත ගත කිරීමට තීරණය කළා.

The silent prince had found his voice, and he used it to bring peace.

නිහඬ කුමාරයාට තම හඬ ලැබුණා. ඔහු එය සාමය ගෙන ඒමට යොදා ගත්තා.