The Tree Spirit’s Gift

Long ago, near the city of Benares, there stood a great palāsa tree, covered in bright orange flowers like little flames.

බොහෝ කලකට පෙර, බරණැස් නුවර අසල, කුඩා ගිනිදැල් වගේ දීප්තිමත් තැඹිලි පාට මල් පිරුණු මහා කෑල (පලාස) ගසක් තිබුණා.

A poor old brahmin lived nearby, and every day he cared for it.

ඒ අසල ජීවත් වූ දුප්පත් මහලු බමුණෙක් හැමදාම එය රැකබලා ගත්තා.

He swept the ground around its roots. He poured cool water for it on hot days. He offered flowers and lit a little lamp beneath its branches.

ඔහු එහි මුල් වටේ බිම අතුගෑවා. රස්නෙ දවස්වල ඔහු එයට සිසිල් වතුර වත් කළා. ඔහු මල් පූජා කර, එහි අතු යට පුංචි පහනක් දැල්වූවා.

High among the leaves, a gentle tree spirit watched him kindly.

කොළ අතර උඩින්ම, කරුණාවන්ත රුක් දෙවියෙක් ඔහු දෙස ආදරයෙන් බලා සිටියා.

One day, the tree spirit appeared before him in a soft golden light.

දවසක් රුක් දෙවියා මෘදු රන් එළියකින් ඔහු ඉදිරියේ පෙනී සිටියා.

“Good brahmin,” said the spirit, “you care for this tree so faithfully. Why do you do it?”

“යහපත් බමුණාණෙනි,” දෙවියා කීවා, “ඔබ මේ ගස මෙතරම් විශ්වාසවන්තව රැකබලා ගන්නවා. ඔබ එහෙම කරන්නේ ඇයි?”

The brahmin bowed and showed his empty hands. “I am very poor,” he said humbly. “I hoped that, by caring for this tree, I might one day receive a little help.”

බමුණා වැඳ තම හිස් අත් පෙන්නුවා. “මම හරිම දුප්පත්,” ඔහු නිහතමානීව කීවා. “මේ ගස රැකබලා ගැනීමෙන් දවසක මට පොඩි උදව්වක් ලැබෙයි කියා මම බලාපොරොත්තු වුණා.”

The tree spirit smiled. “You have been kind to me for a long time,” he said. “Now I will be kind to you.

රුක් දෙවියා සිනාසුණා. “ඔබ බොහෝ කාලයක් මට කාරුණික වුණා,” ඔහු කීවා. “දැන් මම ඔබට කාරුණික වෙන්නම්.

Deep among these roots, long ago, someone buried a pot of treasure. It has no owner now. Dig there, and it will be yours.”

ඉස්සර කාලෙක කවුරුහරි මේ මුල් අතර ගැඹුරින් නිධානයක් වළලලා තිබෙනවා. දැන් එයට අයිතිකාරයෙක් නැහැ. එතැන හාරන්න, ඒක ඔබට.”

That night, by the light of his little lamp, the brahmin dug carefully among the roots.

එදා රාත්‍රියේ, තම පුංචි පහනේ එළියෙන් බමුණා මුල් අතර පරිස්සමින් හෑරුවා.

Clink! His spade struck something hard. It was a pot, filled to the top with shining gold coins!

ටිං! ඔහුගේ උදැල්ල තද දෙයක වැදුණා. ඒ දිලිසෙන රන් කාසිවලින් උඩටම පිරුණු කළයක්!

The brahmin thanked the tree spirit with all his heart.

බමුණා මුළු හදවතින්ම රුක් දෙවියාට ස්තූති කළා.

He did not keep the treasure only for himself. He gave rice, cloth and help to the poor people of his village, and they blessed him.

ඔහු නිධානය තමාට පමණක් තබා ගත්තේ නැහැ. ඔහු තම ගමේ දුප්පත් අයට සහල්, රෙදි සහ උදව් දුන්නා. ඔවුන් ඔහුට ආශීර්වාද කළා.

And every morning, the old brahmin still swept around the great tree and poured water at its roots.

හැම උදෑසනකම මහලු බමුණා තවමත් මහා ගස වටේ අතුගා, එහි මුල්වලට වතුර වත් කළා.

Among the bright orange flowers, the tree spirit smiled, glad to have such a faithful friend.

දීප්තිමත් තැඹිලි මල් අතර, එතරම් විශ්වාසවන්ත මිතුරෙකු ලැබීම ගැන සතුටින් රුක් දෙවියා සිනාසුණා.