The Two Brothers and Their Parents
සහෝදරයන් දෙදෙනා සහ ඔවුන්ගේ දෙමාපියෝ
Soṇa-Nanda Jātaka (No. 532) · සෝණනන්ද ජාතකය (අංක 532)
Long ago, two brothers, Sona and Nanda, promised to care for their parents all their lives. The family gave away their riches and went to live simply in the mountains.
බොහෝ කලකට පෙර, සෝණ සහ නන්ද නම් සහෝදරයන් දෙදෙනෙක් ජීවිත කාලය පුරාම තම දෙමාපියන් රැකබලා ගන්න පොරොන්දු වුණා. පවුල තම ධනය දන් දී කඳුකරයේ සරලව ජීවත් වෙන්න ගියා.
They built leaf huts beside a beautiful lotus lake. Every day the brothers gathered fruit for their parents.
ඔවුන් ලස්සන පියුම් විලක් අසල කොළ පැල්පත් හැදුවා. හැමදාම සහෝදරයෝ තම දෙමාපියන්ට පලතුරු එකතු කළා.
Sona, the elder, chose each fruit carefully, only the sweet, ripe ones. But Nanda was in a hurry. He grabbed whatever fruit he found first.
වැඩිමල් සෝණ හැම පලතුරක්ම පරිස්සමෙන්, පැණිරස, ඉදුණු ඒවා විතරක් තෝරා ගත්තා. ඒත් නන්ද ඉක්මන් කළා. ඔහු මුලින්ම හම්බ වුණු ඕනෑම පලතුරක් අරගත්තා.
Their old parents tasted Nanda’s fruit and winced. It was sour and hard. “This could make them ill,” Sona warned. But Nanda did not listen.
ඔවුන්ගේ මහලු දෙමාපියන් නන්දගේ පලතුරු රස බලලා මුහුණ හකුළුවා. ඒවා ඇඹුල්, තදයි. “මේවායින් ඔවුන්ට අසනීප වෙන්න පුළුවන්,” සෝණ අනතුරු ඇඟෙව්වා. ඒත් නන්ද ඇහුම්කන් දුන්නේ නැහැ.
At last Sona spoke firmly. “Caring for our parents is our most important job. Until you learn to do it properly, you must go away.” Sadly, Nanda left.
අන්තිමේදී සෝණ තදින් කතා කළා. “අපේ දෙමාපියන් රැකබලා ගැනීම අපේ වැදගත්ම රාජකාරිය. ඒක හරියට කරන්න ඉගෙන ගන්නකම් ඔයා යන්න ඕනෑ.” දුකෙන් නන්ද පිටත් වුණා.
Alone in the forest, Nanda thought hard. He learned which fruits were ripe and sweet, and how to care for others with patience.
වනයේ තනිවම නන්ද හොඳට කල්පනා කළා. ඉදුණු, පැණිරස පලතුරු මොනවාද, ඉවසීමෙන් අනිත් අය රැකබලා ගන්නේ කොහොමද කියලා ඔහු ඉගෙන ගත්තා.
One day he came back with a basket of perfect, ripe fruit. He knelt before his brother and parents. “I’m sorry. Please forgive me.”
දවසක ඔහු පරිපූර්ණ, ඉදුණු පලතුරු කූඩයක් අරගෙන ආපහු ආවා. ඔහු තම සහෝදරයා සහ දෙමාපියන් ඉදිරියේ දණ ගැසුවා. “මට සමාවෙන්න. කරුණාකර මට සමාව දෙන්න.”
Sona hugged him, and their mother kissed his forehead. From then on, the two brothers cared for their parents together, lovingly and carefully, for all their days.
සෝණ ඔහුව බදාගත්තා. ඔවුන්ගේ අම්මා ඔහුගේ නළලට හාදුවක් දුන්නා. එදා සිට සහෝදරයන් දෙදෙනා ආදරයෙන්, පරිස්සමෙන් ජීවිත කාලය පුරාම එකට තම දෙමාපියන් රැකබලා ගත්තා.
Who was who?
In the story, Sona, the elder brother, was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives. In the original story, after being sent away Nanda gains magical powers and helps a king conquer many lands without bloodshed before returning to ask forgiveness; here his return is simpler.
The lesson
Caring for our parents and grandparents is one of the most important things we do. Doing it carefully and patiently shows our love.
Let's talk
- What was the difference between Sona's fruit and Nanda's fruit?
- Why did Sona send Nanda away?
- How can you help look after your family?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ වැඩිමල් සහෝදරයා වූ සෝණ බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි. මුල් කතාවේ පිටත් කළ පසු නන්දට ඉර්ධි බලය ලැබී, සමාව ඉල්ලන්න ආපසු එන්න කලින් ලේ නොහෙළා රටවල් රැසක් ජයගන්න රජෙකුට උදව් කරනවා. මෙහි ඔහුගේ ආපසු පැමිණීම සරලයි.
පාඩම
අපේ දෙමාපියන් සහ ආච්චිලා සීයලා රැකබලා ගැනීම අප කරන වැදගත්ම දේවලින් එකක්. ඒක පරිස්සමෙන්, ඉවසීමෙන් කිරීමෙන් අපේ ආදරය පෙන්නනවා.
අපි කතා කරමු
- සෝණගේ පලතුරු සහ නන්දගේ පලතුරු අතර වෙනස මොකක්ද?
- සෝණ නන්දව පිටත් කළේ ඇයි?
- ඔබේ පවුල රැකබලා ගන්න ඔබට උදව් කරන්න පුළුවන් කොහොමද?
Retold for children by Fablewings from the Soṇa-Nanda Jātaka (Jātaka No. 532; English translation ed. E. B. Cowell, vol. V, 1905, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.