The Two Caravans

Long ago in Benares there were two merchants, each with five hundred carts full of goods. One was wise and careful. The other was young and foolish.

බොහෝ කලකට පෙර බරණැස් නුවර, හැම කෙනෙක්ම බඩු පිරවූ ගැල් පන්සියය බැගින් ඇති වෙළෙන්දන් දෙදෙනෙක් හිටියා. එක් අයෙක් නුවණැති, ප්‍රවේශම් සහගත කෙනෙක්. අනිකා තරුණ, මෝඩ කෙනෙක්.

Both wanted to cross a great desert to sell their goods on the other side.

දෙදෙනාටම ඕනෑ වුණේ මහා කාන්තාරයක් තරණය කර අනෙක් පැත්තේ බඩු විකුණන්නයි.

“Let me go first,” said the foolish merchant. “The road will be clear, the grass will be fresh, and I can set my own prices!”

“මට මුලින් යන්න දෙන්න,” මෝඩ වෙළෙන්දා කීවා. “පාර පැහැදිලියි, තණකොළ අලුත්, මට කැමති මිලක් තියන්නත් පුළුවන්!”

The wise merchant smiled. “Go first, then. If you go first, the road will be smooth for us when we follow.”

නුවණැති වෙළෙන්දා සිනාසුණා. “එහෙනම් මුලින් යන්න. ඔයා මුලින් ගියොත් අපි පස්සෙන් එනකොට පාර සුමටයි.”

The foolish merchant set off with big jars of water on his carts. In the middle of the desert, a stranger came riding towards him in a cart, with wet hair and lotus flowers.

මෝඩ වෙළෙන්දා ගැල්වල ලොකු වතුර කළ පටවාගෙන පිටත් වුණා. කාන්තාරය මැද දී, තෙත් කොණ්ඩයකුත් නෙළුම් මලුත් ඇතිව ගැලක නැගී නොදන්නා කෙනෙක් ඔහු දෙසට ආවා.

But he was really a desert demon in disguise.

නමුත් ඇත්තටම ඔහු වෙස් වලාගත් කාන්තාර යක්ෂයෙක්.

“Why carry all that heavy water?” said the stranger. “Just ahead there is rain, and lakes full of lotuses. Throw it away and travel light!”

“ඇයි ඔය බර වතුර ඔක්කොම උස්සගෙන යන්නේ?” නොදන්නා කෙනා කීවා. “ටිකක් ඉස්සරහින් වැස්ස, නෙළුම් පිරුණු විල් තියෙනවා. ඒක විසි කරලා සැහැල්ලුවෙන් යන්න!”

The foolish merchant believed him and poured all the water out onto the sand.

මෝඩ වෙළෙන්දා ඔහුව විශ්වාස කර සියලු වතුර වැලි මතට හැලුවා.

But there was no rain and no lake. Only more hot sand. The foolish merchant and his people never came out of the desert.

නමුත් වැස්සක් නැහැ, විලක් නැහැ. තවත් උණුසුම් වැලි විතරයි. මෝඩ වෙළෙන්දා සහ ඔහුගේ පිරිස කවදාවත් කාන්තාරයෙන් එළියට ආවේ නැහැ.

Later, the wise merchant set out along the same road.

පසුව නුවණැති වෙළෙන්දා එම පාරේම පිටත් වුණා.

The same stranger appeared and told him to throw his water away. The wise merchant looked closely.

එම නොදන්නා කෙනාම පෙනී සිට වතුර විසි කරන්න කීවා. නුවණැති වෙළෙන්දා හොඳින් බැලුවා.

“There are no clouds in the sky and no cool wind,” he thought. “Nobody here has seen rain. I will keep our water, every drop.”

“අහසේ වළාකුළක් නැහැ, සීතල සුළඟක් නැහැ,” ඔහු හිතුවා. “මෙහෙ කවුරුත් වැස්සක් දැකලා නැහැ. මම අපේ වතුර, හැම බිංදුවක්ම, තියාගන්නවා.”

Further on, they found the foolish merchant’s carts standing empty in the sand. “That is why we must be careful,” the wise merchant told his people.

තවත් ඉදිරියට යද්දී, මෝඩ වෙළෙන්දාගේ ගැල් වැලි මත හිස්ව තිබෙනවා ඔවුන් දැක්කා. “අපි ප්‍රවේශම් වෙන්න ඕනෑ ඒ නිසයි,” නුවණැති වෙළෙන්දා තම පිරිසට කීවා.

They kept going, sharing their water carefully, all through the desert.

ඔවුන් වතුර ප්‍රවේශමෙන් බෙදාගෙන මුළු කාන්තාරය පුරාම ඉදිරියට ගියා.

At last they reached the green land on the far side. Everyone was safe, and they sold their goods for a fine price.

අන්තිමට ඔවුන් අනෙක් පැත්තේ කොළ පාට බිමට ළඟා වුණා. හැමෝම ආරක්ෂිතයි. ඔවුන් හොඳ මිලකට බඩු විකුණුවා.

The wise merchant brought all his people home happy and well.

නුවණැති වෙළෙන්දා තම සියලු පිරිස සතුටින්, සුවයෙන් ගෙදර රැගෙන ආවා.