The Two Young Stags
තරුණ මුවන් දෙදෙනා
Lakkhaṇa Jātaka (No. 11) · ලක්ඛණ ජාතකය (අංක 11)
Long ago, an old deer king lived in the hills with his herd. He had two young sons, Lakkhaṇa and Kāḷa. He gave each of them a herd of deer to lead.
බොහෝ කලකට පෙර, මහලු මුව රජෙක් තම රංචුව සමඟ කඳුකරයේ ජීවත් වුණා. ඔහුට ලක්ඛණ සහ කාළ නම් තරුණ පුතුන් දෙදෙනෙක් සිටියා. ඔහු ඔවුන් එක් එක් කෙනාට නායකත්වය දෙන්න මුව රංචුවක් දුන්නා.
“At harvest time, the villages below are full of people guarding their crops,” said the old king. “Lead your herds safely down to the forest and back. Be careful.”
“අස්වනු කාලයේ පහළ ගම්වල මිනිස්සු තමන්ගේ බෝග රකිමින් ඉන්නවා,” මහලු රජු කීවා. “ඔයාලාගේ රංචු ආරක්ෂිතව වනයට ගෙනිහින් ආපසු ගේන්න. පරිස්සම් වෙන්න.”
Kāḷa was impatient. “Let’s go now!” he cried. He led his herd down in bright daylight, right past the busy villages.
කාළට ඉවසීමක් තිබුණේ නැහැ. “අපි දැන්ම යමු!” ඔහු කෑ ගැසුවා. ඔහු දීප්තිමත් දිවා කාලයේ කාර්යබහුල ගම් ළඟින්ම තම රංචුව පහළට ගෙන ගියා.
The villagers saw the deer and shouted. The frightened deer scattered in all directions, and many were lost along the way.
ගම්මු මුවන්ව දැකලා කෑ ගැසුවා. බියට පත් මුවෝ හැම පැත්තටම විසිරී ගියා. බොහෝ දෙනෙක් ගමනේදී අතරමං වුණා.
Lakkhaṇa was wise. He waited for nightfall. Then he led his herd quietly along hidden forest paths, far away from the villages.
ලක්ඛණ නුවණැති වුණා. ඔහු රාත්‍රිය එනතෙක් ඉවසුවා. ඉන්පසු ඔහු ගම්වලින් ඈතින්, සැඟවුණු වන මාවත් දිගේ නිහඬව තම රංචුව ගෙන ගියා.
By dawn, Lakkhaṇa’s herd was resting safely in a quiet forest glade. Not one deer was missing.
උදෑසන වන විට ලක්ඛණගේ රංචුව නිස්කලංක වන එළිමහනක ආරක්ෂිතව විවේක ගනිමින් සිටියා. එක මුවෙක්වත් නැති වුණේ නැහැ.
When the season ended, both herds returned to the hills. Lakkhaṇa’s herd was full and strong. Kāḷa’s herd was small and tired.
කාලය අවසන් වූ විට රංචු දෙකම කඳුකරයට ආපසු ආවා. ලක්ඛණගේ රංචුව සම්පූර්ණයි, ශක්තිමත්. කාළගේ රංචුව කුඩා වී වෙහෙසට පත් වී තිබුණා.
The old deer king smiled at Lakkhaṇa. “A good leader thinks ahead and keeps everyone safe,” he said.
මහලු මුව රජු ලක්ඛණ දෙස බලා සිනාසුණා. “හොඳ නායකයා කල්තියා හිතලා හැමෝම ආරක්ෂා කරනවා,” ඔහු කීවා.
Kāḷa listened carefully. From then on, he learned to be patient and wise too.
කාළ හොඳින් සවන් දුන්නා. එතැන් පටන් ඔහුත් ඉවසිලිවන්ත, නුවණැති වෙන්න ඉගෙන ගත්තා.
Who was who?
In the story, the old deer king was the Bodhisatta, the Buddha in one of his past lives.
The lesson
Good leaders are patient, think ahead and care for everyone in their group. Rushing can lead to trouble.
Let's talk
- How did Kāḷa lead his herd?
- How did Lakkhaṇa keep his herd safe?
- When have you had to be patient and plan ahead?
කවුද කවුරුන් වූයේ?
කතාවේ මහලු මුව රජු බෝසතාණන් වහන්සේ, එනම් පෙර ආත්මයක බුදුරජාණන් වහන්සේයි.
පාඩම
හොඳ නායකයෝ ඉවසිලිවන්තයි, කල්තියා හිතනවා, තම කණ්ඩායමේ හැමෝම ගැන සැලකිලිමත් වෙනවා. ඉක්මන් වීම කරදරවලට මඟ පාදනවා.
අපි කතා කරමු
- කාළ තම රංචුවට නායකත්වය දුන්නේ කොහොමද?
- ලක්ඛණ තම රංචුව ආරක්ෂා කළේ කොහොමද?
- ඔබට ඉවසීමෙන් කල්තියා සැලසුම් කරන්න සිදු වූ අවස්ථාවක් මොකක්ද?
Retold for children by Fablewings from the Lakkhaṇa Jātaka (Jātaka No. 11; English translation ed. E. B. Cowell, vol. I, 1895, public domain) and the Sinhala Pansiya Panas Jātaka tradition. Illustrations made with AI assistance for Fablewings.